Premium

Column in 60 seconden: FOMO is dood

Column in 60 seconden: FOMO is dood

De medemens is een pion geworden die je koste wat kost moet vermijden. Slalommend langs de menspionnen ben ik onderweg naar mijn enige uitje van vandaag: bloemen halen. Het wordt een bosje lichtroze tulpen. De blaadjes nog helemaal dichtgeklapt. Bij gebrek aan een vaas stop ik ze in een oude theepot.

Terwijl ik de stengels schuin afsnijd, merk ik dat ik dit - zoals altijd - gehaast doe. Wat resulteert in een rommelig boeket. Maar waarom eigenlijk, want FOMO is dood. Hij is twee weken terug duizenden malen gestorven.

Misschien moet ik FOMO even toelichten. Het is een Engelse afkorting voor ’fear of missing out’, ofwel: bang om iet te missen. Een millennial- en Generatie Z-kwaaltje dat resulteert in overvolle agenda’s en vluchtigheid; altijd op zoek naar het nieuwe hoogtepunt. Nu thuis zitten geen twijfelachtige keuze meer is, maar overmacht, hoor ik vriendinnen om me heen verzuchten: ’Eigenlijk best lekker zo’.

En ook ikzelf kom tot rust. Kleine rituelen ontstaan. Zo schuif ik al een week lang elke middag om 15 uur het raam open om met mijn gezicht in de zon te lezen - nu ’Laura H.’, een aanrader. En om de moed erin te houden, kook ik lekkerder voor mezelf dan ooit (favoriet is momenteel luingine met limoen, parmezaan, verse basilicum en olijfolie).

Zonder mijn ogen te sluiten voor de regelrechte ramp die zich in de wereld voltrekt, voelt het als een voorrecht om naar binnen te mogen kruipen. Als een tulp even de bladeren te sluiten, wachtend op de maatschappelijke lente.

Dag FOMO, moge hij rusten in vrede.

Meer nieuws uit Waterland

Meest gelezen