Premium

Conny maakt in Wognum mondkapjes tussen de verkleedkleren; ’Ik wil belangeloos wat doen voor hulpverleners’

Conny maakt in Wognum mondkapjes tussen de verkleedkleren; ’Ik wil belangeloos wat doen voor hulpverleners’
Conny Butter en Ella Jong (voorgrond) willen naar honderd mondkapjes per week.
© Foto Leo van Gelderen
Wognum

De duizenden kledingstukken hangen in de werkruimtes van ’Wat doe ik je aan’ in Wognum. Als stille getuigen van de coronacrisis.

Normaal gesproken kleedt eigenaresse Conny Butter musical-, en toneelgezelschappen. Lopen de paradijsvogels van extravagant-feesten bij haar binnen. En kloppen families aan die voor een feest een aparte outfit zoeken.

Toch maakt Conny samen met een paar vriendinnen van de nood een deugd. Ze zijn deze week begonnen met het naaien van mondkapjes. Gratis.

Terwijl ze de laatste hand legt aan weer een mondkapje zegt Conny: ,,Er stonden heel wat evenementen op stapel die ik aan moest kleden. Van het spektakel 75 jaar bevrijding in Opmeer tot aan verschillende musicals. Maar ook de talloze amateurtoneelstukken in de agenda, gaan allemaal niet door. Voor mij is dat toch twee maanden werk.”

Maar ze ging niet bij de pakken neerzitten. ,,Ik zag dat er een enorm tekort is aan mondkapjes en dacht meteen: ’ik wil belangeloos iets doen’. Hier liggen allemaal leuke, gekke, gezellige stoffen dus heb ik mijn vriendinnen Ella Jong, Marijke Roemer, Lida Kok en Yvon Komen opgetrommeld. Deze week zijn we aan de gang gegaan.’’

Medische kapjes|

Nee, het zijn geen medische kapjes voor de ziekenhuizen. ,,Daar worden hele andere eisen aan gesteld. We houden het simpel. Deze gaan naar de Buurtzorg in Opmeer en het Sweelinckhof hier in Wognum. We willen naar een productie van honderd stuks in de week zodat we andere instellingen, die ze hard nodig hebben, kunnen voorzien. Trouwens de mensen kunnen ook gewoon thuis aan het werk. Een mondkapje maken is geen hogere wiskunde. Patronen staan online.”

Of ze zich druk maakt over de toekomst van haar bedrijf? ,,Op het moment dat alles stilviel, was ik nota bene net naar een ander pand verhuisd. Maar ik ben een rasoptimist. Nu kan ik mensen die het zwaar hebben een beetje helpen. Dat goede gevoel is ook heel wat waard.”

Meer nieuws uit West-Friesland