Premium

Beverwijkse wethouder Brigitte van den Berg: ’Ik wil recht doen aan de ander’

Beverwijkse wethouder Brigitte van den Berg: ’Ik wil recht doen aan de ander’
Brigitte van den Berg zit in maart 2020 precies tien jaar in de politiek. Ze kwam op haar twintigste in de gemeenteraad.
© Foto Heleen Vink

Als 20-jarige lijsttrekker stond ze aan de basis van de comeback van D66 in de Beverwijkse politiek. Sinds 2018 is ze wethouder - onder andere van Werk & Inkomen, Mobiliteit en Kunst & Cultuur - en anno 2020 zit Brigitte van den Berg tien jaar in de politiek. „Ik wilde eigenlijk bioloog worden en het regenwoud redden.”

November 2009, Brigitte van den Berg heeft haar eerste echte ontmoeting met het nieuwe D66 Beverwijk. „Het was in Restaurant Westerhout, we zouden het gaan hebben over hoe we de volgende verkiezingen van 2014 zouden aanvliegen. Maar er gebeurde wat die middag. Annemieke Schep van het D66-regiobestuur zei: Dit is zo’n enthousiaste groep jonge mensen, we zijn gek als we er niet nú voor gaan. ’Ik sta er voor in’, zei ze. En dus gingen we ervoor met alles wat we hadden. In een maand tijd van niks naar een compleet functionerend campagneteam, klaar voor de verkiezingen van 2010.”

Jozefschool

Ze groeide op in Velsen-Noord en ging naar de Jozefschool. „Ik woonde tot mijn achtste in Velsen-Noord. Met mijn ouders en twee oudere broers in een rijtjeshuis. Toen verhuisden we naar Amerika. We gingen wonen in een grote villa in zo’n woonwijk met een slagboom vlakbij New York. Daar hebben we een jaar gewoond in verband met het werk van mijn vader. Omdat we wisten dat we maar een jaar zouden blijven, ondernamen we er van alles. We waren regelmatig in Manhattan te vinden, probeerden zoveel mogelijk mee te maken en te zien. Ik realiseerde me door de verschillen tussen het leven in Nederland en in Amerika daardoor al vroeg dat het leven nergens hetzelfde is. Je zal mij dan ook nooit horen zeggen in een discussie dat ’iets gewoon zo is’.”

„Ik ben verwend in de zin dat ik veel heb meegekregen. En dat niet alleen, het was ook nog leuk bij ons thuis. Mijn ouders hebben het fijn samen en als mijn broers mijn broers niet waren, dan waren het zeker mijn vrienden geweest. Mijn vader houdt van filosoferen, dus voerden we diepgaande gesprekken aan tafel. We hadden tijd en ruimte voor elkaar; Ik kom uit een goed en warm nest. Pas later begon ik in te zien dat er heel veel mensen zijn die het minder goed hebben getroffen dan ik.”

Mazzel

„Ik mocht als wethouder onlangs de deelnemers van Your Next Step een roos en een certificaat overhandigen. Het is een project dat bedoeld is om voortijdig schoolverlaters te activeren in de hoop dat ze weer een stap richting werk of opleiding maken. Jongeren die we echt thuis hebben opgezocht om ze te betrekken in dit project, voor ze helemaal uit beeld raken van de gemeente. Die roos, dat certificaat maar vooral het besef dat ze mu wel zelf iets hebben afgerond, geeft hun zelfvertrouwen een boost. Het viel me op dat het allemaal jongeren waren zoals ik zelf was, alleen zij hebben net wat minder mazzel gehad dan ik.”

Kansen bieden en andere mensen motiveren zijn belangrijke waarden voor Brigitte van den Berg. „Ik ben gestopt met roken via de Rookstoppoli van het Rode Kruis Ziekenhuis. Ik vond hun aanpak geweldig en heb longarts Pauline Dekker en rookstopcoach Pauline Haasbroek uitgenodigd een sessie te geven in het gemeentehuis. En ik ben aan de slag gegaan met de motiveringstechniek die Dekker en haar collega-longarts Wanda de Kanter hebben ontwikkeld. ’Motiveren kun je leren’, heet het boek dat ze daarover schreven. Hun methode - motivational interviewing - kunnen we volgens mij ook gebruiken in het sociaal domein van onze gemeente. Het hoeft immers niet per se om stoppen met roken te gaan. Het gaat om op een positieve manier iemand aan te zetten zijn gedrag te veranderen. Waarom ik ooit begon met roken? Waarschijnlijk omdat een meisje dat ik leuk vond het ook deed.”

Voordat ze wethouder was, werkte Van den Berg als integriteitstrainer. „In die rol stel je vragen als: hoe weet je nu dat wat je doet goed is? Dat je jezelf in de spiegel kan aankijken zegt dat wat je doet normaal wordt gevonden. Normaal en goed, daar zit verschil tussen. Goed doen, dat is recht doen aan de ander. Rekening houden met de rechten, belangen en wensen van de betrokkenen. Op die manier probeer ik ook in mijn huidige werk als wethouder kwesties te benaderen en inhoud te verspreiden. In het benaderen van mensen ga ik juist vol op de relatie zitten. Een mens heeft het nodig om gezien en gewaardeerd te worden. Zoals een kind op school gezien en gewaardeerd wil worden door de leerkracht.”

Slagboom

Op weg naar school - Gymnasium Felisenum in Velsen-Zuid - leerde ze Stella van Lieshout kennen. ,,We kwamen elkaar daar elke dag tegen, bij de slagboom van de pont. Ze vertelde me dat ze had meegedaan aan het Young Art Festival en hoe leuk dat was. Het jaar erop deed ik ook mee. Ik ontdekte opeens hoeveel er in Beverwijk te doen is op het gebied van kunst en cultuur. Ik woonde opeens in een andere stad.’’

„Young Art bracht onvergetelijke ervaringen en veranderde mijn leven. Zo hadden we een theatervoorstelling in Zee van Staal en kampeerden daarom met zijn allen nachtenlang in de beeldentuin. Het was de eerste keer dat ik meer dan twee nachten alleen van huis was.”

De Zee van Staal is op meer manieren bijzonder voor haar. „Ik heb mijn vriendin ontmoet op een muziekoptreden in het Duitse Wesel. Ze komt uit Canada en is tourmanager van onder andere de Canadese artieste Lights. Ik was daar eigenlijk om naar de band van een vriend te kijken, maar die tourmanager dus, trok mijn aandacht en liet me niet meer los. Een tijdje later kwam ze vier dagen naar Nederland, en liet ik haar onder andere Zee van Staal zien. En juist dát was het moment waarop ze dacht ’dit kan nog wel eens wat worden’, vertelde ze me later.”

Na het Felisenum studeert ze Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam en doet een master Europese Unie Studies in Leiden. „In de EU zijn bij oprichting onze economien aan elkaar verbonden om oorlogen te voorkomen. De combinatie van het praktische en idealistische in de Europese Unie vind ik fascinerend. Er is verschrikkelijk hard gewerkt om vrede te brengen in Europa, en gelukkig is het al lange tijd vrede hier. Zo lang al, dat het door veel mensen als vanzelfsprekend wordt ervaren. Dat vind ik eng, want vrede is nooit vanzelfsprekend.”

De Raad

„We hadden met Young Art ook het plan een toneelstuk op te voeren over de gemeenteraad. Het heette De Raad. Ter inspiratie zijn we met de hele groep naar een gemeenteraadsvergadering geweest. De raadsleden waren compleet verrast door uit het niets opeens zo’n jong en groot publiek. Wisten wij veel dat er normaal gesproken niet zo veel mensen op die vergaderingen afkomen. Bij de nabespreking viel me op dat de anderen vooral hadden gelet op de bewegingen, de maniertjes de houding en de stopwoordjes van de raadsleden. Ik was daarentegen gegrepen door de de discussie die ze voerden.”

„Ik heb niet meegespeeld in het stuk, kwam niet door de auditie. ’Je ben zoekende, wat wil je nou eigenlijk’, vroeg José Schuyt van Camille. ’Ik vind politiek eigenlijk wel interessant’, antwoordde ik. ’Oké, de volgende keer dat ik jou in Camille zie, ben jij lid van een politieke partij’, zei ze.”

Van den Berg kiest D66 uit als haar partij. Maar in Beverwijk is er geen afdeling van die partij want die was tien jaar eerder ten onder gegaan aan een politiek schisma waaruit Democraten Beverwijk voortkwam. „Het bleek echter dat ook Robert Herder plannen had tot een herstart van D66. Het leek er even op dat we pas in 2014 mee zouden gaan doen maar onze groep was zo enthousiast dat we ons alsnog hebben aangemeld voor de verkiezingen van 2010. Onze focus lag op de eigen kracht van mensen en op een regionale aanpak. We kwamen met twee zetels in de raad. Wie is dat jonge meisje, zeiden de anderen over mij.”

„Robert was een fantastische coach, hij heeft me enorm veel geleerd over de politiek, over de drijfveren van de andere politici en over hoe andere mensen te doorgronden. Helaas is hij in 2013 overleden. Hij heeft niet meer kunnen meemaken hoe we in 2014 de grootste werden. Dat vind ik heel jammer.”

Coalitieoverleg

„Ik heb me enigszins afwachtend opgesteld. Alleen maar roepen dat alles anders moet, daar schiet niemand iets mee op. Dus ik luisterde goed en stelde me ten doel van ingebrachte stukken op te merken wat ik er goed aan vond en wat er nog beter aan zou kunnen. Een positieve manier van oppositievoeren. Dat werkte goed, ik schoof zelfs aan bij het overleg dat de coalitiepartijen voerden. Gewoon door te vragen: wat doen jullie precies in dat coalitieoverleg? Ik kreeg een uitnodiging om eens te komen kijken en ben daarna gewoon vaker teruggegaan. Ik vond het belangrijk dat de coalitie ook wist hoe onze oppositiepartij over de zaken dacht.”

Na tien jaar politiek is Brigitte van den Berg trots. „En ik vind dat de Beverwijkers ook wel wat trotser mogen zijn op hun stad. Op de Breestraat bijvoorbeeld, dat een mooi stadshart is geworden. Het is niet een shoppingcentre als Haarlem of Alkmaar, het heeft een ander karakter, maar het is een centrum dat er toe doet. Ik ben trots op de manier waarop de gemeente met de inwoners communiceert. Bijvoorbeeld door voorafgaand aan een vergunningtraject een gesprek te voeren met de aanvragers waardoor later in het traject gedoe wordt voorkomen. Inwoners merken dat de gemeente met ze meedenkt. En natuurlijk ben ik trots op onze broedplaatsen, de Broedmachine en Studio O. Plekken waar je de ruimte hebt, waar je kunt ontwikkelen. Er is genoeg om trots op te zijn in Beverwijk, maar het regenwoud redden dat wil ik nog altijd.”

Friso Bos

Meer nieuws uit IJmond

Meest gelezen