Premium

Postzegels zijn een beetje de voetbalplaatjes voor oude(re) mannen: Op zoek naar dat ene pareltje

Postzegels zijn een beetje de voetbalplaatjes voor oude(re) mannen: Op zoek naar dat ene pareltje
Juan de Groot (links) en Bert Huisinga bekijken de collectie postzegels.
© Foto Ronald Goedheer
Castricum

Het zijn een beetje de voetbalplaatjes voor - vooral - wat oude(re) mannen: postzegels. Zondag hield Postzegelvereniging Castricum een ruilbeurs in dorpshuis De Kern.

Ze branden maar heel kort, je kunt er niets mee inpakken, ze zijn te klein als onderzetter en voor een email heb je ze niet nodig. Eraan likken of ze verzamelen, veel meer kun je met postzegels ook eigenlijk niet doen. Nog altijd telt Nederland een aardig aantal postzegelverzamelaars. Maar het worden er wel minder.

In het dorpshuis barst het van de postzegels. Vooral mannen scharrelen er tussen rond. Sommigen bladeren aan een tafel gezeten met veel geduld dikke boeken vol postzegels door. Bewapend met een loep en een pincet om de zegels voorzichtig van wat dichterbij te bekijken. En op zoek naar dat ene pareltje dat nog in hun collectie ontbreekt.

Benjamin

Piet van Diepen is met zijn 59 jaar een van de benjamins van de vereniging. Hij werd 22 jaar geleden afgekeurd, probeerde tuinieren als hobby, maar toen dat niet ging, stapte hij over op postzegels. ,,Je kunt er uren mee zoet zijn en doordat je lid bent van een vereniging, is het ook gezellig.’’ Hij is zelfs lid van zeven postzegelverenigingen. ,,Thuis heb ik zo’n 200 bananendozen vol postzegels. Ik spaar vooral dieren en motoren.’’

Naast hem zit Siep Schouten (68). Zij spaart onder meer postzegels van landen, kerst en roodborstjes. ,,Ik heb er zo’n zeventig van roodborstjes.’’ Dat de postzegel minder populair is, komt natuurlijk door het internet: ,,Voor een mailtje of een appje heb je ze niet nodig.’’ Maar ook de euro speelt volgens haar een rol. ,,Ooit adviseerde de overheid mensen te investeren in postzegels. Veel deden dat. Mijn vader bewaarde zijn postzegels in een kluis! Maar toen de euro werd ingevoerd, was veel opeens niets meer waard.’’

Trouw

Zij bleef de verzamelwoede die ze samen met haar vader ontwikkelde, trouw. ,,Het is ook goed voor je koppie. Ik ken bijna mijn hele collectie uit mijn hoofd.’’

Bij de taxatietafel tuurt Gerard Brasser beduusd naar het schriftje vol postzegels dat hij als dertienjarige ooit bij elkaar spaarde. Nu, dik vijftig jaar later, had hij iets ander verwacht dan een waarde van ’anderhalve euro’. ,,Ik zou lekker blijven sparen’’, adviseert de taxateur, terwijl hij het schriftje terug schuift. ,,Word gewoon lid van onze vereniging.’’ Even is het stil in de zaal. Dan roept iemand: ,,Wie had er een tosti besteld?’’ Ook filatelisten hebben soms honger.

Meer nieuws uit Kennemerland

Meest gelezen