Premium

Wil de gemeente van het woonwagenkamp in De Schooten af? De bewoners vrezen er voor. ’Ze zijn ons gewoon aan het sarren’

Wil de gemeente van het woonwagenkamp in De Schooten af? De bewoners vrezen er voor. ’Ze zijn ons gewoon aan het sarren’
Geert Reinders op de grens tussen zijn perceel (rechts) en de vrije standplaats.
© foto peter van aalst

Hij wordt er een beetje nerveus van. Onzekerheid over de toekomst. Het knaagt aan je, zegt Geert Reinders. Als-ie heel eerlijk is heeft-ie er spijt van dat hij de grond onder zijn woonwagen heeft gekocht van de gemeente.

Niet dat hij zo graag weg wil, maar als je huurt kun je verkassen als het echt zat bent. Je verkoopt je wagen, pakt je boeltje en bent weg. Dat zit er nu niet meer in. Zie maar eens van die standplaats af te komen.

Sanering

Zal niet meevallen. Liefhebbers krabben zich wel twee keer achter de oren, zegt Reinders. Waarom? Omdat de gemeente Den Helder in zijn ogen aanstuurt op een ’stille sanering’ van het kamp.

Trouwens: niet alleen in zijn ogen. Ook de andere bewoners van het kamp hebben het gevoel dat de gemeente van hen af wil. Waarom? ,,Omdat ze huizen willen bouwen op dit perceel’’, zegt bewoner Co Heesbeen. ,,Wij zijn maar lastig.’’

Zoete inval

We zitten op een doordeweekse dag aan tafel in de wagen van Reinders die, zoals gebruikelijk op een woonwagenkamp, de zoete inval is. De ene na de andere ’buur’ stapt binnen en binnen de kortste keren zit de bank vol. De slippers en crocs blijven achter op de deurmat.

Zo gaat dat op het kamp, zegt Reinders. Iedereen loopt bij elkaar binnen. Al is het vandaag ook extra druk omdat zijn vrouw Joke haar verjaardag viert. De koffie met gebak gaan rond.

Zo nu en dan praat ’de bank’ mee. Om aan te geven dat niet alleen Heesbeen en Reinders zich zorgen maken, het hele kamp vreest voor zijn toekomst. Ze hebben weinig vertrouwen meer in hun huurbaas, de gemeente Den Helder.

Vergroenen

Die wil een lege standplaats, direct naast het perceel van Reinders ’vergroenen’. Nou ja, daar kan toch niks op tegen zijn, denk je dan als je er voor staat. Nu is het ook maar een rommeltje? Dat klopt, beaamt Reinders. ,,Maar waar het om gaat is dat Den Helder ook de unit die op dat stuk grond staat wil weghalen.’’

(Tekst gaat door onder de foto)

Wil de gemeente van het woonwagenkamp in De Schooten af? De bewoners vrezen er voor. ’Ze zijn ons gewoon aan het sarren’
Het gebouwtje voor nutsvoorzieningen dat weg zou moeten.
© Foto Peter van Aalst

De unit? Ja, zegt Reinders. De unit. Zo noemen ze dat op het kamp. Elke standplaats heeft zo’n stenen gebouwtje. Met daarin de aansluitingen voor gas, water en elektra. Zonder unit kun je niet wonen dus? ,,Jij snapt ’t. Als ze die unit weghalen is de hele standplaats weg. Gewoon een plek minder op het kamp. En dat is dus wat de gemeente wil.’’

Afkoopsom

Het is volgens de bewoners een vooropgezet plan. Langzaam aan het aantal standplaatsen op het kamp terugbrengen. Totdat het steeds minder leuk wordt om er te wonen. Reinders: ,,En dan krijgen de laatste mensen een afkoopsom aangeboden en is het afgelopen. Die kant gaat het op.’’

Overlijden

Uitsterfbeleid, heet zoiets. Veel gemeenten doen het met hun woonwagenkampen. Als een bewoner vertrekt of komt te overlijden, mag de vrijgekomen plek niet meer worden opgevuld. Waardoor jongeren uiteindelijk gedwongen worden hun heil buiten het kamp te zoeken.

Weet je wat het is, zeggen ze in de wagen van Reinders? De gemeenten weten gewoon niet zo goed hoe ze om moeten gaan met types als woonwagenbewoners. Met mensen die net even anders leven dan de massa.

Mensenhuidjes

Reinders lacht eens schamper. ,,Ze doen soms net of wij hier mensenhuidjes hebben hangen.’’ Heesbeen: ,,Hier is nooit rottigheid, we hebben met de buurtbewoners ook gewoon goed contact.’’ Reinders: ,,En de volkstuinders zeggen altijd dat ze blij zijn dat wij hier zitten zodat er wat toezicht is, anders stond er geen boontje meer op de tuin. Haha.’’

(Tekst loopt door onder foto)

Wil de gemeente van het woonwagenkamp in De Schooten af? De bewoners vrezen er voor. ’Ze zijn ons gewoon aan het sarren’
De toercaravans dienen om te voorkomen dat de gemeente pats-boem aan de slag gaat.
© foto peter van aalst

Uiteraard hebben de bewoners de gemeente de oplossing voor die lege standplaats voorgehouden: kleed de boel lekker aan met groen, maar laat die unit voor de nutsvoorzieningen wel gewoon staan.

Want vroeg of laat meldt zich weer iemand voor die plek, zegt Heesbeen. ,,We zitten nu in een tussenfase. Er is even niemand in de markt, de jeugd die hier woont is nog net te jong. Maar over een paar jaar is dat anders.’’

Reinders: ,,Mijn kleinzoon wil daar best gaan wonen, maar die knul leert nu nog en heeft nog geen geld. Dus laat die unit staan, dan wil hij die plek over een paar jaar graag hebben.’’

Heibel

Goed plan. Probleem opgelost, denk je dan. Reinders: ,,Niet dus. De gemeente doet niet aan overleg. Die zegt gewoon: ’die unit gaat er af’.’’ En niet alleen dat: er wordt volgens de kampbewoners ook heel vaag gedaan over andere standplaatsen die in de toekomst (door vertrek of overlijden) vrij gaan komen.

Reinders: ,,Worden die wel gewoon weer verhuurd? Als we daar naar vragen krijgen we geen duidelijk antwoord. Dan is onze conclusie dat ze langzaam aan de boel hier willen saneren.’’

Sarren

Doet de gemeente het uit narrigheid? Heesbeen denkt van wel. ,,Ze zijn ons aan het sarren.’’ Waarom? Nou, omdat de bewoners vorig jaar na een hoop heibel de verkoop van die lege standplaats hebben weten tegen te houden.

Een liefhebber uit Oudkarspel meldt zich voor de plek en de gemeente wil graag zaken met hem doen. Maar de bewoners weten dat de man een soort huisjesmelker is die de woonwagen gaat verhuren. Reinders: ,,Dat heeft-ie op andere kampen ook gedaan. Een wagen neerzetten en er dan vijf Polen inzetten om lekker geld te vangen.’’

Afspraken

Niet bij ons, denken de bewoners van de Blankmanstraat. En zetten de hakken in het zand. Ze beroepen zich op afspraken die gemaakt zouden zijn met de gemeente bij de inrichting van het kamp in 2007. Kern van die afspraak: de bewoners hebben inspraak in wie er op het kamp komt wonen, zegt Reinders. ,,Dat is toen afgesproken.’’ En ook zwart op wit gezet, weet hij.

(Tekst loopt door onder foto)

Wil de gemeente van het woonwagenkamp in De Schooten af? De bewoners vrezen er voor. ’Ze zijn ons gewoon aan het sarren’
Geert Reinders
© foto peter van aalst

Maar op het gemeentehuis kunnen ze die afspraken nergens vinden. De dossiers zijn kwijt, weet Reinders. Die afspraken zijn wel degelijk gemaakt, zegt gepensioneerd beleidsambtenaar Peter Cruijff.

Dossierkennis

Hij heeft bij de gemeente het woonwagenbeleid in zijn portefeuille gehad en ondersteunt nu als onafhankelijk belangenbehartiger de mensen van het woonwagenkamp. Cruijff: ,,Toen ik nog bij de gemeente werkte werd ik geroemd om mijn dossierkennis, maar als ik nu zeg dat ik weet van het bestaan van die afspraken, dan wimpelen ze het af.’’

Reinders toont een verslag van een gesprek tussen bewoners en gemeente uit 2005, over de inrichting van het huidige kamp. Waarin de bewoners verlangen dat ’de huidige stilzwijgende afspraak dat nieuwe kandidaten voor een standplaats alleen worden toegelaten als de bewoners daarmee instemmen’ wordt verlengd.

De aanwezige ambtenaar geeft aan ’dat vanzelfsprekend te vinden’. Het is misschien geen keiharde toezegging, maar voor Peter Cruijff staat het als een paal boven water: ,,De gemeente kan niks doen zonder instemming van de bewoners.’’

Maar eens bellen met de gemeente Den Helder dan. Kan wethouder Michiel Wouters duidelijkheid verschaffen?

Hoe zit dat nou met die afspraken met de bewoners?

Wouters: ,,Er wordt gezegd dat die afspraken er zijn, maar wij kunnen ze niet terugvinden. Als je iemand wilt houden aan afspraken moet je aantonen dat die bestaan.’’

Dat je ze niet kunt vinden wil niet zeggen dat ze niet gemaakt zijn? Waarom niet toch handelen volgens die afspraken?

,,Dat zou toch slecht bestuur zijn? Iedereen roept aan de lopende band dat er bepaalde afspraken zijn gemaakt, als we daar elke keer naar moeten handelen gaat het niet goed.’’

De bewoners willen graag dat die lege standplaats beschikbaar blijft. Wat is er op tegen om er groen te planten en die unit te laten staan, zodat de plek weer in gebruik kan worden genomen als een jonge bewoner zich meldt?

,,Dat kan niet, want die plek bestaat helemaal niet meer. Die hebben we uit het bestand getrokken. Daarmee heb ik een probleem van de bewoners opgelost volgens mij. Trouwens: die plek ligt al jarenlang open, er was vanuit het kamp geen belangstelling voor. De bewoners hadden ernstige bezwaren tegen de kandidaat die wij voor die plek hadden. Die wilden ze niet op het kamp. Het liep nogal hoog op allemaal. Nou, dat probleem is nu opgelost. Er komt geen nieuwe bewoner meer bij. Dan hebben we ook niet elke keer deze discussie.’’

Nou ja, tot er straks een plek vrij komt door overlijden of vertrek. Wat gebeurt er dan?

,,Dat zien we dan wel. Het is in principe de bedoeling dat we die weer opvullen, tenzij er dan weer zo’n discussie ontstaat als nu.’’

Die discussie komt er geheid, want de bewoners willen ook dan weer inspraak. Dan heffen jullie ook die plek weer op om die discussie te stoppen?

,,Zou kunnen. Maar in principe wordt zo’n plek weer ingevuld. Voor de rest zien we dan wel.’’

Kunt u zich het gevoel van de bewoners voorstellen? Dat jullie aansturen op sanering?

,,Nee, dat kan ik me niet voorstellen. Wij hebben gewoon een keuze gemaakt.’

U garandeert dat het kamp blijft?

,,Garanties geven we nooit, maar er is geen sprake van dat wij nu aansturen op sanering.’’

Peter Cruijff weet genoeg, zegt hij, als hij de reactie van Wouters hoort. ,,Deze wethouder verdient het om voor de rechter te worden gedaagd.’’ En dan wil hij best onder ede verklaren dat de bewoners inspraak is toegezegd.

(Tekst loopt door onder foto)

Wil de gemeente van het woonwagenkamp in De Schooten af? De bewoners vrezen er voor. ’Ze zijn ons gewoon aan het sarren’
Beeld van het woonwagenkamp.
© Archieffoto George Stoekenbroek

Reinders en de andere kampbewoners brengen een gespecialiseerd advocaat in stelling om juridische actie te ondernemen. De stemming in de wagen van Reinders is strijdbaar. ,,Een mondelinge afspraak is ook geldig’’, weet iemand. ,,Er zijn genoeg mensen bij geweest toen werd afgesproken dat wij inspraak hebben.’’

Als al die mensen bij de rechter hun verhaal doen, dan gaat de gemeente nat. Denken de woonwagenbewoners. Het is wel zijn laatste kunstje, bezweert Reinders. Hij is al twintig jaar het aanspreekpunt voor de gemeente. ,,Maar hierna kap ik er mee. Ik trek ’t niet meer. Laat de gemeente maar aan elke bewoner een brief sturen, in plaats van alleen aan mij.’’

Lees hier de digitale editie



Volg ons