Premium

Dawn Bonkerk is postmortale verzorger in mortuaria: ’Dit werk vraagt je te relativeren’

Dawn Bonkerk is postmortale verzorger in mortuaria: ’Dit werk vraagt je te relativeren’
Dawn Bonkerk in het mortuarium van het Dijklander Ziekenhuis.
© Foto Marcel Rob

Als stagiaire bij een uitvaartorganisatie ging ze voor het eerst mee een overledene ophalen. Sindsdien is Dawn Bonkerk (32) uit Zaandam gegrepen door het werken als postmortale verzorger.

Hoe kwam je in de postmortale zorg terecht?

„Via mijn stage, die ik zelf had geregeld toen ik zeventien was. Een uitvaartonderneming is niet het eerste waar ze bij mijn zorgopleiding aan dachten. Bovendien was het taboe rondom de dood toen nog groter. Maar ik had toen al interesse in dit werk. Toen ik mee mocht een overledene ophalen, dacht ik: dit is echt mooi werk. Ik kan het niet echt uitleggen; collega’s in de branche snappen het gelukkig wel. Het was geen keuze, maar een heel sterk gevoel. De laatste zorg voor overledenen had en heeft een enorme aantrekkingskracht op me. Ik werk al jaren met veel plezier en nu als senior postmortale verzorger in mortuaria van bijvoorbeeld ziekenhuizen in Noord-Holland Noord en Midden-Nederland; van Alkmaar en Hoorn, Amsterdam en Amstelveen, tot Lelystad, Harderwijk en ziekenhuis Tergooi.”

Waarom past dit vak bij jou?

„Ik ben een doener, geen stilzitter, en bij dit werk komt veel kijken. Ik hou van het oplossingsgerichte en het technisch goed kunnen handelen. De mortuaria waar ik werk, zijn meestal ook politiemortuaria. Dat zijn vaak moeilijke opgaven; mensen die bijvoorbeeld verongelukt zijn. Dan is het mijn taak om hen voor dierbaren toonbaar te maken, hen iets te kunnen laten zien; desnoods een hand of een buik. Ik zeg weleens: je moet een beetje gek zijn voor dit werk en goed kunnen relativeren.”

Wat zijn de voor- en nadelen van dit werk?

„Het is fijn om door mijn werk nabestaanden te kunnen steunen in hun rouwproces en met het oog op hun toekomst. Zij moeten verder. Het is dankbaar en bijzonder werk. Ik heb veel vrijheid om mijn werk te doen en dat vind ik prettig. Als ik een melding krijg, kan ik aan de slag. Mijn werkplek varieert van mortuarium tot mortuarium in de regio Noord-Holland Noord en Midden-Nederland. Nachtdiensten zijn een nadeel, maar voor mij als alleenstaande moeder inmiddels een uitzondering. Ik heb ook andere taken, zoals roosteren en bestellingen doen.

Krijg je loon naar werken?

„Vroeger was dit een mannensector en fysieker werk, tegenwoordig werken er meer vrouwen. De branche vind ik onderbetaald en kent ook veel nulurencontracten. Het cao-uurloon mag echt omhoog. Als kostwinner is het moeilijk rondkomen, omdat je nooit weet hoeveel werk er is. Gelukkig heb ik nu vaste uren en dus wel zekerheid.

Wat zou een alternatief beroep zijn?

„Ik kan dit werk niet loslaten en het laat mij niet los. ’Gewoon’ in de zorg werken zou niets voor mij zijn. Misschien dat schoonheidsspecialiste iets is. Ook dan werk je zelfstandig en ben je bezig om iemand mooi te maken. Alleen heb je dan wel een praatje (lacht). Ik heb een make-up en camouflagecursus, airbrush, gedaan. Airbrushen is niet makkelijk, hoor, dat zou ik dan vaker moeten doen. In het West-Friese deel is daar overigens weinig vraag naar voor overledenen, in Midden-Nederland meer.

Meer nieuws uit Achtergrond

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.