Premium

’Mijn moeder is een diva’: Toneelmakerij laat in de Toneelschuur zien hoe groot de invloed van ’mammie’ kan zijn

’Mijn moeder is een diva’: Toneelmakerij laat in de Toneelschuur zien hoe groot de invloed van ’mammie’ kan zijn
Ellen Parren schreef de tekst, en speelt ook mee in het stuk.
© Foto Sanne Peper

Alles doen ze voor ’mammie’, de volwassen tweeling Viktor en Valencia. Helaas zien ze hun moeder nooit, ze schijnt zich ergens achter de deur te bevinden.

Ooit was ze een beroemde diva, een modeontwerpster van flamboyante creaties, die over de hele wereld heeft gereisd en werd aanbeden. Nu is haar glorie verdampt en ligt ze te roken in haar slaapkamer. Haar kinderen zijn totaal door haar geïndoctrineerd: taartjes eten is verboden en contact met de buitenwereld ook. Alles moet vooral hetzelfde blijven als het altijd geweest is. ’Doe nooit iets wat je niet kan’ is een van haar strenge geboden, waarmee ze effectief elk initiatief van de kinderen om zeep heeft geholpen.

Curieuze tekst

Mijn moeder is een diva is een nieuwe voorstelling van de Toneelmakerij, geschreven door Ellen Parren (die ook de rol van Valencia speelt) en in een regie van Paul Knieriem. Het is een curieuze tekst waarin bijna claustrofobisch voelbaar wordt hoe groot de invloed kan zijn van een moeder op haar kinderen. Werkelijk onkreukbaar zijn ze en daardoor tegelijk onuitstaanbaar en ontroerend in hun naïviteit. Totdat er een gitaarleraar (Abdelkarim el Baz) op komt dagen die Viktor weet mee te tronen uit zijn afgesloten wereld. Het is de wederzijdse verliefdheid die zorgt voor een doorbraak uit de beveiligde ivoren toren.

Wart Kamps speelt de rol van Viktor, Ellen Parren die van Valencia. Het zijn allebei gerenommeerde acteurs; Kamps was onlangs nog te zien als Repelsteeltje (hilarisch); Parren is bekend van TreurTeeVee. Er valt veel te lachen om hun absurdistisch aandoende dialogen die de kinderen (het is een 8+ voorstelling) soms wel wat boven de pet lijkt te gaan, zoals ook de thematiek meer op volwassenen gericht lijkt. Bestaat die moeder wel echt, kan je je afvragen en gaat de voorstelling niet eerder over grotemensenproblemen?

Lachen

Er valt intussen wel veel te lachen, ook voor kinderen. Kamps verschijnt zelfs op een gegeven moment, verkleed als de moeder in zwartsatijnenjurk met een kanten sluier en lippenstift, erg geestig. De kostuums van Bernadette Corstens – zwart-wit gestreepte accenten – zijn mooi en het decor van Janne Sterke is eenvoudig en inventief, met goudlamé theatergordijnen.

Valencia doet alles om de prille liefde tussen haar broer en de gitaarleraar de kop in te drukken, want dat mag natuurlijk echt helemaal niet van mammie.

Naar buiten gaan is eng, muziek maken en plezier hebben is gevaarlijk en verliefdheid alleen maar een tijdelijk chemisch proces en als dat voorbij is, zit je met de gebakken peren. Valencia verraadt liever haar broer dan dat ze haar moeder ongehoorzaam is.

Toch kantelt langzaam maar zeker het perspectief en ten slotte is er toch nog een happy end.

Gelukkig weten de kinderen te ontsnappen aan de al dan niet fictieve, maar hoe dan ook griezelige moeder.

Info: Toneelmakerij met Mijn moeder is een diva. Tekst: Ellen Parren. Regie: Paul Knieriem. Spel: Abdelkarim el Baz, Ellen Parren en Wart Kamps. Gezien: Amsterdam, de Krakeling, 16 feb. Te zien: Haarlem, Toneelschuur, 1 maart. Info: toneelmakerij.nl

Lees hier de digitale editie



Volg ons