Premium

Onderweg: Alkmaarse Ineke Schwering (63) is in een levensfase beland waarin ze weer nieuwsgierig kan zijn naar alles

Onderweg: Alkmaarse Ineke Schwering (63) is in een levensfase beland waarin ze weer nieuwsgierig kan zijn naar alles

Na de lezing over de geschiedenis van het Rijk der Duizend Eilanden rookt Ineke Schwering een sigaartje, buiten bij de ingang van de Alkmaarse centrumbibliotheek.

Het is de aparte ’bite’ die volgens Ineke het sigaren roken zo speciaal maakt. ,,Ik rook al zo’n 25 jaar sigaren. Ik inhaleer niet, dan proef je het beter. Het gaat om de smaak. Een sigaar is als een bonbon. Jammer dat er tegenwoordig niet meer van die rooksalons zijn waar je in een comfortabele fauteuil van een goede sigaar kunt genieten.’’

Thuis rookt Ineke alleen als haar man niet thuis is. Om van ’het gezeur’ af te zijn. ,,Want dan krijg je weer een verhaal te horen over zieke longen en andere enge kwalen. Ik heb mijn leven lang in de gezondheidszorg gewerkt, ik weet het allemaal wel. Ik ken de verhalen. Maar ik weet ook dat je tegenwoordig overal bang voor wordt gemaakt.’’

Sigaren roken doet Ineke denken aan haar eerste grote liefde. ,,Hij rookte sigaren. Toen ben ik het ook gaan proberen. Hij was 24 jaar ouder dan ik. Een bijzondere maar onmogelijke liefde was het. Het kon niet, het ging allemaal in het geheim en het was niet goed te verklaren. Toen hij na vier jaar overleed, ben ik zijn graf blijven bezoeken. Dat doe ik nog steeds. En dan steek ik er een sigaartje bij op.’’

Ineke vertelt over de geschiedenis van het tabaksgebruik en de Nederlandse sigarenindustrie. Weer zo’n onderwerp waar ze zich de laatste tijd in heeft verdiept. Sinds ze gestopt is met werken heeft ze een niet aflatende kennishonger en een permanente nieuwsgierigheid naar van alles en nog wat.

,,Die lezing over het Duizendeilandenrijk waar ik net ben geweest, geeft me het gevoel dat ik nu pas hier in de regio geworteld ben. Terwijl ik al zo’n dertig jaar in Alkmaar woon.’’

,,Omdat ze van die interessante lezingen hebben, heb ik mij ook aangesloten bij de EVA, de Eigentijdse Vrouwen van Alkmaar. Ik dacht eerst nog even dat het misschien wel een beetje een tuttige club zou kunnen zijn, met allemaal oudere vrouwen die ouwevrouwendingen willen doen. Maar dat was weer zo’n dom vooroordeel van mij. Hartstikke interessante mensen zijn het allemaal. Vrouwen die op de fiets door Afrika zijn getrokken. En meer van die dingen. Zo wil ik ook oud worden, maar tegelijk wil ik op de hoogte blijven van alle nieuwe ontwikkelingen. Maar wel met een kritisch oog, want we moeten oppassen dat we met al die technologie niet onze privacy opgeven. Wist je dat de ANWB voor z’n verzekeringen via je smartphone je rijgedrag wil checken? Dat gaat mij dus al veel te ver.’’

Ineke wordt komende maand 64. Ze is naar eigen zeggen in een ’overgangsfase’ in haar leven, een periode waarin je teruggaat naar je verleden.

,,Je gaat memoriseren. Herinneringen ophalen en de dingen van vroeger opruimen die je weg wilt hebben. Dan rol je vanzelf naar waar je vroeger belangstelling voor had. Literatuur bijvoorbeeld. Ik heb me nu aangesloten bij verschillende leesclubs. Of filosofie. Als kind had ik al die nieuwsgierigheid. Dan zat ik ’s avonds naar de sterrenhemel te staren en kwamen er allerlei filosofische vragen in mij op. Dat vind ik het mooie van de fase waarin ik nu ben aangeland: dat ik de tijd heb om mij weer met al die dingen bezig te houden.’’

Later dit jaar gaat Ineke’s man met pensioen. Ze gaan reizen. De natuurcampings in en buiten Nederland af. Kanoën en wandelen. Ze wil naar een dorp in de Pyreneeën waarover ze recent iets heeft gelezen.

,,Het gaat er niet om waar je bent, maar wat je er beleeft. Wij willen van de natuur genieten. Dat kan in de Verenigde Staten, maar dat kan ook in Groningen of hier in de buurt, in het Geestmerambacht of in park De Groene Voet. Waarom ook niet? Veel mensen weten niet hoe mooi het hier is.’’

Meer nieuws uit Alkmaar

Meest gelezen