Premium

Loes blaast Paard van Marken nieuw leven in

Loes blaast Paard van Marken nieuw leven in
Thijs Spijker, bewoner van de vuurtoren, met Loes Molenaar die de replica van de toren restaureerde.
© Foto Ella Tilgenkamp
Monnickendam

Het Paard van Marken, de meest markante vuurtoren van Nederland, heeft een nieuwe onderbouw en fundering gekregen. Gewoon met het handje gemaakt door Loes Molenaar uit Volendam. We hebben het hier over de zo’n 25 jaar oude replica, niet over Het Paard zelf dat al sinds 1839 zijn licht over het voormalige eiland laat schijnen.

Het op schaal nagebouwde Paard werd in 1994 gemaakt door leerlingen van de LTS Zuiderzee in Edam. Een project om het 400-jarig bestaan van de Brandaris op Terschelling (de oudste vuurtoren van Nederland) te vieren, weet Liliane Spijker nog die met haar Thijs de echte vuurtoren nu 17 jaar bewoont.

Eerste prijs

Alle disciplines van de ambachtsschool werden in de replica gebruikt: houtbewerking, metaal, schilderen en elektrotechniek. Alleen de metselaars kwamen er niet aan te pas. De replica van het Paard won de eerste prijs van 24 inzendingen uit het hele land. Een bedrag van 5000 gulden en Marjan Bonouvrié van de Triade, zoals de technische school nu heet, denkt dat de leerlingen ook een weekje Terschelling kregen.

Maanden bleef de vuurtoren op Terschelling voor een expositie over vuurtorens. Daarna ging het bouwsel terug naar het vasteland en belandde uiteindelijk bij boer Schouten op Marken in een schuur. De vuurtoren schijnt ook nog op de Keukenhof te hebben gestaan. En de replica reed ooit door Monnickendam tijdens een feestdag. Maar toen was het gedaan met het replicapaard.

Wat je niet onderhoudt, raakt in verval. Zo ging het met de replica van de vuurtoren ook. Thijs en Liliane kregen de vuurtoren bij de echte toren geplaatst, maar al snel stortte het restant van het woonhuis in waardoor nu alleen de toren zelf nog over is.

Spreekbeurt

Toen zoon Valentijn van Cor Roos van aannemersbedrijf Leguit en Roos een spreekbeurt over vuurtorens wilde houden toog hij met vader Cor naar Marken en werd behoorlijk bijgepraat door Thijs en Liliane.

Of ze wat terug konden doen, wilde Cor weten. ’Nou, de replica van de ondergang redden’, zei Thijs. De toren werd opgeslagen bij de aannemer en het duurde een paar jaar voor er iemand aan durfde te beginnen. Dat was de 19-jarige Loes Molenaar uit Volendam die op het Hout- en Meubileringscollege in Amsterdam zit.

Loes blaast Paard van Marken nieuw leven in

Op zijn kant

De restauratie van Het Paard van Marken is een mooi stageproject waar ze zeven weken aan werkte; vandaag is haar laatste stagedag. ,,De houten onderkant miste en moest worden hersteld.’’

Loes blaast Paard van Marken nieuw leven in

Dus ging de vuurtoren op zijn kant, oude foto’s er bij en maar knutselen, passen, meten en bedenken. ,,Leef je maar uit op dat ding’’, zeiden ze hier, vertelt Loes in de loods van Leguit en Roos.

Loes blaast Paard van Marken nieuw leven in
Detail van de trap
© Detailfoto’s Loes Molenaar
Loes blaast Paard van Marken nieuw leven in
Details van het restauratieproject, net een groot vuurtorenpoppenhuis.
© Foto’s Loes Molenaar

De trap en de deur van de onderkant waren behoorlijk kapot. Loes maakte een nieuwe deur. ,,Mooi hoor, maar Thijs wilde liever de originele deur terugzien in de replica.’’ Dus ging ze terug naar de werkbank en maakte nog ’even’ een originele deur. Haar eerste deur zit er achter als hordeur.

Licht

Loes is met recht trots op haar restauratieklus. Al is de toren nog niet helemaal af. Het licht moet nog worden aangebracht. Dan schijnt het net als de echte toren met een ritme van zes seconden licht en twee seconden donker als lichtpuntje aan het Markermeer. Er hangt een mistbel aan en er komt ook een misthoorn. ,,Ik moet nog even naar de fietsenwinkel voor zo’n toeter van een kinderfiets. Dat komt wel in de buurt van wat we nu hebben’’, zegt Thijs. Als de toren klaar is, wordt hij teruggeplaatst bij de originele toren.

Meer nieuws uit Waterland

Meest gelezen