Premium

Wat Simone bijbleef van Aleppo zijn vooral de kinderen. ’Ze hebben niks en vaak kennen ze alleen de oorlog. Toen ontmoette ik Abdallah’

Wat Simone bijbleef van Aleppo zijn vooral de kinderen. ’Ze hebben niks en vaak kennen ze alleen de oorlog. Toen ontmoette ik Abdallah’
Tuitjenhorn

Het is beeldend kunstenares Erica Kraan ook dit jaar gelukt om nieuwe kunstenaars te vinden voor de expositie Noordkopkunst. Voor de derde keer wordt de Ondernemerscentrale in Tuitjenhorn tussen 1 maart en 19 april één grote expositieruimte met een divers aanbod aan kunst en activiteiten, waaronder veel muziek, toneel en lezingen.

Fotografe Simone Gerard uit Callantsoog geeft op 14 maart een lezing over haar fotoreportage uit Aleppo. Zij exposeert samen met fotograaf Roelof van de Schaaf met het project ’Geluid van de Stilte’.

Stilte en oorlog hebben in het leven van Gerard altijd een belangrijke plek ingenomen. „De stilte was bij ons thuis oorverdovend”, zegt Gerard.

„Er ontstond iets geheimzinnigs. Wanneer je er als kind naar vroeg kreeg je geen antwoord. Bij ons kwamen veel mensen over de vloer en achteraf kwam ik erachter dat dit mensen uit het verzet waren of die daar mee te maken hadden gehad. Wanneer je dan binnenkwam als kind, viel er altijd een stilte. Degenen die het meest hebben gedaan zijn het meest zwijgzaam.”

Rond haar dertigste werd Gerard op een expositie geconfronteerd met foto’s van haar vader, moeder en opa. Dat was het punt waarop Gerard besloot de onderste steen boven te halen.

Wat Simone bijbleef van Aleppo zijn vooral de kinderen. ’Ze hebben niks en vaak kennen ze alleen de oorlog. Toen ontmoette ik Abdallah’

Aleppo

Vanuit haar fascinatie voor het begrip oorlog reisde Gerard af naar Aleppo. Hoe overleven mensen in die kapotgeschoten stad? Ze heeft veel mensen gesproken, veel verhalen gehoord.

Gerard benadert het geheel niet vanuit politiek standpunt, maar vanuit het menselijk perspectief, dat is te zien op de foto’s. „Natuurlijk wilde ik ook wat doen, maar wist niet wat ik kon bijdragen in zo iets groots. Wat mij heeft geraakt zijn de kinderen”, zegt Gerard. „Ze hebben niks en vaak kennen ze alleen de oorlog. Toen ontmoette ik Abdallah.”

Abdallah

„Ik zat met hem op een terras en bood hem ontbijt aan. Brood, water en jus d’orange. Hij kon het niet eten. Zijn maag zou dit niet verdragen. Dat doet je wat. Abdallah vertelde over de oorlog. Over hoe men zich de taxi van zijn vader had toegeëigend en zijn vader had doodgeschoten. Zijn moeder kwam samen met haar kinderen en oma alleen te staan. Abdallah was dertien jaar en ging niet meer naar school omdat hij geld wilde verdienen voor zijn moeder. Je kunt geen kind zijn in een oorlog.”

Wat Simone bijbleef van Aleppo zijn vooral de kinderen. ’Ze hebben niks en vaak kennen ze alleen de oorlog. Toen ontmoette ik Abdallah’

Gerard besluit om iets te doen voor Abdallah en zijn familie. Om familie en omgeving te kunnen helpen is educatie nodig vindt Gerard. Wanneer je in staat bent een beroep te kiezen, wat dan ook, kan je in je eigen onderhoud en dat van je familie voorzien.

„Ik geef lezingen en ik doe exposities. Ik vraag daar aan mensen om een vrije gift te doneren in het grote Olivier B. Bommel Blik. Dat geld gaat rechtstreeks naar Abdallah en zijn familie. Ze krijgen hulp van iemand die kijkt waar het geld het best aan uitgegeven kan worden. Er blijft niks aan de strijkstok hangen.”

Niet alleen het gezin heeft er voordeel van, maar de moeder laat ook anderen uit haar buurt meedelen. Abdallah gaat weer naar school en heeft laatst zijn examens goed doorlopen. Vanwege het idee iets positiefs bij te dragen aan het lot van Abdallah wordt de stilte op deze manier iets minder oorverdovend voor Gerard.

„De puzzelstukjes van het illegale oorlogsverleden van mijn ouders zijn bijna opgelost en omdat ik nu in Aleppo ben geweest en er dingen heb meegemaakt, de sfeer heb gevoeld, het verdriet heb gezien, kan ik me daar ook iets meer bij voorstellen.”

Meer nieuws uit Schagen e.o.

Meest gelezen