Premium

Families Botman en Molenaar doen iets terug voor het Ronald McDonald Huis dat zo belangrijk voor ze is geweest in loodzware periode: ’Een onmisbare warme deken’

Families Botman en Molenaar doen iets terug voor het Ronald McDonald Huis dat zo belangrijk voor ze is geweest in loodzware periode: ’Een onmisbare warme deken’
Marleen en Niels met hun zoontje Tijmen en Koos en Afra met dochter Rosanne. ,,Het is zo belangrijk om dicht bij je zieke kind te kunnen zijn.”
© Foto Theo Groot
Wervershoof

Een absurd toeval, zo noemen ze het zelf. Ruim twintig jaar nadat Koos en Afra Botman in een Ronald McDonald Huis logeerden om dicht bij hun zieke dochter te zijn, overkwam zoon Niels hetzelfde. Met echtgenote Marleen verbleef hij in het RMH bij het UMC in Groningen, waar hun zoontje in levensgevaar verkeerde. Samen gaan ze nu geld inzamelen voor het logeerhuis. Om iets terug te doen.

,,Ik vond het zo erg”, zegt Afra Botman (65) over het moment waarop kleinzoon Tijmen drie jaar geleden met acuut leverfalen op de kinder-ic in Groningen terechtkwam. ,,Moesten Niels en Marleen het nou ook meemaken? Verschrikkelijk vond ik dat. Maar tegelijkertijd was ik dankbaar dat ze al snel in het Ronald McDonald Huis terecht konden.”

Beademing

Want als geen ander wist zij hoe belangrijk die voorziening is voor ouders van ernstig zieke kinderen. Dochter Rosanne, die vlak voor haar vijfde verjaardag bij een mislukte rugoperatie een dwarslaesie opliep, was zeven toen zij ernstige benauwdheidsverschijnselen kreeg. In het ziekenhuis van Utrecht moest een blijvende beademingsslang in haar keel haar worden aangebracht. Tachtig dagen verbleven haar ouders in het Ronald McDonald Huis.

,,Gewoon fantastisch”, zegt vader Koos (66) over het logeerhuis. ,,Het is een instituut dat nooit meer mag verdwijnen. Je hoopt het vanzelf nooit mee te maken dat je kind zo ziek wordt, maar als het je overkomt voelt een Ronald McDonald Huis echt als een warme deken.”

Zijn vrouw Afra knikt. ,,De vrijwilligers leven zo met je mee’, weet zij nog. ,,Wij zaten er met kerst en toen werd er een heel diner voor ons gekookt. We kwamen niets te kort. Ik heb er echt heel dierbare herinneringen aan.”

Hun zoon Niels (38) en schoondochter Marleen (35) ondervonden dat jaren later eveneens, toen zij dus in eenzelfde situatie terechtkwamen. ,,Tijdens de rondleiding door het Ronald McDonald Huis heb ik alleen maar gehuild”, vertelt Marleen. ,,Gewoon omdat zoiets bestond. Ik weet nog dat ik dacht: ’Ik doe voortaan altijd wat in dat huisje bij de kassa van de McDonalds’. Het is zo fantastisch om zo dicht bij je zieke kind te kunnen zijn. En alles is zo goed geregeld. Er is een wasruimte, je kunt zelf koken, je hebt een woonkamer waarin je met andere mensen kunt praten, maar ook een eigen kamer om je in terug te trekken. Visite kan altijd langskomen en onze dochter mocht elk weekend komen logeren. Echt geweldig.”

Band

,,Er ontstaan ook heel dierbare vriendschappen”, gaat ze verder. ,,Je bent met mensen, die allemaal in hetzelfde schuitje zitten. Je loopt elke dag hetzelfde padje en hoeft elkaar niets uit te leggen. Dat schept een band.”

Ruim drie maanden bracht zij met haar man door in het Ronald McDonald Huis in Groningen. Hun toen eenjarige zoontje onderging in die periode twee levertransplantaties, waarvan de eerste op de verjaardag van opa Koos. ,,Dat was echt een wonder”, blikt hij daar op terug. ,,De chirurg vertelde dat Tijmen nog maximaal vijf dagen had. Dus ik tellen. Ik dacht: ’Dan komt-ie verdomme op mijn verjaardag te overlijden’. Ik ben een gelovig mens, dus ik ging bidden. Dat ik dat jochie wilde houden. Die avond droomde ik dat Niels mij op mijn verjaardag belde, om twaalf uur ’s nachts.” En dat gebeurde een paar dagen later daadwerkelijk. ,,Hij zei exact hetzelfde als in die droom. ’Pap, we hebben een nieuwe lever’. En toen sprong de wekker op 00.00 uur. Zo apart.”

De donorlever, die later wel vervangen moest worden, redde het leven van Tijmen. En zijn ouders willen nu dus iets terugdoen voor de vrijwilligers van het Ronald McDonald Huis, die zij zo dankbaar zijn voor alle steun in die loodzware periode. Samen met Afra, Koos en zes andere familieleden hopen ze zoveel mogelijk geld in te zamelen. Er zijn plannen voor benefietdiners en -concerten. En ze willen high-teapakketten verkopen. ,,Ik vind het heel bijzonder dat we dit met zijn allen gaan doen”, zegt Marleen. ,,Dat maakt me echt trots. Ons streefdoel is tienduizend euro, maar het zou mooi zijn als we daar overheen komen.”

Ronald, Noortje, Merijn, Laura, Renee, Marleen en Deanne Molenaar en Niels, Koos en Afra Botman zullen op 27 en 28 juni in 24 uur tijd 120 kilometer wandelen om zoveel mogelijk geld op te halen voor het Ronald McDonald Huis in Groningen. Het estafetteteam is te volgen op Facebook en Instagram. Sponsoren kan hier.

Meer nieuws uit West-Friesland

Meest gelezen