Premium

Mister Ajax Sjaak Swart leidt een kluizenaarsbestaan. Balletje trappen tegen de muur. ’Mensen die dichterbij dan twintig meter komen, schiet ik weg met mijn luchtbuks’

Mister Ajax Sjaak Swart leidt een kluizenaarsbestaan. Balletje trappen tegen de muur. ’Mensen die dichterbij dan twintig meter komen, schiet ik weg met mijn luchtbuks’
Sjaak Swart gunt zichzelf dagelijks een wandeling van een kilometer.
© Foto René Bouwman
Amsterdam

Het is een belletje van Sjaak Swart (81) dat John Heitinga niet snel zal vergeten. ’Hé John, heb jij een bal thuis?’, vroeg Mister Ajax. „Die had hij, kwam hij onmiddellijk brengen en sindsdien trap ik het balletje elke dag met links en rechts een paar honderd keer tegen de muur in mijn achtertuin.”

Het thuiszitten vanwege de coronacrisis viel Swart aanvankelijk zwaar. „Het is niet mijn leventje zoals het was”, zegt de geboren Amsterdammer.

„Ik had altijd met iedereen contact, ging elke dag naar kantoor (Players United, red.), maakte daar een praatje en reed naar De Toekomst, waar ik twee of drie afspraken had en trainingen en jeugdwedstrijden keek. Het viel in één keer allemaal weg”, zegt de levensgenieter, die zijn dagelijkse routine verruilde voor een kluizenaarsbestaan.

„Ik blijf wel aan het werk, hoor, en heb met mijn spelers in het binnen- en buitenland veel contact. Zo blijf ik lekker betrokken, want door ons kantoor word ik elke dag gebeld met de vraag hoe het met ons gaat. Mijn lieve vrouw Andrea heeft nog maar veertig procent longinhoud, dus blijven we thuis en houden we letterlijk iedereen op afstand.”

Zelfs Ronald Koeman en Heitinga. „Fantastische gozers. Ronald stond hier voor de deur met een doos gebak en John brengt in het kader van zijn actie (Bordje voor onze Helden, red.) vaak twee maaltijden.”

Vriendinnetje

Het contact met zijn oogappel Donny van de Beek mist hij. „Hij sliep twee, drie keer in de week bij Andrea en mij. Die gezelligheid ga je met terugwerkende kracht nog meer waarderen. Al werd het logeren al iets minder, doordat hij een vriendinnetje heeft. Don krijgt zijn eigen leven en dat is normaal. En Estelle is een schat van een meisje. Nu FaceTimen we veel, maar daar ben ik nog niet zo goed in. Ik zie vaak mezelf.”

Een keer per dag gunt Swart zichzelf een uitje. „Een wandeling van één kilometer in hoog tempo, die je gerust hardlopen mag noemen. Daarna doe ik mijn vaste oefeningen.” Lachend: „Mensen die dichterbij dan twintig meter komen, schiet ik weg met mijn luchtbuks.” De grap heeft een serieuze ondertoon. Swart is – zo gaf hij al eerder aan – bang voor de dood.

„Gerrie, Pietje, Barry en Johan zijn er al niet meer”, doelt hij op het eerdere overlijden van Gerrie Mühren, Piet Keizer, Barry Hulshoff en Johan Cruijff.

„Een reportage uit Amerika, waar lijken in zakken werden afgevoerd en mensen in greppels werden begraven, ging door merg en been en op tv zag ik ook beelden voorbij komen van mensen op de ic-afdeling: verschrikkelijk. Ik wil iedereen die dierbaren heeft verloren of tegen het virus vecht ook heel, heel veel sterkte wensen”, aldus de duidelijk geëmotioneerde Swart.

’Geweldig’

„Ik hoop dat iedereen zich strikt aan de maatregelen houdt, want des te sneller zijn we van deze ellende af.” De kwieke oudere vergelijkt de huidige crisis met de oorlogstijd die hij als kind meemaakte. „Het grote verschil is dat er nu volop eten is en destijds niet.”

Hoe zwaar het isolement („En dan is dat bij mij door alle lieve belletjes, berichten en filmpjes nog relatief”) Swart ook valt, de voetbalhumor gaat niet verloren.

„Heitinga zei me dat het mij geen moeite kan kosten om anderhalve meter afstand te bewaren, omdat er in de jaren zestig en zeventig ook zo werd gedekt door verdedigers. Van hem kan ik dat wel hebben”, lacht de getrainde tachtiger, die zich gelukkig prijst met Ziggo Sport.

„Het uitzenden van alle Europese finales met Nederlandse ploegen, is geweldig. En even voor Johnny’s info: ik heb de Europa Cup I-finale van 1972, Ajax-Inter, zitten kijken en die Italianen liepen niet op anderhalve meter, hoor. Die schopten je lachend doormidden. Het voetbal was veel harder dan nu, want er werd zelden tot nooit een gele kaart gegeven.”

Traag

Swart smult van de oude beelden. „Het voetbal van toen lijkt wat traag, maar ik liep de 100 meter in 11,4 seconden en Wim Suurbier nóg sneller. De documentaires over de Premier League vind ik ook prachtig. Ik heb genoten van de jonge Arsenal-speler Marc Overmars, die ik ook een berichtje heb gestuurd dat hij echt goed was. Maar ook Dennis Bergkamp, Robin van Persie, Arjen Robben en Edwin van der Sar maakten in Engeland mooie reclame voor het Nederlands voetbal.”

Het is echter niet alleen voetbal dat de klok slaat in huize Swart. „Ivo Niehe heb ik gecomplimenteerd voor zijn TV-show-special over Barbra Streisand. Er gaat een wereld voor me open…”

Er volgt bij een echt voetbaldier een onvermijdelijke ’maar’. „Er gaat niets boven het voetbalspelletje. Laten we hopen dat we daar in september of zo weer live van kunnen genieten. Maar ik hoop vooral dat iedereen gezond blijft.”

Meer nieuws uit Sport

Meest gelezen