Marco de Vries ging zeezeilen. En toen begon hij te hoesten. Nu ligt hij met het coronavirus in het ziekenhuis op Tenerife

Marco de Vries ging zeezeilen. En toen begon hij te hoesten. Nu ligt hij met het coronavirus in het ziekenhuis op Tenerife
Marco de Vries als zeezeiler.

Hij ging naar Tenerife om te gaan zeezeilen, maar raakte besmet met het coronavirus. Marco de Vries (54) uit Heiloo ligt nu al twee weken in het ziekenhuis en heeft nog geen idee wanneer hij naar huis mag. En daarna, hoe hij naar huis kán. Hij vertelt zijn verhaal.

,,Ik lig al twee jaar in een vechtscheiding, dus ik dacht, ik ga er even lekker uit. Ik heb me aangemeld voor zeezeilen bij Tenerife. We gingen met twaalf mensen vanuit Nederland, we huurden een paar veertigvoeters en iemand had zijn eigen boot mee, en we gingen de oceaan op.’’

Storm

,,Het is daar prachtig, maar het weer kan er binnen vijf minuten omslaan, van windkracht twee naar kracht vijf, zes. Die harde wind en de metershoge deining waren nog een restje van de laatste storm. Het was stevig zeilen, we hingen regelmatig onder een hoek van 45 graden. Het kostte een hoop kracht.’’

Hoesten

,,Tijdens een nacht begon ik te hoesten. Het etterde maar door. Mijn longen kwamen vol te zitten. Ik dacht, ik ben blij dat ik zaterdag naar huis ga. Mijn vlucht met Transavia zou om kwart over zes ’s avonds gaan. Maar een paar uur van tevoren kreeg ik een sms’je. De vlucht was geannuleerd. En de vlucht van Easyjet, waar andere zeilers mee zouden gaan, was ook geannuleerd. Maar zij kregen bericht dat hun vlucht was omgeboekt naar zondagmiddag. Bij Transavia bleef het stil. Heel stil. En de website was onbereikbaar.’’

,,De volgende dag, zondag, kregen vier mensen uit ons gezelschap bericht dat ze konden omboeken voor 200 euro en dat ze zondag naar huis konden. Die vlucht ging ’s middags gewoon. Maar die dag begon het hier op Tenerife te rommelen. De noodtoestand werd afgekondigd. Ik bleef met drie anderen over. Twee konden zondagavond nog naar het vasteland van Spanje. Ze zeiden, desnoods nemen we de trein naar huis. Ik bleef met een ander achter.’’

Benauwd

,,Maandag kreeg ik het echt benauwd. Het leek of mijn longen vol zaten. Ik heb vroeger longontsteking gehad, dat voelde hetzelfde. Ik ben ook EHBO’er en ik dacht, dat zit fout. Ik ben naar een huisartsenpost gegaan, daar werd ik weggestuurd, en heb toen een ziekenhuis opgezocht. Ik werd bekeken en ik moest daar blijven, ik had geen keuze. Mijn reisgenoot heeft mijn grote rugzak met mijn spullen geprobeerd te brengen, maar hij is niet toegelaten. Hij werd teruggestuurd. Er werden alleen wat bladen en mijn toilettas gegeven. Ik moest vervolgens 200 euro borg betalen. Die heb ik contant betaald, en die kerel zou een kwitantie maken. Nou, die heb ik nooit gehad. En die heb ik nu nog steeds niet.’’

Quarantaine

,,Goed, ik werd naar achter gebracht. Vorige week donderdagochtend kreeg ik uitleg: ik had het coronavirus. Ik moest twee weken in quarantaine. Het was niet anders. Ik ging in de survivalstand. Het was nog een hele strijd om mijn spullen op mijn kamer te krijgen trouwens. Ik had bijvoorbeeld geen oplaadsnoertjes voor mijn telefoon en tablet. Het enige dat je hebt aan communicatie. Toen ben ik een aantal keren kwaad geworden. Opeens werden ’s middags om een uur of vijf mijn spullen heel sneaky op de kamer gezet.’’

,,Die maat die mijn spullen wilde brengen, kon die dinsdag een vlucht krijgen naar Parijs. Hij vroeg, vind je het erg als ik er vandoor ga? Hij heeft twee drankzaken in Twente en wilde natuurlijk graag terug. Ik zei, ga maar. Ik mag toch geen bezoek hebben.’’

,,Die donderdagnacht moest ik om een uur of twaalf plots opstaan. Ik werd opgehaald door twee verplegers die helemaal waren ingepakt. Ik dacht, wat is dit nu weer. Ik moest mijn spullen pakken, werd de kamer uit gebonjourd en naar buiten gebracht. Daar stond bewaking en ik moest een oude ambulance in. Die was helemaal leeg, volledig gestript. We gingen rijden en alle lichten gingen uit. Ik dacht, straks word ik van een klif geflikkerd.’’

Staatsziekenhuis

,,Ik werd naar een staatsziekenhuis gebracht. Daar werden alle coronapatiënten opgenomen. Zaterdagochtend kreeg ik een kamergenoot. Die man was behoorlijk aan de schijterij, er hingen continu allerlei bijzondere geuren in de kamer. Toen ik een keer wilde douchen, bleek dat de badkamer onder de stront zat. Heb ik eerst maar even schoongemaakt.’’

Marco de Vries ging zeezeilen. En toen begon hij te hoesten. Nu ligt hij met het coronavirus in het ziekenhuis op Tenerife
Aan de beademing op Tenerife.

,,Ik krijg ook geen schoon ondergoed. Ik had niks. Dus spoel ik elke twee dagen mijn onderbroek maar om. Ze brachten me later een soort luiers. Van plastic, het zweet komt er bij je ballen uit.’’

Aangifte

,,Nu heeft de ANWB het heft in handen genomen. Ik heb aangifte gedaan en ze gaan achter de 200 euro borg aan, die ik dus nooit terug heb gehad. Heb inmiddels ook Transavia te pakken kunnen krijgen. Die draaiden alles om. Ik had de vlucht omgeboekt, dus ik moest de kosten betalen, zeiden ze. Terwijl Transavia zelf de vlucht had geannuleerd. Ik kan een formulier invullen op de website, maar als ik daar op klik, gebeurt er niets. Dat formulier blijk je alleen op een pc te kunnen invullen, niet via een tablet. Ik heb gezegd, zet dat even op de site. Er zijn maar weinig mensen die met een pc op vakantie gaan.’’

,,Maar ach, dan heb je wat omhanden. Ik heb hier geen internet, dus ik doe alles via de hotspot van mijn mobiele telefoon van het werk. Ik ben mechanical engineer bij een olieterminal in Amsterdam. Van het bedrijf krijg ik alle medewerking. Ze staan achter me.’’

Staafje

,,Ik voel mezelf nu hartstikke goed en ben klaar om naar huis te gaan. Maar het virus blijft maar in mijn snot zitten. Elke 48 uur word ik getest. Ze gaan met een staafje je neus in, behoorlijk ver, het kriebelt en doet zeer. Dan maken ze een uitstrijkje. Als ik een keer negatief ben, testen ze de volgende ochtend weer en als dat weer negatief is, mag ik weg. Maar ik ben nog niet negatief getest tot nu toe.’’

,,Ik word hier goed verzorgd, dat wel. Ik krijg zo veel eten dat ik dichtslib. Alcohol mag ik niet, nee. Man, een Skuumkoppe zou er wel in blijven.’’

Marco de Vries ging zeezeilen. En toen begon hij te hoesten. Nu ligt hij met het coronavirus in het ziekenhuis op Tenerife
De benen uit het raam, ongeveer de enige bewegingsruimte van Marco de Vries.
© Eigen foto’s

,,Als ik uit het ziekenhuis ben, krijg ik het volgende probleem. Hoe kom ik hier weg? Ik heb alles uit handen gegeven aan de ANWB en heb me aangemeld bij Buitenlandse Zaken. Mijn rugzak lig nog in het appartement dat ik, net voor ik werd opgenomen, samen met mijn reisgenoot heb kunnen huren. Ik heb appcontact met de eigenaar. Hij houdt de spullen in bewaring. Als ik uit het ziekenhuis ben, kan ik mijn spullen ophalen en daar verblijven.’’

,,Ik wil wel heel erg graag naar huis nu. In het allerergste geval heb ik nog iets achter de hand. Een van de zeilers op de reis had een eigen schip. Hij ligt op het eiland hiernaast en maakt plannen om terug naar Nederland te zeilen. Ik kan met hem mee. Alleen is mijn baas dan minder blij. Die tocht duurt drie weken.’’

Meer over corona in deze regio:

Volg hier het liveblog over corona.

We houden een interactieve kaart bij met coronabesmettingen.

Hier vindt u meer artikelen over corona.

Meer nieuws uit Alkmaar

Meest gelezen