Voor de windsurfers Dorian van Rijsselberghe en Kiran Badloe is het bij het WK erop of eronder. Ongekende climax in de olympische tweestrijd

Het karakteristieke beeld van een olympische tweestrijd: Dorian van Rijsselberghe en Kiran Badloe zij aan zij op het water.
© Foto Ocean Images/Richard Langdon
Texel

Het is de fascinerendste kwalificatiestrijd om een olympisch startbewijs, die tussen de windsurfers Dorian van Rijsselberghe en Kiran Badloe. Een ’broedermoord’ in optima forma, bovendien. Al zwakken de hoofdrolspelers, die een pact met elkaar hebben gesloten en tot boezemvrienden zijn uitgegroeid, die beladen term af tot ’laat de beste winnen’.

De komende week van de waarheid wordt, kort samengevat, beslist op de vorm van het moment. Vijf racedagen markeren de scheidslijn tussen euforie of deceptie, in de wetenschap dat verschuilen geen optie is en een plan-B niet voorhanden is.

Want: een ontsnappingsroute ontbreekt, aangezien elke vluchtweg is afgesloten. De uitkomst is simpel, zonder enig voorbehoud: wie het hoogste eindigt, gaat naar de Spelen en weet zich meteen tot een van de favorieten bestempeld.

De apotheose is het uitvloeisel van de unieke selectieprocedure die Aaron McIntosh, de Nieuw-Zeelandse coach van zowel Van Rijsselberghe als Badloe, na de inbreng van het tweetal bedacht: de optelsom van de uitslagen van de WK’s van 2018, ’19 en dit jaar zou doorslaggevend zijn.

Aflevering 1 in het Deense Aarhus eindigde in een triomftocht voor Van Rijsselberghe, met Badloe op de tweede plaats. Deel 2 in het Italiaanse Torbole werd een prooi voor Badloe, met Van Rijsselberghe als de beste van de rest. Die evenwichtsscore maakt dat de ’final countdown’ in het Australische Sorrento in een ongekende climax zal uitmonden.

Wie denkt dat de spanning tussen het duo te snijden zal zijn, komt bedrogen uit. De vriendschap staat niet op het spel, júist vanuit het sportieve belang. Want de rivaliteit is ondergeschikt aan de meerwaarde van hun samenwerking op het water én aan wal, een verbond dat in het najaar van 2013 werd gesloten.

Destijds sloot het onervaren talent Badloe zich aan bij de trainingsgroep van Van Rijsselberghe, de tot vedette uitgegroeide olympisch kampioen van 2012 die wars van sterallures is. Oogmerk van het partnerschap: elkaar sterker maken.

Dat het doel werd bereikt, is een understatement. In de daaropvolgende zes jaar stuwden de twee elkaar naar grote hoogten. Van Rijsselberghe consolideerde zijn olympische heerschappij, met dank aan de hand- en spandiensten van Badloe. En in zijn schaduw ontwikkelde zijn ploeggenoot zich tot de rijzende ster, die in 2019 met zowel de wereld- als Europese titel zijn definitieve doorbraak beleefde.

Dat Van Rijsselberghe zou zijn overvleugeld, is te kort door de bocht, al heeft het gezinsleven in de Verenigde Staten de onvoorwaardelijke overgave beproefd en is hij compromissen gaan sluiten.

De 31-jarige Texelaar kent daarentegen het klappen van de zweep, en bewees in het verleden als geen ander te kunnen pieken op de momenten dat het ertoe doet. De wedstrijd binnen de wedstrijd wordt dan ook niet zozeer een conditionele slijtageslag, maar bovenal een tactisch steekspel met een vlagerige wind als extra tegenstander.

En mocht Badloe nog niet een gewaarschuwd man zijn: het afgeschoren haar illustreert dat het zijn illustere opponent menens is. Immers, dat gemillimeterde kapsel refereert aan het aureool van ongenaakbaarheid in het verleden.

Dorian van Rijsselberghe: ’Pompen of verzuipen’

Twee keer werd hij olympisch kampioen, maar denk niet dat Dorian van Rijsselberghe daarom een vrijgeleide aan Kiran Badloe geeft. Nu de tweestrijd in de eindfase is aanbeland, is het ieder voor zich. Pas nadat de beslissing is gevallen, is het weer één voor allen en allen voor één.

,,Dit is het moment dat het moet gebeuren, ik vaar om te winnen. Het is alles of niets, pompen of verzuipen. Ik heb er zin in, waar het ook op uitdraait. Want hier hebben we naar toe geleefd, drie jaar lang. En deze ontknoping is het mooiste wat had kunnen gebeuren, omdat het laat zien hoe uitzonderlijk de weg is die we hebben afgelegd.’’

,,Ik koester mijn twee olympische titels. Een derde gouden plak maakt me niet onsterfelijker, het is slechts een extra prijs. Er zijn belangrijkere zaken in het leven, zoals een goede papa of echtgenoot zijn. Maar, al klinkt dat paradoxaal, juist voor m’n gezin ga ik nu tot het uiterste. Vanwege hun opofferingen, en dan vooral die van m’n vrouw Sasha, voel ik me verplicht om te proberen dat ticket in de wacht te slepen. Immers, anders had ik er in eerder stadium een punt achter moeten zetten.’’

Meer nieuws uit Sport Den Helder

Meest gelezen