Premium

Leerkrachten solidair met de zorg: allebei in de verdrukking, dus handen uit de mouwen in Verzorgingshuis Agnes

Leerkrachten solidair met de zorg: allebei in de verdrukking, dus handen uit de mouwen in Verzorgingshuis Agnes
Leerkrachten rond de tafel waaraan mevrouw Neelie Smit-Keijzer zit met haar iPad. Vlnr: Manon Horsthuis, Marloes Willems, Elles van Vuuren en klassenassistent Liesbeth Wijker.
© jjfoto.nl / Vincent de Vries
Egmond aan Zee

,,Ik heb nog nooit zoveel hulp gehad”, zegt de 89-jarige Neelie Smit-Keijzer, bewoonster van Verzorgingshuis Agnes in Egmond aan Zee. Om haar heen staan vier vrouwen.

Het is donderdag 30 januari. De ene vrouw ververst het bloemenwater in de vaas, de ander schenkt een kopje koffie. Zoveel verzorgenden? Nee, het zijn leerkrachten. Werkzaam bij obs De Driemaster. Spijbelen? Lekker dagje naar buiten? Huize Agnes ligt heel mooi in het duingebied namelijk. Natuurlijk niet, daarvoor is het verantwoordelijkheidsgevoel van de vrouwen te groot. Ze zouden zich niet eens ziek melden als ze zich ziek zouden voelen. ,,Je bedenkt je wel drie keer voor je afbelt”, zegt leerkracht Manon Horsthuis. Want dan komen de collega’s in de knel. ,,Er is geen vervanging te krijgen. Of je klas wordt opgedeeld.”

Het is de stand van het land die het hele team van obs de Driemaster op een doordeweekse schooldag naar Verzorgingshuis Agnes voert. De leerkrachten doen mee aan de grote landelijke staking maar willen zich tegelijkertijd solidair verklaren met de zorg. Want uit de zorg klinken dezelfde verhalen als uit het onderwijs: handen te kort, werkdruk, te veel administratie. Leerkracht Edwin de Groot, het enige mannelijke teamlid, kan het weten. ,,Mijn vrouw zit in de zorg.” Tijdens het eten ’s avonds vliegen de verhalen in huize De Groot over tafel. Wat een herkenning over en weer.

Elles van Vuuren heeft het over de kapitalistische benadering van de zachte sectoren. ,,Ongelooflijk, dat dat kan in zo’n rijk land, dat het onderwijs in de kou komt te staan.” En de zorg? Waait daar ook een kille wind? De oude mevrouw Smit, die tien jaar in Verzorgingshuis Agnes woont, vindt dat ze net zo goed geholpen wordt als in de beginjaren: ,,Ik merk er niks van.”

Lees ook: Leerkrachten steken handen uit de mouwen in Verzorgingshuis Agnes: ’Aan adviezen heb je niks, er zijn handen nodig’

Meer nieuws uit Alkmaar

Meest gelezen