Meester Piet Bos laat een onuitwisbare indruk achter in Nibbixwoud: duizend oud-leerlingen stuurden een brief

Piet Bos in 2018 met collega Ina Hoogland, toen beiden hun veertigjarig jubileum vierden op de Sint Nicolaasschool.
© Archieffoto Marcel Rob
Nibbixwoud

Jarenlang liet hij de kinderen in zijn klas een koe figuurzagen en schilderen. En in het hele dorp staan deze kunstwerkjes nu voor de ramen. Als eerbetoon aan de donderdag overleden Piet Bos, die niet alleen als meester, maar ook als bevlogen bestuurslid van voetbalclub SEW een onuitwisbare indruk heeft achtergelaten in Nibbixwoud.

Hij werd geboren in Frankrijk, waar zijn uit Wognum afkomstige ouders naartoe emigreerden. Terug in Nederland kwam Piet Bos via Kreileroord, waar hij het grootste gedeelte van zijn jeugd doorbracht, in Nibbixwoud terecht. Daar ging hij in 1978 als leerkracht aan de slag. Op de Sint Nicolaasschool ontmoette Bos zijn latere vrouw Annette Schouten, met wie hij zoon Bas en dochter Nienke op de wereld zou zetten.

Ruim veertig jaar heeft ’meester Bos’ uiteindelijk lesgegeven in het dorp. De duizend brieven die hij de afgelopen maanden van oud-leerlingen heeft gekregen, zijn een bewijs van de sterke en blijvende band die Bos met de kinderen opbouwde. Hij kon, zo beschrijft zijn echtgenote het, ’oordeelloos met alle kinderen omgaan’. ,,En hij had op school zo zijn eigen dingen”, vertelt Gerard Berkhout (66), die al die jaren zijn collega is geweest. ,,Hij zette geen krul als iets goed was, maar tekende een duim. En de leerlingen noemden hem de dropjesmeester. Hij had altijd een pot drop in zijn klas staan en verwende de kinderen daar regelmatig mee.”

Op school is een gedenkplek ingericht voor meester Bos.

Bos kon zijn collega’s volgens Berkhout soms op ludieke wijze voor het blok zetten. ,,Kwam-ie bij een van de anderen in de klas en startte hij een spannend verhaaltje. Op het moment suprême stopte hij. ’En nu maakt juf het verhaal af’, was het dan.” Veel kinderen zullen hem ook herinneren als kampvader. ,,Met groep 5, 6 en 7 verbleven ze dan een paar dagen in een huis vlakbij het strand of de hei. Het suikerklontje in de vlaflip als toetje is een begrip geworden. Wie het klontje vond, mocht opblijven bij de meesters en de juffen tijdens de altijd gezellige nazit. De mooiste en spannendste verhalen vertelde Piet dan. Waar hij dat allemaal vandaan haalde? Magistraal. En voor groep acht bedacht hij het afscheidsweekend. Twee nachten slapen op school. Al zijn leerlingen hebben dat meegemaakt. Een gouden idee.”

De vlag hangt halfstok en voor de school ’graast een koe’, als verwijzing naar de kunstwerken die meester Bos zijn leerlingen jarenlang liet maken.

Een echte regulateur, noemt Berkhout hem. ,,Als er met de kinderen excursies werden gedaan die geld kostten, dan ging Piet afdingen. En dat lukte altijd. De kinderen zaten soms in schouwburg Het Park voor een prikkie naar een mooie musical te kijken. Allemaal dankzij Piet.”

Ook bij voetbalvereniging SEW maakten ze kennis met die karaktereigenschap van Bos. Sinds begin jaren negentig zat hij daar in het bestuur. ,,Een clubman in hart en nieren”, noemt penningmeester Jos Hoogland hem. ,,Hij heeft zich altijd met zoveel enthousiasme ingezet. Als Piet iets in z’n kop had, dan ging-ie er ook echt voor.” Hoogland glimlacht. ,,We zijn natuurlijk jarenlang aan het onderhandelen geweest over een nieuw complex. We zullen wat uren op het gemeentehuis gezeten hebben. ’Daar heb je Piet Bos weer’, moeten ze vaak gedacht hebben. Want hij was, oneerbiedig gezegd, een echte sjacheraar. Hij zette altijd zo hoog mogelijk in. ’Ja, dat hebben we afgesproken’, zei hij dan. Met een stalen gezicht, hè. Ik moest daar wel om lachen. Dat hij dat kon, zo keihard onderhandelen. Maar negen van de tien keer kreeg hij het wel voor elkaar.”

Erelid

Toen Bos vorig jaar zomer ongeneeslijk ziek bleek, aarzelden ze bij de voetbalclub geen moment en hebben ze hem erelid gemaakt. Afgelopen januari vergaderde het bestuur voor de laatste keer met hun vicevoorzitter erbij. Bij hem thuis. Begin februari was een delegatie van het bestuur en de selectie er bij toen Bos de gouden waarderingsspeld van de KNVB kreeg uitgereikt. ,,Hij is tot het laatste moment bij alles betrokken gebleven”, vertellen zowel Hoogland als Berkhout. ,,We gaan hem allemaal enorm missen.”

Meer nieuws uit West-Friesland

Meest gelezen