Met zoonlief (4) op ’Berenjacht’ in Enkhuizen

1/2
Enkhuizen

Wie actief is op sociale media zal het niet ontgaan zijn: Nederland zucht onder de coronacrisis, maar is ook een beetje in de ban van ’Berenjacht’. Verslaggever Paul Gutter trok er met jongste zoon Sverre (4) op uit in zijn eigen buurtje in Enkhuizen.

Als groot liefhebbers van het prentenboek ’We gaan op berenjacht’ van Michael Rosen en Helen Oxenbury - inmiddels een klassieker in de kleuterliteratuur - kon het natuurlijk niet uitblijven: ook wij gaan op deze zonnige doordeweekse middag op expeditie.

Gelukkig is het oproepje aan jong en oud om een knuffelbeer in hun raamkozijn te zetten ook in Enkhuizen massaal opgepikt, dus we hoeven niet al te ver van huis. Sterker nog, we kunnen beginnen voor het eigen raam, waar mama een vrolijk wit beertje in een rugzak heeft neergezet.

Aanmelden

Iedereen die een knuffelbeertje in zijn vensterbank of bovenraam posteert, kan deze via Google Maps aanmelden. Op die manier kunnen kinderen ook met behulp van een smartphone of tablet ontdekken op welke adressen de beren zich schuilhouden. Dat is inmiddels veelvuldig gedaan (zie kaartje van Nederland); je ziet door de beren het bos niet meer.

Ook zijn er op tal van websites inmiddels afstreepkaarten te downloaden waarop je alle gespotte beren kunt turven. Daar doen wij niet aan mee: wij zijn nog berenjagers van de oude stempel. Terwijl Sverre met het blote oog de vele beertjes opspoort, legt papa ze met de camera van zijn mobiele telefoon een voor een vast op de gevoelige plaat.

Brombeer

Het dubbelloopsjachtgeweer hebben we maar thuisgelaten, deze beertjes achter glas doen immers niemand kwaad en van beren op de weg is bij deze zoektocht geen sprake, of het zou de enkele brombeer moeten zijn die een beetje nors kijkt omdat je in deze coronatijd met je kind over straat loopt. Niet iedereen is gelukkig met dit leuke initiatief, ook dat is een feit. Zorg dus dat je alle voorzorgsmaatregelen in acht neemt voor een veilige berenjacht, want dat kinderen het prachtig vinden, staat buiten kijf. Even verderop bij de buurvrouw is het opnieuw raak. Een beertje met een kerstmuts kijkt ons guitig aan. Vanaf dat moment gaat het rap: er is sprake van een heuse bereninvasie!

Al snel blijkt dat er ook een heleboel mensen zijn die de berenjagers - bewust of onbewust? - op het verkeerde been proberen te zetten. Wij signaleren in de vensterbanken onderweg een paarse Milka-koe, een kikker, een haan, een houten dolfijn en zelfs een compleet smurfendorp. Ook zit tegen een raam een koala vastgeplakt. Eigenlijk is dat geen beer, maar een buideldier, zoals Sverre net dankzij z’n grote dierenboek heeft geleerd. Maar een kniesoor die daarop let...

Datzelfde geldt voor de levende have die zich in het zonnetje in de raamkozijnen heeft verschanst, zoals honden en katten. Eén poes kijkt bijzonder verstoord op uit haar middagdutje als wij het beertje naast haar fotograferen. Sverre geniet met volle teugen. ,,Kijk, pap, daar is Koos Konijn’’, wijst hij naar een knuffel in een tuinbroek en met een petje op. Ik moet hem teleurstellen. ,,Het spijt me, jongen, maar het is toch écht een beer.’’

Teller

Onderweg komen we ook nog een stel andere berenjagers tegen: Jurre en Bram. ,,Wij hebben al elf beren gevonden’’, tonen ze trots hun afstreepkaarten, terwijl ze alweer naar het volgende adres rennen. Bij ons staat de teller na een klein half uurtje op zeker twintig beren. Hoogste tijd voor een glaasje limonade met een plakje bruine berenspek!

Maak het nóg leuker

De berenjacht is in Nederland een heel nieuw fenomeen, geïntroduceerd door Nina Kempjes, oprichter van de Facebookpagina ’Wij gaan op berenjacht’. Haar zus woont in Australië, waar al langer gejaagd wordt. Inmiddels staat het internet vol met suggesties om de berenjacht nóg leuker te maken, zoals allerlei spelletjes en opdrachten, het maken van vrolijke bedankkaartjes voor de ’berenbaasjes’ en het zelf ontwerpen van berendiploma’s en -medailles. Veel van deze suggesties zijn gebundeld op de website Mamablogger.nl.

Meer nieuws uit West-Friesland

Meest gelezen