Premium

Column Joyce van der Meijden: De Ziyech van het schaken

Vanuit hun schuilplaats onder de tafel spiekten ze de zaal in. Twee jongetjes van een jaar of zeven met roze blossen en warrig haar. Vol ontzag keken ze naar hun helden. Wat een mazzel, zij hadden zomaar de beste plek van het toernooi. Eigenlijk was het niet de bedoeling dat ze daar zaten. Maar als je er zo schattig uitziet laten zelfs degenen die met hun ’meneer Aart van Sesamstraat’-blik gericht op het publiek de boel bewaken, je gewoon zitten.

Zo werden ze niet ontmaskerd. Wie de jongetjes in de gaten hield zou hebben kunnen zien dat hun ontwapenende kinderogen al snel de zaal rondspeurden. Wachtend op het moment waarop ze, gewapend met pen ...

VERDER LEZEN?

Altijd en overal toegang tot onze beste artikelen.

Meer nieuws uit Opinie-Column

Keuze van de redactie

Lees hier de digitale editie



Volg ons