Premium

Burenconflict leidt tot een huis vol met zilveren isoleerfolie: ’Iedere nacht is het woem woem’, ’Nee, ze doen zoem zoem’, wordt gereageerd

Burenconflict leidt tot een huis vol met zilveren isoleerfolie: ’Iedere nacht is het woem woem’, ’Nee, ze doen zoem zoem’, wordt gereageerd
Een televisiekast van isolatiemateriaal.
© Foto’s Erna Faust
Alkmaar

Het huis is verkocht. Op naar een nieuw avontuur in de Horn Noord in Alkmaar. ,,Een leuk huurhuis voor de ouwe dag’’, blikt Alfred Keizer(69) terug.

Samen met echtgenote Pauline Keizer(65) is de buurt verkend. Leuke mensen wonen er, is de indruk.

Bijna met iedereen maken ze een praatje, behalve met die ene.

Nacht één in het nieuwe huis: er komt een geboor af van de slaapkamermuur. Ze schrikken zich een ongeluk.

Op dat moment laten de Keizers het rusten. De ’woningbouw’ had immers weken flink herrie gemaakt. Ze hadden om het huis heen en in de tuin flinke bomen verwijderd.

Het waait wel over, denken ze.

Tweeënhalf jaar later. Het hele interieur van de Keizers is bepakt met folie om onder meer geluid te weren. Het is niet overgewaaid.

,,Het lijkt op wraak op elk geluid dat wij maken’’, blikt Pauline Keizer terug. Iedere nacht is het sindsdien raak. ,,Een raar gebrom. ’Woem Woem’.’’

Alfred Keizer: ,,Alsof een grote magnetron openstaat tegen de muur aan.’’

Burenconflict leidt tot een huis vol met zilveren isoleerfolie: ’Iedere nacht is het woem woem’, ’Nee, ze doen zoem zoem’, wordt gereageerd
Het hele huis is beplakt met folie.

Gordijntje

Pauline: ,,Ik voel me gegijzeld. Het is niet normaal. Als we een gordijntje ophangen, drie keer kort boren, dan reageert hij en maakt hij de hele nacht herrie.’’

Alfred: ,,Als ons kleinkind zes minuten op de piano speelt, reageert hij en is het weer de hele nacht raak.’’

De Keizers houden inmiddels precies het schema van de buurman in de gaten. Ze wachten tot hij de deur uit is om iets in huis te doen. ,,Ja, zo leven wij...’’, zegt Pauline.

De politie heeft een speakerbox uit het huis van de buurman verwijderd die tegen de muur aan stond. Wat de Keizers doorgaans precies voor geluid horen, kunnen ze meestal niet plaatsen.

Ook voelen ze straling in het huis. ,,Het is alsof ik in de brandnetels loop’’, omschrijft de vrouwe des huizes het gevoel. Dat zet zich om in pijn in het hele lichaam.

Ook dat stralingsgevoel kunnen ze niet plaatsen. Grote installaties? Magneten?

Door het stralingsverhaal zijn ze aan zichzelf gaan twijfelen, want straling dat kan toch niet? Het geeft een eenzaam gevoel. ,,Je gaat aan jezelf twijfelen. Wij hebben zelf alle apparatuur in huis geprobeerd uit te zetten. Dat maakte geen verschil.’’

’Gelukkig’ hebben ze de indruk dat de meesten die langskomen ook iets voelen.

,,Als onze kleinzoon van twaalf een kwartiertje gaat tekenen, heeft hij hoofdpijn. Buiten is het meteen weg.’’

Burenconflict leidt tot een huis vol met zilveren isoleerfolie: ’Iedere nacht is het woem woem’, ’Nee, ze doen zoem zoem’, wordt gereageerd
Pauline en Alfred Keizer.
© Foto’s Erna Faust

Folie

Op een gegeven moment struint Alfred op internet, het idee van isolatie komt op. Bij onlinewinkel aliExpress blijkt stralingwerende stof betaalbaar. ,,Of het werkt? Het verdringt geluid. Het dooft.’’

Pauline vult aan: ,,Voor hem werkt het beter. Als hij onder de lakens ligt, hoort hij weinig. Ik hoor alsnog de hele nacht ’woem woem’, gebrom en gefluit. Het geprik is minder.’’

Met de tijd wordt er steeds een beetje meer isolatie geplakt, tot het hele interieur beplakt is.

De oplossing is het niet. ,,Ik heb het idee dat hij steeds slimmer wordt, dat hij soms ook laagfrequent geluid inzet. Ken je van die Mosquito’s om hangjongeren te verjagen? Het is net een schaakspel. Hij zet, wij zetten.’’

Ze zijn regelmatig de wanhoop nabij geweest. Alfred: ,,Alsof iemand met een naald in je arm prikt, maar je niets terug mag doen en anders prikt hij in je andere arm.’’

Pauline: ,,Ik ben heel bang. Hij lijkt met alles weg te komen’’

De gezondheid lijdt. Alfred, al hartpatiënt, heeft hartkloppingen, paniek- en woedeaanvallen. De ambulance moest langskomen.

Is er licht aan het einde van de tunnel?

,,Contact is geprobeerd. Een vriendelijke brief, een lelijke brief, geen reactie.’’

,,Ik heb me vaak moeten inhouden’’, zegt hij over agressieve gevoelens die het conflict oproept.

De zaak loopt inmiddels bij de rechter. Het koppel hoopt in maart op duidelijkheid, maar er was al eerder uitstel.

Tot die tijd is vluchten de beste oplossing. Afgelopen jaren hebben ze regelmatig uitstapjes gemaakt van Drenthe tot Limburg. Nu heeft een boer ze opgevangen in de omgeving van Schagen.

Definitief wegwezen?

Pauline: ,,Ons hele spaarfonds zit in dit huis.’’ Alfred: ,,De spaarcentjes beginnen aardig te slinken. We zijn ook ook onze rangnummer kwijt, we moeten achttien jaar wachten voor een nieuw huis. ’’

Burenconflict leidt tot een huis vol met zilveren isoleerfolie: ’Iedere nacht is het woem woem’, ’Nee, ze doen zoem zoem’, wordt gereageerd
Het geïsoleerde bed.

’Zij doen zoem zoem’, Thörig reageert

,,Straling? Zo veel verhalen, wat een flauwekul. Het is allemaal lariekoek. Ze wijzen heel gemakkelijk met het vingertje. Ze sporen zelf niet ’’, reageert Henry Thörig op de verwijten aan zijn adres.

De zeventigjarige buurman van de Keizers wijst terug.

De Keizers maken herrie, stelt hij. ,,Trillingen? Zij lopen met een zoemapparaat rond. ’Zoem zoem’ hoor ik. De vorige buurvrouw liep ook al met z’n apparaat rond. ’’

Op zijn vorige woonadres zoemden de buren ook. ,,Het zoemen is nooit gestopt.’’

Hij hoort het vooral ’s nachts, zegt hij. ,,Altijd als ik naar bed ga, hoor ik het ik.’’

Dat de buren gevlucht zijn om hem is aan dovemansoren gericht. ,,Ze zijn gevlucht voor hun eigen rotzooi. Wat heb ik eraan om hun te pesten?’’

De door de politie verwijderde speakerbox tegen de slaapkamermuur was een vorm van zelfverdediging. ,,Dat was bedoeld om het geluid van de buren te verdringen. Heel het huis zoemt, overal hoor ik een laagfrequent geluid doorkomen’’, aldus de man die recent met pensioen is na een carrière in de installatietechniek.

Zijn buren maken veel geluid, zegt hij. ,,Als de klok tikt, is het net een kerkorgel. En iedereen lijkt daar wel piano te spelen. Iedereen maakt geluid en als ik reageer, spoor ik niet?’’

De rechter heeft inmiddels de zaak op zich genomen, omdat de buren en verhuurder Woonwaard er niet uitkomen.

Contact leggen is mislukt. ,,Er zou een mediator komen, aan wie ik geen behoefte had. Ik denk zij ook niet.’’ Hij wijst erop dat de buurman wel eens agressief voor de deur stond.

Hij verwacht wel dat hij aan het kortste eind trekt. ,,Ze kunnen niets bewijzen, dat is al vaak geprobeerd. Maar ik ga weg, onder toezicht van Woonwaard’’, voorspelt hij.

Thörig is er niet zo rouwig om. Hij woont er nu zo’n zeven jaar, maar heeft er nooit kunnen aarden. ,,Ik heb hier niet een mooi leven kunnen opbouwen. Het is een rare buurt, ik heb geen contact met de mensen. Er is niets meer voor mij hier. Ik heb een hoop stress door deze situatie. Ik ben hartpatiënt, wordt gemonitord.’’

Een schone lei ziet hij wel zitten. Hij wijst op zijn rommelige huishouden. ,,Dit is toch geen leven? Als ik weg ben, ga ik beter voor mezelf zorgen.’’

Lees hier de digitale editie



Volg ons