Premium

Badmintonner Finn Achthoven komt zonder haar, maar met een historische medaille terug van EK voor landenteams

Badmintonner Finn Achthoven komt zonder haar, maar met een historische medaille terug van EK voor landenteams
Finn Achthoven (vierde van links) na het succesvolle EK.
© Eigen foto
Hoorn

Het is een historische zilveren medaille die het Nederlands badmintonteam dit weekend pakte tijdens het EK voor landenteams. Nog niet eerder won Oranje een plak tijdens dit toernooi. Finn Achthoven leverde er maar wat graag zijn haardos voor in.

De 18-jarige Hoornaar hoorde in december dat hij mee mocht naar Frankrijk. ,,Dat was wel een momentje, ja. Het kwam voor mij als een totale verrassing. Ik ben natuurlijk nog heel jong en had verwacht dat er voor meer ervaren jongens gekozen zou worden. Mijn selectie heb ik natuurlijk zelf afgedwongen met mijn progressie, maar ik was er echt héél blij mee.’’

Achthoven was niet de enige jongeling die werd geselecteerd. De debutanten verschenen bij de start van het toernooi allemaal met een kale kop op de baan. Een dag voor de start van het EK werd het vijftal door hun ploeggenoten onder handen genomen met een tondeuse.

,,We begonnen op dinsdag aan het toernooi. Omdat we als zesde waren geplaatst troffen we in de poulefase geen ander geplaatst land. We speelden tegen Slowakije, Luxemburg en Litouwen, niet de beste badmintonlanden’’, blikt Achthoven terug. Tegen alle drie deze tegenstanders kwam hij in actie en, net als zijn ploeggenoten, verloor hij niet een keer.

Oranje kende daarna een gelukkige loting met Engeland als tegenstander in de kwartfinale. ,,De vier hoogst geplaatste teams troffen een van de vier lager geplaatste landen. Wij zaten in die laatste categorie en zouden dus Denemarken, Rusland, Engeland of Frankrijk treffen. Krijg je Denemarken, dan zit het toernooi er gewoon op. We lootten perfect, want die konden we pas krijgen in de finale.’’

Het duel met de Britten was voor Achthoven zijn laatste optreden tijdens het EK. ,,Ik heb deze week een blessure opgelopen aan mijn linkerbeen. Het was misschien beter geweest om niet te spelen tegen Engeland, maar voor zoveel publiek en in zo’n mooie hal met zo’n goede sfeer: dat is gewoon super vet. Dus heb ik gespeeld én ook tijdens de partij niet opgegeven. Maar kans maakte ik niet, ik strompelde over de baan. Gelukkig wonnen we met 3-2.’’

In de halve finale tegen Frankrijk moest Achthoven toekijken. Weer werd het 3-2. ,,We hadden als team nog nooit een medaille gehaald op een EK en toen wisten we dat we zeker al zilver hadden. We zijn de baan op gestormd. Op adrenaline kon ik ook opeens weer een stukje rennen, maar dat voelde ik later wel weer.’’

De finale werd, zoals verwacht, een eenzijdige wedstrijd. ,,Denemarken is écht een maatje te groot voor alle andere Europese landen. Daar is badminton de nationale sport en na iedere goede lichting trekken ze weer een blik talenten open. We verloren met 3-0. Dat we uiteindelijk zilver omgehangen kregen, was alsnog super gaaf.’’

Meer nieuws uit Sport West-Friesland

Meest gelezen