Premium

Piet Knijn (100) wil nog midden in ’t leven staan: ’Iedere zondag een zoete inval’

Piet Knijn (100) wil nog midden in ’t leven staan: ’Iedere zondag een zoete inval’
Piet Knijn: ,,Alle kinderen kunnen het reuzegoed vinden met elkaar.”
© Foto Marcel Rob
Avenhorn

Piet Knijn staat nog midden in het leven. Zijn actieradius mag door problemen met zijn benen minder worden, televisie en dagelijks twee kranten houden hem helemaal bij de tijd. Vandaag is de Avenhorner precies honderd jaar oud.

Vijftien jaar geleden was hij met zijn vrouw Afie Roet de eerste bewoner van appartementencomplex Vijverstaete. Na haar overlijden, ruim drie jaar geleden, woont Piet alleen op één hoog. Maar denk niet dat hij zich daar eenzaam voelt. ,,Het is hier iedere zondagochtend een zoete inval. Kinderen en kleinkinderen, ze vergeten me niet. Dat was vroeger al zo toen we op het Westeinde in Berkhout woonden. Als ik er genoeg van had zei ik tegen mijn vrouw: ’ Moeder, zet de soep op’. Dan wist iedereen dat het tijd was om te vertrekken”, gniffelt de eeuweling.

Rijk

Hij voelt zich rijk tussen zijn ruime familieschare. Reken maar uit: 12 kinderen, 34 kleinkinderen en 58 achterkleinkinderen. In de loop der jaren zijn hem en zijn vrouw drie kinderen, een schoonzoon en een kleinkind ontvallen.

Piet knikt berustend. Wie de grens van honderd jaar heeft bereikt weet dat leven en dood nauw verweven zijn met elkaar. Ieder overlijden laat een diep spoor na.

Al was het overlijden van zoon Piet in 1961 extra dramatisch. Het grijpt zijn vader bijna zestig jaar later nog erg aan: ,,Hij leed aan leukemie. Dankzij een inzamelingsactie van het jongensgilde mocht hij naar bedevaartsoord Lourdes. Hij werd erg ziek en overleed enkele dagen na aankomst. Er was geen geld om zijn lichaam terug te vervoeren. We moesten het doen met foto’s van de begrafenis. Gelukkig kwam later opnieuw geld op tafel zodat hij hier kon worden herbegraven.”

Piet Knijn verdiende geld met zijn tuinderij waar hij aardappelen en grove groenten verbouwde. Naderhand kwam daar tulpenbollen bij. Om zijn kinderrijke gezin te onderhouden werkte hij in slappe tijden bij papierfabriek Van Gelder in Velsen-Noord. ’s Morgens vier uur opstaan, om twee uur terug en tot eind van de middag tussen de groenten.

Hij ontmoette zijn vrouw in de oorlogsjaren, bij de zweefmolen op de kermis in Schermerhorn. Ze trouwden op 23 augustus 1942 in West-Beemster. Het was dubbel feest, ook de zus van zijn echtgenote trad in het huwelijk. Piet komt uit een gezin van tien kinderen. Zijn vrouw was er één van zestien.

Voetbal

Hij voetbalde bij RKEDO, speelde tot voor kort op orgel, drinkt dagelijks zijn borreltje, klaverjast iedere week en liet vroeger geen thuiswedstrijd van FC Volendam aan zich voorbij gaan: ,,Eerst op de Mobylette. Mijn zoons mochten om de beurt mee achterop. Ik ben gek van voetbal. Zie veel wedstrijden op tv. Ik hoop op een titel voor AZ.”

Hij werkte op de groenteveilingen in Avenhorn en Zwaag. En verkocht zijn tuinderij toen de polder werd verkaveld.

Piet Knijn kijkt tevreden terug: ,,Alle kinderen kunnen het reuzegoed vinden met elkaar. Met kerst komt de hele familie bijeen. Dat is het mooiste moment van het jaar.”

Zijn eeuwfeest werd gisteren gevierd in zaal Dolleburg. Vandaag is het thuis een zoete inval met kinderen en kleinkinderen. Precies zoals hun vader en opa dat zo graag ziet.

Meer nieuws uit West-Friesland

Meest gelezen