Premium

Onderweg: Lubbo de Graaf (53) maakt van in het bos gevonden takken bijzondere, kunstzinnige lichtobjecten. Alles op gevoel.

Onderweg: Lubbo de Graaf (53) maakt van in het bos gevonden takken bijzondere, kunstzinnige lichtobjecten. Alles op gevoel.

De ene tak is de andere niet weet Tanja Tomasberger, de vriendin van Lubbo de Graaf. Zijn ze in een bos, dan is Lubbo doorgaans ergens buiten de paadjes te vinden. Takken liggen overal, maar juist daar vindt hij de afgewaaide exemplaren die in zijn ogen geschikt zijn voor een nieuw leven als lichtkunstwerk.

Meer dan honderd van die lichtkunstwerken heeft Lubbo inmiddels gemaakt. In ’één flow’. Niet over nadenken, maar doen, als een artistieke impuls, puur op gevoel met de door de natuur gevormde tak als basis.

,,De natuur is volmaakt,’’, zegt Lubbo filosofisch. ,,De vorm van een tak klopt altijd.’’ Kunst ziet hij als een onberedeneerbare, haast spirituele bezigheid. De handen en het gevoel doen het werk.

Lubbo komt uit Meppel. Groeide op in een natuurrijke omgeving waar hij als jongen graag uren in rondzwierf met de honden. Niet dat hij zo’n buitenbeentje was. Een gewone jongen uit een gewoon gezin was hij, die ’gewoon’ op voetbal zat, met andere ’gewone’ jongens van zijn leeftijd. Maar die andere kant was er ook: hij in z’n eentje dwalend door het bos en over de heide, hij met z’n interesse voor de natuur, het spirituele en de antroposofische kijk op leven en dood.

Veel later liep Lubbo de Camino, de beroemde pelgrimsroute naar Santiago de Compostela. Het gevoel op jezelf te zijn aangewezen, raakte hem. ,,Op weg zijn met alleen een bankpasje en wat kledingstukken. Helemaal terug naar de basis. Het heeft me veranderd. Je ontdekt dat alles relatief is. Alle bezit is betrekkelijk. Een geweldig gevoel van vrijheid geeft dat.’’

Uit een artistieke familie kwam Lubbo niet. Maar dat hij het in de vingers had, dat wist hij wel. Hij wist dat het ambacht en de kunst hem trokken en dat zijn keuze voor een opleiding in de detailhandel niet echt was wat hij wilde. In de leer bij een orgelbouwer vond hij alsnog z’n weg. Van de ambachten stapte hij over op beeldhouwen. Aanvankelijk vrij traditioneel en figuratief, later meer abstract en ’gebaseerd op het gevoel’.

Dat wil volgens Lubbo niet wil zeggen dat zijn lichtkunst geen herkenbare vormen heeft. Herkenning blijkt er achteraf pas in te zitten.

,,Toeval bestaat niet, zeggen ze wel eens. Ik heb eens een lamp gemaakt aan een tak. De vorm kwam spontaan uit m’n handen. Maar in de ogen van een bezoeker van een tentoonstelling waar dat werk te zien was, leek het precies op een bijennest dat hij een keer in de jungle gezien had. Het mooiste dat hij ooit had gezien, zei hij. Dat raakt me dan. Ik heb eens een lichtobject gemaakt dat vrijwel overeenkwam met de foto van een vlinder die ik een dag later bij toeval in de National Geographic zag staan. Toeval, of moest het zo zijn?’’

Dat laatste gaat ook op voor zijn ontmoeting met Tanja. Zij gaf zich bij wijze van grap op voor een rubriekje in het tijdschrift Onkruid waarin de lezer kan melden waar hij of zij naar op zoek was. Zij was jaren na haar scheiding op zoek naar een man. Hij had een paar dagen later datzelfde tijdschrift in handen. Bij toeval. Voor het eerst van z’n leven, bij de bibliotheek, wat verveeld bladerend. Hij zag het en besloot spontaan te reageren. De lat-relatie staat inmiddels op het punt om een blijvende dagelijkse relatie te worden. Lubbo heeft werk gevonden in de directe omgeving van Alkmaar, waar Tanja al zo’n twintig jaar woont.

Lubbo werkt parttime op een bungalowpark in Groet voor een meest uiteenlopende technische klussen. Van de kunst leven is nog niet mogelijk gebleken, ondanks de vele exposities waar hij aan deelnam waaronder de Bergense Kunst10Daage, en ondanks het redelijke verkoopsucces van zijn lichtobjecten.

,,Leven van de kunst is maar voor enkeling weggelegd. Zo is het nu eenmaal. Ik heb in het verleden ook veel in de zorgsector gewerkt, onder meer met mensen met een geestelijke beperking. Dat werk ligt mij ook goed.’’

Meer nieuws uit Alkmaar

Meest gelezen