Premium

Door brand getroffen Ilona Hinke krijgt met meubelcheque steun in de rug. Warderse Luisterlijn-vrijwilligster kampte met veel tegenslagen, maar kan goed ’omdenken’

Door brand getroffen Ilona Hinke krijgt met meubelcheque steun in de rug. Warderse Luisterlijn-vrijwilligster kampte met veel tegenslagen, maar kan goed ’omdenken’
Ilona Hinke: ,,Tijdens mijn hartinfarct heb ik doodsangsten uitgestaan.’’
© Foto Ella Tilgenkamp
Amsterdam

Je dierbare spullen en huisraad verliezen bij een woningbrand; het is voor velen een schrikbeeld. Het overkwam Ilona Hinke uit Warder een kleine vier jaar geleden. Maar, zegt ze, het is niet het ergste. Door andere tegenslagen in haar leven kan ze het in het juiste perspectief plaatsen.

Onlangs kreeg Ilona (53) een flinke steun in de rug. Dat was te danken aan de Luisterlijn, waar zij al vijf jaar als vrijwilligster werkzaam is. Op elke locatie van de Luisterlijn mag een medewerker die wat hulp kan gebruiken worden voorgedragen bij het VriendenFonds van de VriendenLoterij, de goededoelenloterij voor organisaties op het gebied van gezondheid en welzijn.

De giften van het VriendenFonds variëren van een aangepast toetsenbord voor een blinde vrijwilliger, een fiets voor iemand die de dupe is geworden van een diefstal van zijn rijwiel tot een reischeque voor een medewerker voor wie de vlucht naar kinderen die aan de andere kant van de wereld wonen te duur is. Deze keer zag Ilona een hartenwens in vervulling gaan. Zij mag nieuwe meubelen ter waarde van tweeduizend euro uitzoeken.

Traumatisch

Haar spullen gingen in de nacht van 28 op 29 juni 2016 in vlammen op. ,,Ik was op vakantie in Spanje’’, kijkt Ilona op een Luisterlijnlocatie in Amsterdam terug op die rampzalige periode. Door een brandende kaars was het vuur ontstaan. Het werd een heftige nacht in Warder, onder meer voor Ilona’s buren. ,,Hun huis stond ook vol rook. Voor iedereen die erbij was, was het traumatisch. Het ontploffen van mijn tv was bijvoorbeeld zo’n moment.’’

Ze heeft het allemaal uit de tweede hand, want zelf kwam ze er de volgende ochtend in Granada pas achter dat er iets ergs was gebeurd. ,,Ik had allerlei gemiste appjes van mijn zoon, maar ik kon hem niet bereiken. Toen ben ik maar eens op alarmeringen.nl gaan kijken en zag daar allerlei meldingen in Warder. Toen dacht ik eigenlijk dat er iets ergs was gebeurd met een van onze buren.’’

Onvervangbaar

Uiteindelijk kreeg Ilona haar zoon te pakken en hoorde ze wat er werkelijk was gebeurd. ,,Dan wil je zo snel mogelijk terug. Maar dat kon natuurlijk niet meteen. Ik heb nog een dag in Torremolinos gezeten voordat ik kon terugvliegen. Pas onderweg kreeg ik het even te kwaad. Ik dacht aan spullen die mijn vader gemaakt had en die er nu waarschijnlijk niet meer waren. Onvervangbare dingen. Toen ik in Warder aankwam, was ik wel even in een shock.’’

Totdat Ilona’s huurhuis weer bewoonbaar was, vond ze tijdelijk onderdak bij familie en vrienden. Uiteindelijk kon ze terugkeren in haar woning. Van haar moeder kreeg ze een bank, een vriendin schonk een eettafel en een andere vriendin gaf haar een tweedehands kast. Er kwamen nog wat oude spullen van haar moeder bij, maar er was gewoon heel veel verloren gegaan. ,,En aan sommige dingen die ik wel over heb, zit nu nog een brandlucht.’’

Perspectief

Echt bij de pakken neerzitten heeft ze nooit gedaan. Ilona ging ’omdenken’. ,,Ik ben veel dingen kwijtgeraakt. Dus ik dacht: je kunt beter niks hebben, want wat je hebt kun je ook verliezen.’’ Door ander leed kon ze bovendien de brand in een ander perspectief plaatsen.

,,Op mijn 34e kreeg ik een hartinfarct. Ik was op dat moment alleen met twee hele kleine kinderen die van mij afhankelijk waren. Dat was een traumatische gebeurtenis. Ik belde 112, maar daar dachten ze dat ik dronken was. Ik heb op dat moment doodsangsten uitgestaan.’’

Het liep goed af, maar later werd Ilona getroffen door borstkanker. Daarvan ondervindt ze nu nog altijd ongemakken. ,,Hartfalen bijvoorbeeld, maar ik voel me goed hoor.’’

Met haar flink gevulde rugzak is zij nu een dankbaar klankbord voor bellers van de Luisterlijn. ,,Iedereen kan zijn verhaal kwijt en wij bieden een luisterend oor. Ja, er wordt veel verteld’’, zegt Ilona, die zich haar allereerste gesprek van vijf jaar geleden nog goed kan herinneren.

Hoewel zich ook vele ’lichtere’ onderwerpen aandienen, kreeg zij een vrouw aan de lijn met een zwaar probleem. ,,Zij kampte met veel trauma’s, onder meer door een verkrachting, en heeft nooit meer haar leven kunnen opbouwen. Zo iemand helpen door te luisteren; dat is waar ik het voor doe.’’

Luisterlijn

Ilona is een van de vijftienhonderd vrijwilligers van de Luisterlijn, die 28 locaties in het hele land heeft. ,,Wij zijn 24 uur per dag en zeven dagen in de week bereikbaar’’, vertelt Nanette Grippeling, trainster/begeleider bij de Luisterlijn, en aanwezig bij het gesprek met Ilona. ,,Alles gebeurt op anonieme basis en heeft als doel de zelfredzaamheid van bellers te vergroten. Wij werken met tachtig beroepskrachten. Wie zich als vrijwilliger aanmeldt, krijgt een training van zes, zeven weken. Als de vrijwilligers aan het werk zijn, zijn er altijd trainers aanwezig of bereikbaar om eventueel extra hulp te bieden.’’

De Luisterlijn kan worden gebeld (0900-0767) en er is mogelijkheid om te chatten via www.deluisterlijn.nl. Op die website kunnen zich ook vrijwilligers aanmelden.

Lees hier de digitale editie



Volg ons