Premium

Lammy Vriesinga bij schrijven roman geïnspireerd door werk in psychiatrie: ’De beeldvorming een klein beetje kantelen’

Lammy Vriesinga bij schrijven roman geïnspireerd door werk in psychiatrie: ’De beeldvorming een klein beetje kantelen’
Lammy Vriesinga: ,,Er zitten, door alles wat ik de afgelopen jaren heb gezien en gehoord in de psychiatrie, heel veel verhalen in mijn hoofd.”
© Foto Marcel Rob
Wognum

Als er vroeger op school een opstel gemaakt moest worden, kon ze haar geluk niet op. En kreeg Lammy Vriesinga (66) een schriftje mee naar huis, dan hoopte ze dat er nog wat pagina’s leeg waren. ,,Die kalkte ik dan helemaal vol”, zegt de geboren Overijsselse met een glimlach. ,,Als kind wilde ik eigenlijk schrijver worden. Maar iedereen zei: ’Joh, daar is geen droog brood in te verdienen’. En dat was misschien ook wel zo, dacht ik toen.”

En dus koos Vriesinga een andere weg. Ze volgde de opleiding tot wat nu activiteitenbegeleidster heet en was jarenlang werkzaam in de psychiatrie. In 2015 ging Vriesinga, die voor de liefde naar West-Friesland verhuisde (’Mijn man was hier werkzaam in het onderwijs’) met vervroegd pensioen. En toen kwam er meer tijd voor de passie die was blijven bestaan. Schrijven.

,,Dat was ik altijd blijven doen”, vertelt ze. ,,Korte verhalen, die ook wel in bundels terecht zijn gekomen, columns en zelfs een keer een scenario voor de musicalvereniging waar een van onze vier dochters lid van was. Maar altijd naast mijn baan, ons gezin en het vrijwilligerswerk dat ik doe. Dat vormde de hoofdmoot. Nu ik meer tijd heb, stelde de uitgever voor om eens een boek te schrijven. Een roman.”

Aan inspiratie geen gebrek. ,,Er zitten, door alles wat ik de afgelopen jaren heb gezien en gehoord in de psychiatrie, heel veel verhalen in mijn hoofd. Maar als je daarover wilt schrijven, vind ik dat je er voldoende afstand van moet hebben genomen. Zodat je er met een helikopterview naar kunt kijken. Dat lukt nu.”

Fascinerend

,,Ik heb het altijd een geweldige groep gevonden om mee te werken”, vervolgt Vriesinga. ,,Heel fascinerend ook. Hoe mensen die de nodige zorgen hebben, in al hun kwetsbaarheid en met de vaardigheden die ze misschien missen kans zien om overeind te blijven. Of toch omkukelen, maar weer opkrabbelen. Hoe doen ze dat, vroeg ik me altijd af. Sommige cliënten hebben hun verhaal aan mij toevertrouwd. En enkele daarvan hebben een plekje gekregen in mijn boek.”

Vriesinga putte daarbij vooral uit de periode dat ze trainingen gaf op het gebied van onder meer sociale vaardigheden, solliciteren en het omgaan met een verslaving. ,,Dan haalde ik ook wel eens mensen op van huis, omdat ze anders niet konden komen. En juist in die intimiteit van de auto kwamen de verhalen. Ik heb die wel zo gebruikt, dat de personages fictief zijn. Die zijn niet te herleiden naar de mensen die het mij verteld hebben. Sommigen weten het wel hoor. En die vinden het ook leuk. Soms wilden ze zelfs graag dat ik erover zou schrijven. Zodat de mensen het beter begrijpen.”

Dat hoopt Vriesinga met ’Vergiskind’ ook te bewerkstelligen. ,,Ik hoop de beeldvorming een klein beetje te laten kantelen”, zegt ze daarover. ,,Je leest vaak in de krant over verwarde personen. We noemen bepaalde mensen ’losers’. Maar wat zit daar nou precies achter? Er werd me regelmatig gevraagd hoe het nou is om in de psychiatrie te werken. Daar hebben mensen vaak een heel verkeerd beeld van. Ik wilde daar iets aan doen. Door die mensen een stem te geven, en die gebeurtenissen ook vooral. Hoe zoiets kan gaan.”

In de roman worden verschillende personages opgevoerd. ,,Er was bijvoorbeeld een keer een man die heel veel gespaard had”, vertelt Vriesinga. ,,Hij droomde ervan om een keer naar het buitenland te gaan, maar wilde ook heel graag een partner. Hij ging daten en werd uiteindelijk slachtoffer van identiteitsfraude. Was-ie al zijn spaargeld kwijt. Dat komt in het boek voor. Net als een laaggeletterd persoon, die schulden heeft. En iemand die zijn familie zoekt. Maar er gebeuren ook goede dingen, hoor. Er zijn mensen die hun hand naar de ander uitsteken. Het is niet alleen maar triest.”

Komende zaterdag wordt ’Vergiskind’ gepresenteerd in de Salon van de centrale bibliotheek in Hoorn (14.15 uur). ,,Best spannend”, zegt Vriesinga. ,,Ik heb hoe dan ook heel veel plezier gehad in het schrijven ervan, maar het heeft natuurlijk wel een meerwaarde als het boek gelezen en gewaardeerd wordt. Het zou mooi zijn als mensen het interessant vinden of er misschien wat van opsteken.”

Meer nieuws uit West-Friesland

Meest gelezen