Premium

Kogelstootster Jessica Schilder verslaat haar grote voorbeeld Melissa Boekelman wéér, nu bij het NK indooratletiek. ’Ik wilde laten zien dat het geen uitschieter was’

Kogelstootster Jessica Schilder verslaat haar grote voorbeeld Melissa Boekelman wéér, nu bij het NK indooratletiek. ’Ik wilde laten zien dat het geen uitschieter was’
Jessica Schilder legt aan voor een krachtsexplosie.
© Foto Orange Pictures/André Weening
Apeldoorn

Ze was de kogelstootster in topvorm, wist Jessica Schilder. Dat voedde de verwachting voor het NK indooratletiek. Die momentopname moest in haar eerste Nederlandse seniorentitel resulteren. Al diende de Volendamse dan wel met haar grote voorbeeld Melissa Boekelman af te rekenen.

Dat dit geen sinecure zou zijn, besefte de 20-jarige Schilder als geen ander. Immers, de tien jaar oudere Boekelman geldt als de norm binnen de landsgrenzen. Zij nam de concurrentie in een wurgende greep, sinds haar eerste nationale goud in de zomer van 2006, kort voordat ze wereldkampioene bij de junioren werd.

Of, beter gesteld, degradeerde haar opponenten vanaf dat moment tot figuranten, op drie uitzonderingen na: in de zomer van 2008 en de winters van 2009 en 2012 verloor ze van Denise Kemkers, de eerder opgekomen en reeds gestopte Heerhugowaardse die haar in dat tijdsgewricht als enige kon bedreigen.

De teller stond daarom op 21 eindzeges, toen Boekelman de kogelring instapte om haar kampioensabonnement te verlengen. Al gold de Bredase niet als de titelverdedigster, omdat ze vorige winter door een afgescheurde achillespeesblessure was teruggefloten en ’op de bank met de beentjes omhoogzat’.

,,Maar ik wist dat ik de titel niet, zoals vroeger, even kon komen ophalen. Winnen was geen zekerheid. Een gekke gewaarwording, want rivaliteit in eigen land heb ik nooit gekend.’’

Dat voorbehoud was ingegeven door een eerder optreden in Apeldoorn, drie weken geleden. Destijds werd Boekelman verslagen door Jessica Schilder, door laatgenoemde met een persoonlijk indoorrrecord van 17,48 meter omlijst. ,,Door die overwinning groeide m’n zelfbewustzijn. Ik keek uit naar het NK, wilde laten zien dat het geen uitschieter was.’’

Hoewel ze ’van ongeduld stuiterde’ was rust in de aanloop het credo geweest. ,,Ik heb als een monnik geleefd’’, aldus Schilder, lachend. ,,Alles stond in het teken van deze dag. Ik rook m’n kans, ook al heb ik altijd tegen Melissa opgekeken.’’

Dat ze zichzelf winstkansen toedichtte, was opmerkelijk. Doorgaans wil bij Schilder de twijfel nog wel eens toeslaan, als ze door haar eigen onzekerheid wordt overmand. Maar nu voelde ze zich sterk, in lijf én hoofd. ,,Dat is de verdienste van Hans (Arnhard, haar trainer bij Hera in Heerhugowaard - red.). Hij straalde in alles uit dat-ie in mij geloofde, en dat onvoorwaardelijke vertrouwen heb ik nodig.’’

Kennersoog

De bevestiging van Arnhard dat het goed zat, gold tevens als de blik van een deskundige. Want eerder werkte hij samen met Kemkers, en zijn kennersoog zag dat het niveau van Schilder toereikend was om de opkrabbelende Boekelman af te troeven.

Toch had Schilder een angstbeeld gehad: een serie ongeldige worpen waarmee ze zichzelf zou duperen. De eerste beurt mondde inderdaad uit in een rood kruis op het scorebord, maar in de tweede ronde revancheerde ze zich met een afstand van 17,16 meter. Na weer een ongeldige stoot ging het via 17,40 naar 17,61 in de vijfde omloop.

Boekelman was tot dan blijven steken op 16,96 meter. In haar laatste poging krikte ze dat weliswaar op tot 17,39, maar dat was ontoereikend om haar heerschappij te herstellen. Eenmaal van de spanning beroofd, lukte het Schilder niet zich via een laatste krachtsexplosie nog eens te verbeteren.

Lichte teleurstelling

Tot haar spijt. Want niet alleen was ze op een machtsgreep gebrand geweest, ook had Schilder op de limiet voor het EK in de buitenlucht in Parijs eind augustus geaasd. Ze kwam negen centimeter tekort, en dus ging de euforie vergezeld met lichte teleurstelling. ,,Ik ben blij, maar niet helemaal tevreden.’’

Over bijna een maand wacht Schilder een nieuwe kans in Portugal. ,,Maar omdat ik zo goed draai, hoop ik eerder nog ergens aan de bak te kunnen. Want nu ik voel dat de voor het EK vereiste afstand erin zit, wil ik niet wachten.’’

Verder dan het EK durft Schilder niet te kijken, ook al lonkt dit seizoen ook een olympisch perspectief, het podium waarop Boekelman – die in 2016 van de partij was in Rio de Janeiro, na twee jaar eerder bij de Winterspelen in Sotsji de reserve-remster van het bobsleeteam te zijn geweest – haar vizier wél heeft gericht.

,,EK-deelname is een realistisch doel, de Spelen zijn een prachtige droom’’, klonk het bescheiden. ,,Daar wil ik vooralsnog niet te veel aan denken.’’

Lees hier de digitale editie



Volg ons