Column: ’Telefoon laat een verlammende chaos zien’

Column: ’Telefoon laat een verlammende chaos zien’

Ver weg van Nederland, ver weg van corona, laat m’n telefoon de verlammende chaos beetje bij beetje zien.

M’n mobiel maakt ronkende overuren tussen de palmbomen. Een totaal niet-geplande vakantie komt op m’n pad en bij vertrek, nu een ruime week geleden, had ik graag een glazen bol willen hebben.

De berichten die ons bereiken op een coronavrij-eiland worden met het uur beangstigender. Gebeurt dit echt? Mag ik nog genieten of is dat ongepast?

De handgel en mondkapjes verschijnen al snel, we maken nauwelijks contact met anderen, het resort loopt leeg. Wij horen heel lang niets.

Mogen we überhaupt naar huis? Hoe? Wanneer zie ik m’n dochter weer? Contact met het thuisfront is intensief, maar voelen en ervaren hoe jullie de wereld dapper draaiende houden, kun je niet meemaken vanaf een schermpje.

Dan komt het bericht dat we toch naar huis gaan. ,,Je schrikt je te pletter’’, appen vrienden mij. ,,De wereld is compleet veranderd in een paar dagen tijd.’’

Normaal ben ik niet bang aangelegd. Ik loop fluitend alleen door creepy steegjes, zeg roekeloos m’n vaste baan op en slaap met de deur los.

Maar dít is enger. Is het beter om hier te zijn en te blijven, is het beter om dit samen met jullie door te maken? Wat is wijsheid?

Morgen stap ik toch in die teletijdmachine, sluit me af en zal terugkijken op een krankzinnige week. Dan ga ik weer meedoen in deze knotsgekke wereld, waarschijnlijk opnieuw vanaf een schermpje, maar wel dichtbij.

Hou vol allen, moedig voorwaarts!

Meer nieuws uit West-Friesland

Meest gelezen