Premium

Niet rennen is een moeilijke opgave bij walking basketball

Niet rennen is een moeilijke opgave bij walking basketball
Aukje Metz wil meer bewegen en koos voor Walking Basketball.
© Foto Wim Egas

Niet rennen, niet springen en geen fysiek contact. Het zijn de basisregels van Walking Basketball, een variant van basketbal speciaal voor zestigplussers. De simpele basisprincipes blijken in de praktijk een stuk lastiger dan op papier. Vooral voor de oud-basketballers die bij de eerste les in Landsmeer aanwezig zijn.

Wietske Metz trekt af en toe een sprintje om een bal te pakken, ook de drang om te dunken richting de basket moet ze in bedwang houden. Ze was tot zo’n twintig jaar geleden een fanatieke speler en dat fanatisme zit er nog altijd in. ,,Ik ben nu 65 en doe inmiddels andere sporten, waaronder schaatsen en tennis.’’

Metz is door haar voormalige club Landslake Lions uitgenodigd voor de proefles. De vereniging is de eerste in Nederland die walking basketball gaat aanbieden. Wandelvoetbal, en bijvoorbeeld ook wandelhockey, bestaan al langer.

Metz twijfelt wel of deze vorm van basketbal bij haar past. ,,In mijn omgeving zeiden ze al: ’Dit is niets voor jou’. Of dat waar is, kan ik nu nog niet zeggen. Ik hou nog steeds van het spel en de bal, dat is nooit veranderd.’’

Lastig

Wietske Metz is niet de enige die zich in moet houden tijdens de proefles. Aukje Metz vindt het bij vlagen ook lastig om te blijven wandelen. Zij speelde voorheen handbal, ook bij haar is de sportersmentaliteit nooit verdwenen. ,,Ik wilde weer meer bewegen en dit kwam op mijn pad. Fitness vind ik maar saai, hier heb je meer contact met anderen.’’

Na de warming-up, lopend en zonder bal, gaat het echte werk beginnen. In twee- en later in viertallen melden de sporters zich bij de basket. Deze hangt voor de gelegenheid een stukje lager. Gooien, vangen, verdedigen; het komt in een half uur allemaal voorbij. Als iedereen het balgevoel (weer) te pakken heeft, is het tijd voor een wedstrijdje. De scheidsrechters letten vooral op het niet rennen en niet aanraken.

Tevreden

Jaap Pelk van Landslake Lions kijkt tevreden toe vanaf de zijlijn. Hij is samen met het Nationaal Ouderenfonds de kartrekker van het walking basketball in Landsmeer. ,,Veel zestigplussers nemen noodgedwongen afscheid van de sport, zeker als het gaat om een teamsport. Hierdoor vallen ook sociale contacten weg. Het ouderenfonds zocht een geschikte locatie voor walking basketball en wij wilden als vereniging de oudere leden behouden en nieuwe sporters aantrekken. Het kwam allemaal precies goed uit.’’

Pelk vindt het belangrijk dat ouderen blijven bewegen. ,,Het is goed voor je gezondheid. De snelheid wordt wat ingetoomd, maar het plezier blijft.’’

Het Nationaal Ouderenfonds introduceerde in 2013 walking football in Nederland onder de naam OldStars. Inmiddels zijn er dus meerdere sporten in aangepaste vorm, waaronder behalve voetbal en hockey ook handbal, rugby en korfbal.

,,Veel ouderen willen wel sporten, maar kunnen niet (meer), bijvoorbeeld omdat er onvoldoende passend aanbod is. Ouderen benaderen sport en bewegen anders en zoeken ook andere beweegvormen’’, aldus het ouderenfonds.

Succes

Johan Annema is landelijk projectleider van OldStars. Volgens hem heeft het succes van walking football de ogen geopend bij bonden en clubs. ,,Zij zien dat 55-plussers willen blijven sporten, vaak ook in teamverband. Door de sporten aan te passen, is dit mogelijk. Inmiddels zijn er binnen Oldstars acht sporten die wandelend gedaan kunnen worden.’’

De lessen in Landsmeer worden gegeven door Francis Braakman. Zij vertelt dat basketbal in deze vorm nog steeds het leukste spelletje van Nederland is. ,,Het gaat hier om de Olympische gedachte dat meedoen belangrijker is dan winnen. Basketbal is nu ook leuk voor mensen die niet zo goed meer kunnen rennen. Daarnaast is de gezelligheid heel belangrijk.’’

Walking Basketball in Landsmeer is iedere woensdag van half elf tot half een. Alle zestigplussers zijn welkom om mee te doen.

Meer nieuws uit Waterland

Meest gelezen