Premium

Onderweg: Als Brits militair diende Ian Sullivan (61) in Irak. De posttraumatische stressstoornis die de Alkmaarder aan die donkere periode overhield is hij te boven.

Onderweg: Als Brits militair diende Ian Sullivan (61) in Irak. De posttraumatische stressstoornis die de Alkmaarder aan die donkere periode overhield is hij te boven.

Een vrij kleine man laat een grote gespierde hond uit in park De Rekerhout. Het valt niet mee. Niet alleen vanwege de storm. De acht jaar oude kangal, een uit Turkije stammend hondenras, is oersterk. Ian Sullivan moet uit alle macht aan de riem trekken om zijn Rusty in de juiste richting te krijgen.

Ian is Brit van oorsprong. Zijn roots liggen aan de Engelse zuidkust, maar hij woont al een jaar of dertien in Nederland. Na zijn scheiding in Engeland kreeg hij destijds via het internet contact met een Alkmaarse. Van het een kwam het ander. De online-liefde bloeide op en leidde voor Ian tot een nieuw leven aan de overkant van de Noordzee.

Van die stap heeft Ian nog geen seconde spijt gekregen.

,,Ik zou niet meer terug willen naar Engeland. Nederland is een heerlijk relaxt land. Multicultureel, ook dat vind ik mooi. Nederlanders zijn over het algemeen erg vriendelijk. Nee, Engeland en de Engelsen mis ik niet. En vooral de laatste jaren niet, met al dat gedoe rond de Brexit.’’

Een hondenliefhebber is Ian altijd geweest. De karaktertrek van onvoorwaardelijke trouw spreekt hem aan. Hij heeft ook honden getraind. Rusty neemt in het rijtje honden die hij in de loop van de jaren onder zijn hoede heeft gehad een bijzondere plaats in. Hij en zijn vriendin hebben het dier destijds gered uit kommervolle omstandigheden. Rusty leefde als verwaarloosde pup in een soort barakkenverblijf. Met behulp van een televisieprogramma kon hij geadopteerd worden.

Inmiddels is het Ians trouwe kameraad. Rusty helpt hem de dag door te brengen, zegt hij. Hij gaat er vaak met hem op uit in Alkmaar-Noord. Veel hobby’s of andere bezigheden heeft Ian niet. Hij houdt zich de laatste jaren graag bezig met computers. Werk heeft hij al een jaar of acht niet meer. Zijn laatste baan was medewerker van een callcentre. Het was niet vol te houden. Vanwege zijn posttraumatische stressstoornis werd hij afgekeurd.

Die PTSS heeft hij overgehouden aan zijn jaren in Irak. Voor het Britse leger was Ian daar enkele jaren belast met beveiliging.

,,Het was een donkere periode in mijn leven. Ik heb verschrikkelijke dingen gezien, dingen waar je niet goed op voorbereid bent, maar waarvan je achteraf kunt vaststellen dat ze horen bij de omstandigheden zoals toen in Irak.’’

,,Toen ik een jongen was trok het leger mij vanwege het avontuur. Je hebt dan nog een romantisch maar nogal naïef beeld: het ’big boy-scenario’, vol heldendom en spanning. Maar als je dan in zo’n situatie als destijds in Irak terechtkomt, dan is alles heel anders. Dan is de realiteit heel wat rauwer dan wat je verwacht.’’

,,Toen ik terug was heb ik nog jaren last gehad van wat ik daar heb meegemaakt. De beelden uit Irak zijn nog lang door mijn hoofd blijven spoken, maar ik heb het nu onder controle. Ik weet hoe ik de dag moet doorkomen. Ik ben happy nu, elke dag voelt als een succes. Het gaat er maar om dat vast te houden. Ik heb geen concrete dromen of wensen voor de toekomst. Nou ja...het is nooit weg als je een grote prijs in de Staatsloterij wint, maar die kans is zo klein, daar ga ik maar niet van uit.’’

Als iemand weet hoe het verleden doorwerkt in het heden, dan is het Ian wel. Misschien dat hij daarom Rusty ook zo goed begrijpt.

,,In principe is Rusty een heel lieve hond. Vriendelijk voor mensen, zoals je merkt. Maar bij andere honden kan het anders liggen. Je ziet dat ik een stok bij me heb. Daar kan ik Rusty beter mee vast zetten, als hij een andere hond ziet waar hij op af zou kunnen gaan. Hij is nogal zenuwachtig als hij andere honden ziet. Toen hij een puppy was is hij een paar keer aangevallen door andere honden. Daar heeft hij dat aan overgehouden.’’

Meer nieuws uit Alkmaar

Meest gelezen