Premium

Column Andermans rommel: Dumpschaamte

Column Andermans rommel: Dumpschaamte

Journalist Jaap Timmers bindt de strijd aan met zwerfvuil.

Ik weet niet wie je bent, maar luister eens.

Je verontreinigt de omgeving. Waarom? Voel je je te kort gedaan? Hou daarmee op! Jij en je vrienden flikkerden vorige week vijf colablikjes op de parkeerplaats. Naast de auto. Hupsakee. Patatdoosjes erbij. Asbak nog even omgekeerd. Mooi uit het zicht. Niemand die het gezien heeft. Honger en dorst waren gestild. De rest zal je een zorg zijn geweest. Opruimen deed je niet. Dat ervoer je denkelijk als een afgang tegenover je matties en de chikkies.

En jij, wat ben jij voor een kneus. Die zijn auto naar de parkeerplaats rijdt om hem uit te mesten. Ik zag je bezig. Wij liepen daar schoon te maken, en jij schudde eerst al je autovodjes uit op het terrein. Daarna pakte je een paar lege flessen en een boodschappentas vol met shitzooi die je achteloos naast je auto neerzette.

Je keek schichtig om je heen. Je waande je onbespied. Reed weg. De troep bleef achter. Treurige smeerpijp. Je behoort tot het gilde der lafbekken. De straat vervuilen, maar niet betrapt willen worden. Te lui bovendien om je afval naar de stort te brengen. Voelt het goed: autootje schoon, parkeerplaats besmeurd?

Je bent niet de enige die je woonomgeving vervuilt. We vinden herhaaldelijk afgetrapte fietsen, autobanden, partijen tuinafval stiekem naast een donker pad gekwakt. Onttakelde keukens, huisraad, verf- en kalkresten. Ook boswachters treffen die rotzooi elke weer dag aan, meestal zonder een afzender erbij.

Soms loopt iemand tegen de lamp. Zoals de man die de dag voor Kerstmis acht vuilniszakken naar de afvalstraat wilde brengen. Zijn wintersportvakantie stond voor de deur, en hij wilde snel van de rommel af. Maar oef, de officiële stortplaats bleek al gesloten. Hij was net te laat. Deze brave burger baalde als een stekker. Gefrustreerd reed hij door naar een natuurgebied, waar hij alle acht vuilniszakken tussen de struiken mieterde.

Thuisgekomen kreeg hij wroeging over zijn daad. Zozeer dat hij besloot terug te rijden naar de dumpplek. Hij raapte zes van de acht zakken weer op. Die nam hij mee terug naar huis. Het zal zijn gekwelde gemoed hebben opgeklaard. Toch had hij buiten de waard gerekend.

In een van de twee achtergebleven zakken bevond zich namelijk een envelop met daarop een adres. Daarmee geconfronteerd bleek dit adres inderdaad van hem. Het milieudelict kostte de man 380 euro boete. En alsnog een gevoel van diepe schaamte.

Meer nieuws uit Opinie-Column

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.