Premium

Baarns stel emigreert naar Italië op de dag dat het land volkomen op slot gaat: ’Ik voelde me het prototype van de Ik Vertrek-kandidaat’

Baarns stel emigreert naar Italië op de dag dat het land volkomen op slot gaat: ’Ik voelde me het prototype van de Ik Vertrek-kandidaat’
Ossie

Het huis verkocht, alle overbodige spullen weggegeven en afscheid genomen van familie en vrienden. Na een voorbereiding van meer dan vijf maanden zijn Corine Rosenthal (46) en Sander Haas (48) uit Baarn er helemaal klaar voor. Ze gaan emigreren met hond Dàsti naar landgoed Pian del Nasso in Noord-Italië om er vakantiehuisjes te verhuren. De verhuisdatum is lang van tevoren geprikt, 10 maart 2020. Exact de dag dat Italië, zwaar getroffen door het coronavirus, volledig op slot gaat.

„Een nachtmerrie. Je wereld stort in. We hadden de dag ervoor al ons geld naar Italië overgeboekt. Ik dacht: ’we zijn failliet’. Erger dan dit kan niet”, zegt Corine Rosenthal. Het echtpaar uit Baarn stapt die 9 maart toch in de auto. Vanuit Italië vertellen Corine en Sander over die spannende tocht vol angstige momenten en de bizarre start van hun nieuwe bestaan.

Baarns stel emigreert naar Italië op de dag dat het land volkomen op slot gaat: ’Ik voelde me het prototype van de Ik Vertrek-kandidaat’
Ossie

Het is liefde op het eerste gezicht als Corine en haar man Sander in 2009 op vakantie gaan naar landgoed Pian del Nasso, een groene vallei van acht hectare, in Piana Crixia in het noorden van Italië. „De stilte, de waanzinnig mooie natuur. Het voelde als thuiskomen. Als rasechte Baarnaar was er geen haar op mijn hoofd die ooit van plan was naar een andere plaats te verhuizen, laat staan naar een ander land”, zegt Corine. Totdat ze kennismaken met de mooie vallei. Zeker twee keer per jaar keert het echtpaar terug om in de oude watermolen op Pian del Nasso vakantie te vieren.

Baarns stel emigreert naar Italië op de dag dat het land volkomen op slot gaat: ’Ik voelde me het prototype van de Ik Vertrek-kandidaat’
Ossie

Als de eigenaren eind 2015 laten weten het landgoed te willen verkopen, doen de Baarnaars een bod. Corine gaat alvast Italiaans leren, maar het duurt nog tot oktober 2019 voordat de deal rond is. Binnen twee weken is hun huis in Baarn verkocht. De vertrekdatum wordt alvast geprikt. 9 Maart 2020. Precies een week later zal dan de overdracht plaatsvinden bij de plaatselijke notaris. Dat is het plan.

Ver-van-ons-bed-show

Terwijl ze in januari dit jaar plannen maken voor het opknappen en inrichten van de vakantiehuisjes, horen ze de eerste berichten over een virus in China. Corine: „Een maand later zat China op slot door het coronavirus maar het was een ver-van-ons-bed-show. We waren druk met verhuisdozen inpakken. Ik schrok toen ik eind februari in de krant las over de paniek in Noord-Italië omdat het virus daar oprukte. Het zal toch niet? Uitgerekend waar wij naartoe verhuizen. Emigreren is al een avontuur, maar emigreren met het coronavirus is helemaal een avontuur.”

Baarns stel emigreert naar Italië op de dag dat het land volkomen op slot gaat: ’Ik voelde me het prototype van de Ik Vertrek-kandidaat’
Ossie

De verhuizing afblazen of uitstellen overwegen de Baarnaars geen moment. „Toen duidelijk werd dat het virus zich snel over heel Europa zou verspreiden, dachten we dat we juist eerder moesten vertrekken”, zegt Sander. „Hier zitten we veilig op acht hectare voor onszelf. Geen buren dichtbij en er komt hooguit vier keer per dag iemand in een auto voorbij.”

Begin maart brengt Sander met een vriend alvast een kleine vrachtwagen vol spullen naar Italië. Het coronavirus is dan nog niet uitgebroken in hun toekomstige provincie Ligurië. „Helemaal gerust waren we er niet op. De wagen wordt aangevuld met rijst, wc-papier en hondenvoer om het anderhalve maand uit te kunnen zingen. We hadden voor de emigratie sowieso al voor een jaar contactlenzen en medicijnen aangeschaft. Dat was nu een geluk bij een ongeluk. Net als de waterfilter die we al gekocht hadden, om water uit de twee beken die over het landgoed lopen te kunnen zuiveren. Zo konden we het wel een tijdje volhouden.”

Op slot

Als Sander 3 maart weer terug is in Baarn beginnen in Nederland de zorgen om het coronavirus toe te nemen. In Italië doet de regering de eerste provincies op slot. De stress neemt toe bij de Baarnaars. Ondertussen rijdt de verhuiswagen op 9 maart in alle vroegte voor bij Corine en Sander. „Het ging van een leien dakje. Rond het middaguur waren huis, tuin en garage leeg. We maakten ook nog het geld voor het nieuwe huis over naar Italië. We sliepen die nacht in een hotel in de buurt en zouden de volgende ochtend echt op weg gaan.”

Baarns stel emigreert naar Italië op de dag dat het land volkomen op slot gaat: ’Ik voelde me het prototype van de Ik Vertrek-kandidaat’
Ossie

En dan komt ’s avonds het bericht dat Italië helemaal dicht gaat. „Ik had echt een inzinking. Sliep die nacht amper en kon de volgende dag toen we vertrokken alleen maar huilen omdat ik dacht dat we Italië niet meer inkwamen. Was doodsbang dat we teruggestuurd zouden worden”, zegt Corine. „Voelde me het prototype van de Ik-vertrek-kandidaat.”

Aan een Italiaanse makelaar die betrokken is bij de koop van het huis vragen ze snel een verklaring op te stellen dat ze in Nederland alles verkocht hebben en naar Italië emigreren. „Er viel een klein betonblok van mijn schouders. Ik hoopte zo dat we daarmee door zouden mogen rijden.”

Adem in

De hele rit door Frankrijk zijn de Baarnaars gespannen. Als ze de toltunnel bij Frejus uitrijden en de navigatie ’welkom in Italië’ zegt, worden ze vrijwel meteen staande gehouden door de Italiaanse politie. „Hij vroeg of we voor werk op pad waren, we lieten hem de verklaring zien en hielden onze adem in. ’We komen hier wonen’, schreeuwde ik. Tot onze grote verbazing liet hij ons direct doorrijden. Het was meteen oké. Ik ben nog nooit zo opgelucht geweest. Ik heb gehuild van opluchting toen we bij Pian del Nasso aankwamen. Het voelde als de familie Von Trapp, gevlucht over de bergen.”

Baarns stel emigreert naar Italië op de dag dat het land volkomen op slot gaat: ’Ik voelde me het prototype van de Ik Vertrek-kandidaat’
Ossie

Op 16 maart melden Corine en Sander zich bij de notaris in Cairo Montenotte voor de overdracht van het landgoed. Gewapend met mondkapjes en chirurgische handschoenen. Het plein waar het kantoor aan ligt is volkomen leeg net als de rest van de plaats. Corona houdt iedereen binnen. „We waren zo blij dat de overdracht toch door kon gaan. We moesten van de notaris in de verste hoek gaan zitten. We zaten letterlijk met onze ruggen tegen de muur. En hebben getekend met handschoenen aan.”

Baarns stel emigreert naar Italië op de dag dat het land volkomen op slot gaat: ’Ik voelde me het prototype van de Ik Vertrek-kandidaat’
Ossie

De blijdschap van een nieuw thuis wordt overschaduwd door de verhalen die ze horen en de beelden die ze zien van de zieken en doden door corona in Italië. „Het is verschrikkelijk wat hier gebeurt. We zitten hier in the middle of nowhere dus zien niet dagelijks de ellende maar iedereen is panisch. We gaan af en toe naar de supermarkt, dat is het enige dat we buiten de deur doen”, vertelt Corine. ,,Verhalen die we lezen over ouderen die in Nederland omver geduwd worden komen ons vreemd voor”, zegt Sander. ,,Hier laat men ouderen voor gaan. Wel zwijgt iedereen achter zijn mondkapje. In de ogen zie je een zekere afstand, net als de anderhalve meter om je heen.”

Al met al is het steeds aanpassen, bakens verzetten soms elkaar moed inpraten en vooruit kijken, dat lukt nog steeds goed.

Topjaar

Baarns stel emigreert naar Italië op de dag dat het land volkomen op slot gaat: ’Ik voelde me het prototype van de Ik Vertrek-kandidaat’
Ossie

Ze hadden al boekingen voor hun vakantiehuizen staan van mei tot en met september. Sander: „Die zullen grotendeels wegvallen. We hadden er financieel rekening mee gehouden dat het eerste jaar niet meteen een topjaar hoeft te zijn. Dat komt nu gelukkig goed uit. Het is even doorbijten. We zouden langzaam gaan opknappen. Dat gaan we nu maar versneld doen. Maar voorlopig zijn alle bedrijven dicht, ook aannemers. Ik ben nu vier uur per dag in de tuin bezig. Het voelt met de coronacrisis verstandelijk misschien gek dat we vertrokken zijn uit Baarn. Maar we hadden die droom. We laten ons niet tegenhouden door het virus. Als je je dromen niet najaagt, ga je dood met spijt. Dat past niet bij ons. En natuurlijk maak ik me best zorgen, ik heb ouders van tegen de tachtig in Baarn en daar kan ik nu niet zomaar heen.”

Corine: „Ondanks alles ben ik zo blij dat ik hier ben. Ik kijk uit over de vallei, omringd door onze eigen natuur. Alles is groen, het is lente. Een nieuw begin.”

pian_del_nasso.pdf

Meer nieuws uit Gooi

Meest gelezen