Premium

In 60 seconden: Veel te veel tinten blauw op een schilderij van Vincent van Gogh

In 60 seconden: Veel te veel tinten blauw op een schilderij van Vincent van Gogh

Bij de kleinste kleinkinderen kom ik er nog aardig mee weg. Als de stukjes van de puzzels van Nijntje (16 stukjes) of van Bert & Ernie (20 stukjes) weerbarstig en onwillig zijn, is daar opa die reddend kan optreden. Verder heb ik niet zo veel met puzzelen.

In deze onrustige tijden, met een schrik aanjagend virus, viel ons oog opeens op die kloeke, 1000 stukjes tellende puzzel die stilletjes in een hoekje lag te verstoffen. Omdat een mens niet de gehele dag boeken kan lezen of het nieuws wil volgen besloten we de doos tevoorschijn te halen.

Het betrof een schilderij van Van Gogh. Zijn kamer in Arles, voorzien van een kloek bed, een raam, schilderijtjes, tafel-met-lampetkan en wat kleren aan een kapstok. Gretig storten we ons erop.

Direct werd duidelijk dat een puzzel niet alleen veel aandacht maar ook veel ruimte vraagt. En dat even aan het einde van de dag de hele boel in de doos schuiven geen optie is. Dagenlang lang er een vierkante meter puzzel groots aanwezig te zijn.

Van Gogh, zo bemerkten we, gebruikte nogal wat tinten blauw in het schilderij. Ook bij het grijs van de vloer en het bruin van het bed keek de schilder niet op een tintje meer of minder. Om een lang verhaal kort te maken: de stukjes grijs, bruin en blauw leken bar veel op elkaar. Er waren momenten dat de puzzel het van ons leek te winnen maar dan ging een onzer toch het gevecht weer aan. Was het ontspannend? Kwamen we tot rust? Was er tijd voor een ontspannen gesprek? Niet echt, het werd een bitter gevecht tussen ons en de onbarmhartige puzzel. Wij wonnen.

Mijn lief heeft bij de kringloop inmiddels een nieuwe puzzel gekocht.

Meer nieuws uit Alkmaar

Meest gelezen