Premium

Sahir verkoopt niet alleen fietsen in Beverwijk, hij kan ze ook (laten) maken

Sahir verkoopt niet alleen fietsen in Beverwijk, hij kan ze ook (laten) maken
Sahir zit op het zadel van zijn zelfgemaakte fiets, zoon Emin staat op de grond.
© foto Ronald Goedheer
Beverwijk

Een mooie plek voor de foto is snel gevonden. Bij de grote fiets bij de Kanaalweg langs de Ringvaart in Beverwijk. ,,Dit heb ik zelf nog gemaakt”, zegt Sahir trots. ,,En het echt een bezienswaardigheid geworden. Sommige mensen stoppen speciaal om er een foto van te maken”, gaat zijn zoon Emin verder.

De levensgrote tweewieler verraadt nog een van beroepen die vader Sahir Ozdemir heeft uitgeoefend: het met de hand maken van fietsen. Tegenwoordig gebeurt dat niet meer bij Fietsmaster, de zaak aan de rand van Beverwijk waar ze al enkele jaren eigenaar van zijn.

Met ieder een eigen taak: de zoon houdt zich bezig met de verkoop van fietsen, bakfietsen en elektrische fietsen, accessoires en dergelijke.

Terwijl Sahir zich meer richt op de inkoop van fietsen en de reparatieafdeling die in een aparte loods is gevestigd. Daar staat ook een tafeltje voor de gaande en komende man. Een collega is bezig met het repareren van een versnelling van een fiets die in de takels hangt. Iets later dan gepland komt hij met een tas vol plastic bekertjes en spatels binnen. ,,Voor de koffie”, verduidelijkt hij. En lachend: ,,Dat is ook heel belangrijk.”

Ongeveer een halve eeuw woont de in Turkije geboren Sahir in Nederland. ,,Ik ben hier gelijk met mijn moeder en mijn broers hier naartoe gekomen. Mijn vader werkte toen al in de Zaanstreek. Daar was hij terechtgekomen via een oom van mij dit toen ook hier werkzaam was.

Bruynzeel

Hij heeft jaren gewerkt bij bijvoorbeeld houtbedrijf Bruynzeel in Zaandam, ook bekend vanwege de keukens. Zes jaar nadat hij hier kwam werd het gezin herenigd. ,,We woonden toen nog in een soort pension in Krommenie. Ik vond het hier in het begin vreselijk. Ik sprak geen woord Nederlands. Via een woordenboek moest ik mij zien te redden.”

Sahir weet nog goed dat het hele gezin naar een badhuis moest. ,,We hadden daar geen douche”, vertelt hij aan het tafeltje. Hij is goed ingepakt: een muts op zijn hoofd tegen de kou. Sommige dingen in Nederland wennen nooit. Maar hij zal niet klagen. Waarom zou hij?

Met een koffieapparaat binnen handbereik en – weer – goedgevulde bekertjes met spatels en suikerklontjes. Hij pakt zijn verhaal weer op. ,,Later kregen we een huisje toegewezen.” Met behulp van het woordenboek en zijn leergierigheid ging hij naar de technische school en de Internationale Schakel Klas, beide in Zaandam. ,,Daar leerde ik echt goed Nederlands.”

Al snel ging hij werken bij diverse machinefabrieken. ,,En tegelijkertijd had ik een fietsenhandel op de Zwarte Markt. Ik kocht goedkoop fietsen in, knapte die op en verkocht ze weer door. Een mooie tijd, daar op de overdekte markt.

,,Ik verkocht ook andere spullen, zoals babyartikelen of damesschoenen. Elke zaterdag en zondag, heel gezellig. Lekker druk. Met directeur Bart van Kampen. Met die hoge hoed.”

Maar toch broeide er al iets bij hem: hij wilde een eigen zaak beginnen. En die vond-ie aan de Kanaalweg. ,,Ik maakte toen nog zelf fietsen. De onderdelen bestelde ik in het buitenland. In Turkije, Duitsland, België, of Griekenland. Daar ben ik ook allemaal geweest. In mijn koffer had ik bestaande fietsonderdelen en vroeg fabrikanten of die ze na konden maken. Alle onderdelen zette ik in de werkplaats in elkaar.”

Vuurwerk

De zaken liepen goed en de ondernemer verhuisde naar een groter pand aan de Kanaalweg, de huidige locatie. Daar zit hij tegenwoordig met zijn zoon, die na de havo de opleiding commerciële marketing heeft gevolgd. ,,Wij hebben hier van alles”, zegt de laatste. ,,Van racefietsen tot mountainbikes en van omafietsen tot skelters, steppen en scooters. We verkopen ook veel via internet.”

De fietsen komen overigens kant en klaar binnen. ,,We handelen trouwens ook in vuurwerk”, vult Emin aan. ,,Dat ligt opgeslagen in bunkers. Hopelijk dat we in de toekomst ook knalvuurwerk mogen blijven verkopen.” Zijn vader, lachend: ,,Anders richten we ons toch op siervuurwerk.”

Meer nieuws uit Kennemerland

Meest gelezen