Premium

Haarlemse patiënte wil evenals de experts dat er meer wordt getest: ’Heb ik nou corona of niet? Ik wil zekerheid’

Haarlemse patiënte wil evenals de experts dat er meer wordt getest: ’Heb ik nou corona of niet? Ik wil zekerheid’
Een ’drive-trough’ in Groot-Brittannië, waar mensen in hun eigen auto worden getest op het coronavirus.
© Foto AFP
Haarlem

Een 44-jarige Haarlemse is herstellende van het coronavirus, althans dat neemt ze aan. De huisarts in ’coronapak’ heeft alle symptomen vastgesteld. Maar honderd procent zekerheid heeft ze niet. ,,Ik wil een test: heb ik antistoffen opgebouwd?” De Haarlemse, haar naam is bij de krant bekend, hoopt maar dat het corona is. ,,Ik ben nog nooit zo ziek geweest.” Ze kucht, is snel moe, maar voelt zich gelukkig steeds beter. Toch mijdt ze komende tijd winkels en sociale contacten. ,,Ik blijf afstand houden”, zegt de Haarlemse, die altijd sport en gezond eet.

,,Het is heel vervelend dat ik niet zeker weet of het corona is. Stel, dat dit een zware griep was, dan is mijn conditie nu erg verslechterd. Als ik hier corona overheen krijg, ben ik echt ver van huis. Het zou fijn zijn als ik getest wordt.”

De behoefte om massaal te testen op corona groeit in Nederland met de dag. Zowel om te weten of iemand ziek is als om vast te kunnen stellen of iemand het virus heeft gehad. Viroloog en hoogleraar epidemiologie Jaap Goudsmid drong zondag in tv-programma Buitenhof aan op een ’deltaplan’.

Hij schetste het probleem als volgt: ,,Hoe komen we hier weer uit? Wat zijn de gegevens die we nodig hebben om weer naar een normaal leven terug te keren? Dat kan maar op één manier: door zoveel mogelijk te testen.”

,,Het moet echt gebeuren. Als we het niet doen, moeten we maatregelen nemen zonder enig feit in handen. Dat heeft het risico dat de infectie terugkomt en dat we weer in dezelfde situatie komen.”

Testen levert volgens hem belangrijke informatie op over de verspreiding van het virus. ,,Alle infecties lijken in clusters te verlopen.” Als voorbeeld noemt hij het carnaval in Brabant. ,,Wie zijn de virusverspreiders? Zijn dat kinderen? Zijn dat jongvolwassenen? We weten nu vooral wie de slachtoffers zijn.”

Ouderen

De modernste, gerobotiseerde laboratoria zijn volgens hem nodig. ,,Binnen twee maanden moeten we de infrastructuur neerzetten.” Het gaat om het inzamelen van ’een gigantische hoeveelheid kennis’. ,,Hoeveel ouderen zijn er nou door die besmetting heen gekomen?”

Aan het begin van de uitbraak in Nederland werden verdachte patiënten nog getest. Toen het coronavirus zich steeds sneller verspreidde, is dat gestopt omdat de testcapaciteit ontbrak. Volgens Goudsmit wijzen Chinese data uit, dat er inmiddels makkelijkere methodes zijn om ’een actieve infectie’ te ontdekken. Een wattenstaafje in de keel zou niet per se nodig zijn. ,,Je kunt het net zo goed met spuug meten.”

Zweet

Bij de Haarlemse patiënte begint alle ellende op 4 maart met een verkoudheid. ,,Maar voor de rest was ik niet ziek.” Een halve week later fietst ze met een vriendin naar de Kennemerduinen. ,,Daar merkte ik dat mijn conditie slecht was. Het zweet brak me uit.” Ze krijgt last van een hoestje en van haar keel. ,,Toen dacht ik: dit is niet best.”

Met verhoging blijft ze op haar kamer. De kinderen houdt ze thuis. ,,Gesteld dat ik het coronavirus had, dan wilden we niemand besmetten.” Haar partner brengt haar eten met een mondkapje voor, of zet het bord neer bij de slaapkamerdeur. De koorts stijgt naar 39,5. ,,Ik voelde me heel slap en had druk op mijn borst. Paracetamol hielp niet meer tegen de hoofd- en de keelpijn.”

Te slap

Ze slaapt amper en is bijna te slap om naar de wc te lopen. ,,De zweetdruppels voelde ik in stroompjes langs mijn lichaam glijden. Ik verkleedde me een paar keer per nacht.” De huisarts bezoekt haar, gehuld in een ’coronapak’. Alles wijst op het coronavirus. ,,Ik werd niet getest, dat werd alleen nog in het ziekenhuis gedaan.”

Haar longen klinken inmiddels goed en ook het zuurstofgehalte in haar bloed is in orde. ,,Ik ben wel bang geweest. Ik zag op tv relatief jonge mensen met zuurstofmaskers op en hoorde dat in Brabant de helft van de coronapatiënten op de ic onder de vijftig was. Mijn grote angst was dat ik het ook benauwd zou gaan krijgen.”

Na een paar dagen zakt de koorts. ,,Het leek meer in mijn longen te gaan zitten.” Na twee weken isolatie kan ze even in de tuin zitten. Eindelijk kan ze weer kletsen met de kinderen, haar partner en met de buurvrouw over de schutting. ,,Van de zon genieten, echt heerlijk!” Nog steeds is ze snel moe, hees en kortademig. ,,Maar ik heb de stijgende lijn te pakken”, zegt ze zondag op haar verjaardag. ,,Het heeft lang geduurd, er leek geen einde aan te komen.”

Skivakantie

Haar kinderen hebben geen coronasymptomen. ,,Mijn partner heeft wel buikklachten gehad.” Ze weet niet hoe ze het heeft opgelopen. ,,Misschien via iemand die in Oostenrijk op skivakantie is geweest, of via mijn werk.” Wat ze nu wil is zekerheid: is ze immuun? Als ze zich weer fit voelt, wil ze zich bij de bloedbank aanmelden als bloeddonor. ,,Daar testen ze eerst of je antilichamen hebt, dan kom ik er op die manier achter. Als ik aangesterkt en getest ben, zou ik ergens waar het nodig is willen helpen.”

Meer nieuws uit Haarlem

Meest gelezen