Premium

Jutter: De Donkere Duinen roept herinneringen op aan de jeugd van Marjan Grooff

Jutter: De Donkere Duinen roept herinneringen op aan de jeugd van Marjan Grooff
,,De mooiste baan die ik ooit heb gehad.’’
© Foto Hanneke Roeper

De Donkere Duinen. Dat is volgens Marjan Grooff (52) het mooiste gebied in Den Helder. Ze gaat er vaak speuren met de honden van dierentehuis ’t Schuthok, waar ze werkt als senior dierverzorger. Ook roept het gebied herinneringen op aan haar jeugd.

Ze vertelt: „Ik ging vroeger vaak naar Drenthe, omdat ik daar familie had wonen. De bossen daar vond ik altijd geweldig. Als ik door De Donkere Duinen loop, krijg ik weer datzelfde gevoel.”

De moeder van Marjan is geboren in het dorp Schoonoord in Drenthe. „Haar moeder, mijn oma, overleed in de oorlog en haar vader en de andere kinderen trokken daarna naar Anna Paulowna, omdat daar werk te vinden was. Mijn moeder heeft later zelfs nog als dienstmeisje gewerkt bij de ouders van schaatser Ard Schenk.”

De vader van Marjan is geboren aan de Molenvaart in Anna Paulowna. Hij leerde haar moeder kennen tijdens een feest en ze trouwden in 1952. Ze verhuisden naar Den Helder, omdat hij werk kreeg op de Rijkswerf. In een klein flatje op de Jan Verfailleweg werden de twee broers van Marjan geboren. Marjan kwam ter wereld op de Crocusstraat in Tuindorp, als nakomertje.

Tuindorpschool

Aan haar schooltijd op de Tuindorpschool heeft Marjan mooie herinneringen: „Ik heb daar een onwijs leuke tijd gehad. Ik kon gelukkig goed leren en was ook altijd heel actief met van alles. Ook mijn vader was heel betrokken. Hij zat onder meer in de schoolcommissie en organiseerde activiteiten in het buurthuis, wat nu Elto heet. Volgens hem hoorde iedereen erbij, ook de kinderen uit de minder goede buurten. Hij was een hele sociale man, echt een beetje een rooie rakker.”

Na haar schooltijd op de Tuindorpschool en O.S.G. Nieuwediep heeft Marjan als laborante gewerkt in diverse fotowinkels in onder meer de Spoorstraat en de Beatrixstraat. Begin jaren negentig leerde zij haar man Hans kennen. Hij speelde als toetsenist bij een band en werkte als geluidstechnicus in Hilversum. Later kwam hij terecht bij de audiovisuele dienst van de Koninklijke Marine. „Daar heeft hij zelfs nog een brugsimulator in 3D ontwikkeld”, zegt Marjan trots. Samen kregen ze twee kinderen: Cindy Jane en Michael.

In 1999 sloeg het noodlot toe. Hans kreeg ’s nachts een heftige epileptische aanval en in het ziekenhuis bleek dat het om een hersentumor ging. De tumor was goedaardig maar erg agressief in groei, daarom moest Hans toch geopereerd worden. Rond die tijd werd ook hun zoon Michael ziek. Bij hem ging het om een tumor in de gehoorgang. „Dan stort je wereld wel even in”, zegt Marjan hierover. Michael werd in totaal zes keer geopereerd, voor de laatste keer in 2007. Sindsdien is hij schoon gebleven. Bij Hans verliep het anders: de tumor kwam meerdere malen terug. Na de laatste operatie, in 2018, was Hans eenzijdig verlamd en kon hij niet meer praten. Het gaat inmiddels weer wat beter met hem, maar werken is geen optie meer. Marjan heeft de zorg op zich genomen en dat kan behoorlijk zwaar zijn. Ondanks alles blijft ze fier overeind staan: „Bij mij is het glas altijd halfvol.”

Steun

Ze heeft veel steun aan Bianca Engels, de bedrijfsleider van ’t Schuthok. „We zijn door de jaren heen hele goede vriendinnen geworden. Op het asiel noemen ze ons ook wel de zussies. Sowieso is het gehele team altijd een enorme steun geweest. Daar ben ik heel dankbaar voor.”

Ook haalt Marjan veel kracht uit haar werk. „Ik heb heus weleens een rotgevoel door de privé omstandigheden, maar als je dan weer in die kennels komt en de dieren ziet, dan knap je vanzelf weer op. Ik ga altijd met een voldaan gevoel terug naar huis. Het is de mooiste baan die ik ooit heb gehad.”

Meer nieuws uit Den Helder e.o.

Meest gelezen