Premium

Harpist Remy van Kesteren op tournee met eigen repertoire

Harpist Remy van Kesteren op tournee met eigen repertoire
Remy van Kesteren: ,,Ik begon mij af te vragen: Wie ben ik nu eigenlijk zonder dat instrument?’’
© Foto PR

In 2016 en 2017 toerde harpist Remy van Kesteren door het land met het album ‘Tomorrow Eyes’. Hij speelde vooral repertoire van bevriende componist Martin Fondse en een enkel eigen stuk. Komende weken reist hij wederom met zijn begeleidingsgroep langs de Nederlandse podia; poppodia vooral. Ditmaal is het gespeelde werk echter allemaal van de hand van Van Kesteren zelf, zoals het ook terug te vinden is op zijn afgelopen jaar verschenen plaat ‘Shadows’.

,,Ik had mij voorgenomen om voor deze plaat wat meer tijd te nemen dan voor de vorige’’, vertelt de 30-jarige harpist bij een gemberbier in een ontspannen hipsteroase in Amsterdam West. ,,Maar al snel voelde ik weer die zwaarte en na een jaar had ik eigenlijk nog steeds meer vragen dan antwoorden. De harp ervoer ik eigenlijk vooral als sta-in-de-weg. Dat instrument was natuurlijk altijd mijn ‘partner in crime’ geweest in de klassieke muziek. Mijn ‘identiteit’ zou je kunnen zeggen. En ik begon mij af te vragen: Wie ben ik nu eigenlijk zonder dat instrument?’’

,,Enfin, ik heb toen bijna een jaar geen harp gespeeld. Wel piano, wat dingetjes op de gitaar, met elektronica geëxperimenteerd. En na dat jaar begon ik naar de harp terug te verlangen, werd ik er weer verliefd op. Van wat ik toen componeerde waren sommige stukken wèl gebaseerd op de harp, maar andere ook niet.’’

Nieuw geschreven muziek dus, op ‘Shadows’. Al zal één stuk bij menigeen herkenning oproepen. Niet voor niets heet het ‘This reminds you’ en is een bewerking van Van Kesteren van Satie’s ‘Gnossienne No. 1’, uit het laatste decennium van de negentiende eeuw. ,,Dat vind ik nu eenmaal heel mooie muziek. Van een bedrieglijke eenvoud en tegelijk in staat om heel sterk te communiceren. ‘Music for the Millions’ bijna. Ik speel het graag. En voor de mensen die mij van mijn vroege, klassieke werk kennen is het een link naar het heden...’’

Remy van Kesteren wordt soms nogal gemakzuchtig snel geschaard bij een genre dat ‘neoklassiek’ genoemd is en vooral bestaat uit pianisten en andere instrumentalisten, merendeels afkomstig uit de pop, die meanderende, in de verte naar de minimal music verwijzende, voortkabbelende muziek produceren – een stroming die de Duitse pianist Nils Frahm als een soort ‘godfather’ heeft.

,,Maar bij mij is die beweging juist andersom’’, zegt de harpist. ,,Ik voel veel meer al die giganten uit de klassieke muziek die over mijn schouder meekijken als ik mij aan popmuziek waag. Wat mij de ogen voor de popmuziek heeft geopend is dat popmuzikanten voortdurend met ‘sound’ bezig zijn, terwijl het er in de klassieke muziek altijd alleen om ging de natuurlijke ‘klank’ van het instrument zo goed mogelijk vast te leggen.’’

,,Door met elektronica te experimenteren, kan ik mijn harp een andere ‘sound’ geven. ‘Gruizig’ laten klinken, bijvoorbeeld. Maar dat alles neemt niet weg dat ik mij overal in de muziek, met wie ik ook samenwerk, altijd een ‘toerist’ blijf voelen. Zelfs in de klassieke muziek voelde ik mij nooit echt ‘een van hen’. En als ik eens aan een jazzconcert heb meegewerkt, voel ik mij daar eveneens een bezoeker. Hetzelfde toen ik een project met Nicolas Jaar deed, een hele grote in de dancemuziek. Maar ik bleef een toerist.’’

Hij gold als klein jochie reeds als natuurtalent. Begon op zijn tiende de vooropleiding voor het conservatorium, vervolgde zijn opleiding aan het prestigieuze Conservatoire National Supérieure in Parijs en behaalde zijn masterdiploma Summa Cum Laude. Als een wervelwind ging hij als twintiger door de harpwereld, behaalde alle mogelijke muziekprijzen, kreeg in 2016 de belangrijke Nederlandse Muziekprijs toegewezen en was oprichter van onder meer het Dutch Harp Festival.

Elektronica

Ondertussen ging Van Kesteren steeds meer zijn eigen weg. Hij liet een revolutionaire nieuwe harp bouwen, die geschikt bleek voor elektronica en andere toepassingen en flirtte steeds meer buiten de klassieke ‘comfortzone’.

Afgelopen najaar nam Van Kesteren enkele harpcovers van popsongs op - ‘Perth’ van Bon Iver, ‘Daydreaming’ van Radiohead en meer recent ‘Malamente’ van Rosalia – en zette die op de streaming-platforms.

,,Dat fascineert mij gewoon. Het kwam in het verleden wel voor dat ik ergens was, bij een radioprogramma bijvoorbeeld, en dan gevraagd werd om een of ander popnummer te spelen. Als ik dan klaar was werd er vaak gereageerd met opmerkingen als ‘Oh wat knap dat je van een popliedje klassieke muziek kunt maken. Ik vond dat altijd maar raar. Die twee hebben voor mij niets met elkaar te maken. Maar het was mij wel zo gaan fascineren dat ik er echt in dook en merkte dat het bij ‘pop’ om heel andere dingen gaat. Ik begon wat popnummers te onderzoeken en dat bleek vaak gewoon vier akkoorden en een ‘brug’, meer niet. Maar zoals ik al zei, de ‘sound’ is vaak wel speciaal.’’

Bang dat z’n muziek door het grote publiek als een soort ‘gimmick’ wordt gezien, waar het nieuwtje snel van slijt, is Van Kesteren niet.

,,Ik kom door mijn manier van werken overal, in iedere scene en beweeg overal tussendoor. Mijn persoonlijke missie is dat ik ‘muzikant’ ben, méér dan harpspeler. Die harp wordt steeds meer onderdeel van mijn grotere geheel als muzikant. En de marketingkant daarvan, daar moet je als muzikant zelf helemaal niet mee bezig zijn. Als kunstenaar ben ik zoekende en ik stel vast dat ik het voorlopig nog niet gevonden heb.’’

Muziek

Remy van Kesteren. Concerten (Selectie): 23-02 Victorie, Alkmaar; 04-03 Paard, Den Haag; 08-03 Paradiso Noord, Amsterdam; 24-03 Stadsschouwburg, Haarlem.

Meer nieuws uit Cultuur

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.