Premium

Bijzondere avond vol gedichten in stadhuis Enkhuizen: eerbetoon aan zoveel vormen van vrijheid

Bijzondere avond vol gedichten in stadhuis Enkhuizen: eerbetoon aan zoveel vormen van vrijheid
Drukbezochte gedichtenavond op de expositie in de zaal van het stadhuis. Vrijheid in allerlei vormen.
© foto mediahuis
Enkhuizen

’Liefste, de oorlog is nog niet begonnen’ schrijft de soldaat voordat hij sterft.

Het is de laatste zin van de laatste van 22 gedichten, die samen een kleurrijke waaier van de vrijheid vormen op de gedichtenavond in het stadhuis van Enkhuizen. In de zaal waar de tentoonstelling in het kader van 75 jaar vrijheid door Vereniging Oud Enkhuizen en het 4 en 5 mei anti-discriminatie comité te zien is, waren maandagavond gedichten te horen die net zo verschillend als gelijk waren: met als gemeenschappelijke deler een ode aan de vrijheid.

Baby

De vrijheid van de Vietnamese Ly Nguyen, die in gebrekkig Nederlands vertelt over haar ouders, die hun kinderen verloren en een baby, haar zusje, kregen op straat tijdens hun vlucht. ’Leef in de liefde met elkaar in een wereld, die veilig is voor iedereen’. Dat wenst ook Lutjebroeker Gerard Hoek in zijn kleine gedicht, geïnspireerd door de oproep van het comité.

Fadi Kazan kan niet praten over de oorlog in zijn land Syrië, hij kan er wel over dichten: ’ik omhels mijn kinderen zonder angst en droom van een mooie toekomst.’ Rasha Alhamadeh wil ’de vrijheid doorgeven’. Niet alleen dichters zijn naar deze avond gekomen om hun visie op oorlog en vrijheid te geven, om te dichten over de soldaten die aan het front staan naast hun makkers of om in het Enkhûzens te verhalen over hun jeugd en over de blikken met ’kakies’ die tijdens de bevrijding als trommels worden gebruikt, zoals Suus Messchaert.

De zaal is bijna te klein voor al die mensen, die gekomen zijn met hetzelfde doel: door muziek, poëzie en bijzondere verhalen stilstaan bij de vrijheid die voor zoveel mensen, maar lang niet voor iedereen vanzelfsprekend is. De muziek van Annemarie Fluitman zorgt treffend voor niet alleen een moment van rust, maar ook voor passende omlijsting van de soms emotioneel voorgedragen gedichten. ’

Natuur

Vrijheid is ook over de dijk bij Andijk lopen en genieten van de vogels en de natuur’, vertelt Frans Fluitman. Of genieten van het getij op het Wad, zoals Wout Ephraïm dichtte terwijl hij streed voor een schone Waddenzee. Annie Langedijk dicht over Oene, Yvonne Haakman over haar naaiclub met nieuwe Nederlanders. ’Mijn paradijs is een plek waar enkel vrede is’ zingt Fluitman. Of, zoals de Koerdische Amhad Bro het verwoordt: ’Vrijheid is voor mij dat ik mezelf mag zijn, trots mag zijn.’

Lees hier de digitale editie



Volg ons