Premium

Verrukkelijk fietsleven in de Ardèche

Verrukkelijk fietsleven in de Ardèche
© Foto Stefan Maas

De mooie Dolce Via

(90 km) is genomineerd voor de Fietsroute van het Jaar 2020. In de riviervalleien van de Franse Ardèche proef je van het zoete fietsleven.

De museumtrein stoot briesend flarden stoom uit als hij naar boven kruipt, omhoog naar het stationnetje van Lamastre. Door de raampjes van de coupé zien we het ruige profiel van de Ardèche. Steile hellingen, scherpe rotsen en riviertjes die zich door de dalen wringen. Af en toe staart een koe ons aan. Het uitzicht is prachtig, maar zet me ook aan het denken. Valt hier eigenlijk wel ’lekker’ te fietsen? Of komen we terecht in een eindeloze opeenvolging van steile beklimmingen en steile afdalingen?

Natuurlijk hoeven we ons geen grote zorgen te maken. Een flink aantal fietsers was in Saint-Jean-de-Muzols ingestapt. Voorzien van kleurrijke fietsoutfits weliswaar, maar toch ook geen supergetrainde diehards. Alle fietsen hangen keurig in beugels in een aparte fietscoupé, waar de Nederlandse Spoorwegen nog een voorbeeld aan kunnen nemen. En wie tijdens het treinen een luchtje wil scheppen, kan dat doen op balkonnetjes bij de ingang van de treinstellen.

Verrukkelijk fietsleven in de Ardèche
© Foto Bert Sitters

Lamastre is ook het eindpunt van de lijn. Retro-treinuniformen helpen ons met het uitladen van onze bepakte fietsen. Druk zal het op dit station nooit worden; zo vaak stopt de stoomtrein hier niet. En om het toeristische gehalte van de chemin de fer nog wat te verhogen, beginnen twee spoormedewerkers tegen de afgekoppelde locomotief te duwen op een draaiplateau, net zolang tot die met de neus de andere kant op wijst. Zo keer je dus een trein op basis van menskracht!

Frederico Fellini

La Dolce Via, wat een schitterende naam voor een route. Natuurlijk afgeleid van de iconische film ’La Dolce Vita’ uit 1960 van Federico Fellini. Marcello Rubini, alias Marcello Mastroianni, struint daarin door de straten van Rome en maakt kennis met het ’zoete leven’ van de high society. Een Italiaans drama, waar je vaak alleen stukjes van ziet in documentaires, maar niet de hele film.

Mastroianni had zich ongetwijfeld ook prima vermaakt met La Dolce Via. Tegenover de historische gebouwen en de fonteinen van Rome zet de Ardèche prachtige uitzichten. Beboste heuvels, afgewisseld met diepe valleien. En dat is toch een flink verschil met veel voies vertes (groene wegen) over voormalige spoorlijnen, waarbij je vaak tegen een ’muur van groen’ aankijkt.

Tunneltjes

Natuurlijk profiteert de Via volop van de noeste arbeid die hier decennia geleden is geleverd door spoorwegwerkers. Voor de aanleg van de spoorlijnen in dit gebied, groeven ze tunnels door massieve rotspartijen en overbrugden ze de vele kloven met viaducten. In 1968 sloot het laatste lijntje in dit gebied en hadden de trajecten geen functie meer. Totdat het idee ontstond er paden overheen te leggen, die ze hier ’voies douces’ noemen, ofwel ’zoete wegen’. Niet alleen bedoeld voor fietsers overigens, maar ook voor ruiters, voetgangers, skaters, etc.

Verrukkelijk fietsleven in de Ardèche
© Foto Bert Sitters

Heel veel tegenliggers komen we echter niet tegen. Het is buiten het hoogseizoen, en relatief rustig in de Ardèche. Ook komen we nauwelijks door dorpjes, die liggen bijna allemaal aan de andere kant van de vallei, waar dus ook de autowegen lopen. En dat leidt ertoe dat je fijnstofarm kunt fietsen en geen last hebt van langsrazende Peugeuootjes en Renaultjes.

Aan alles is te merken dat de bedenkers van deze ’voies douces’ grondig te werk zijn gegaan. Op strategische plekken zijn picknickbankjes neergezet, alle viaducten hebben een borstwering van draden en op drie plekken zijn ’vélo boxes’ geplaatst. Deze afsluitbare hokjes om je fiets in te stallen zijn voorzien van een stopcontact voor het opladen van e-bikes.

We zwieren over de zoete wegen en stuiten op de rivier de Eyrieux. We kunnen naar rechts, omhoog richting Saint-Angrève, of naar links, omlaag richting La Voulte-sur-Rhône. We kiezen voor de gemakkelijke weg. Ook hier is het fietsleven verrukkelijk en kost het geen druppeltje zweet om onze weg te vervolgen. Regelmatig knarsen de banden over steentjes; een groot gedeelte van de route bestaat uit aangestampte aarde met grind. Fietsen met brede banden zijn met name geschikt om de Via comfortabel te rijden.

Verrukkelijk fietsleven in de Ardèche
© Foto Stefan Maas

Enkele oude fabrieken verheffen zich direct naast de rivier. De industrie ontwikkelde zich in de regio langs de Eyrieux. Ooit stonden hier watermolens voor de productie van zijde. Maar de zijderups heeft uiteindelijk het veld moeten ruimen en ook de bloeiperiode van de oude, mechanische industrie is al lang voorbij.

Voor we het goed en wel beseffen, komen we langs de Rhône terecht, op het traject van de ViaRhôna, een route van de rivierbron naar de Middellandse Zee. Die route is een avontuur op zich. Maar dit keer gaan we niet verder dan Valence, amper 20 kilometer verderop. In La Voulte heffen we nog even het wijnglas. Op het zoete fietsleven!

Informatie: www.dolce-via.com en www.ardeche-guide.com

Meer nieuws uit Lifestyle

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.