Premium

Verdriet om overleden hond geeft atleet Richard Douma tegelijkertijd de rust voor topprestatie

Verdriet om overleden hond geeft atleet Richard Douma tegelijkertijd de rust voor topprestatie
Richard Douma: ,,Magische barrières zijn er om verbroken te worden.’’
© Foto Orange Pictures
Valencia

Voor Richard Douma was de eerste week van 2020 er een van rouw. Zijn hond Atos, zijn maatje, overleed eind december terwijl de Zaandamse atleet in Oostenrijk was voor een wedstrijd. In de tweede week maakte het verdriet plaats voor vreugde; zondag liep Douma in Valencia een (gedeeld) Nederlands record op de tien kilometer op de weg, 28.08 minuten.

Het record

,,Gehoopt, maar niet verwacht. Tien dagen eerder in Oostenrijk ging een loop over 6,8 kilometer slecht, maar dat had ook te maken met het overlijden van mijn Dobermann Atos. Ik heb in Noorwegen wel eens 29 minuten gelopen in heel slecht weer en in oktober pakte ik op de vier mijl in Groningen bijna een Nederlands record, ik kwam drie seconden tekort. Dit is natuurlijk mooi, dat er ’recordhouder’ achter mijn naam staat. Voor het eerst.’’

De race

,,Om vijf uur ’s ochtends ging ik loslopen in Valencia, omdat ik al vroeg moest starten. Om half tien. Ik voelde al dat er iets moois zou kunnen gebeuren. Ik kende een aantal jongens die rond de 28.30 lopen en besloot bij hen in de buurt te blijven. We gingen sneller dan verwacht en na 7,5 kilometer begon ik dat te merken. Op dat moment was het vooral focussen, strijden. Er liepen jongens voor me die tijden van 28.03, 28.04 in de benen hebben en ik besloot daar niet achteraan te gaan. Ik was bang dat ik me dan zou opblazen. Bleek een goede keus: aan het eind van de race schudde ik de net wat langzamere groep van me af.’’

Het protest

,,Ik zag dat ik net boven de 28 minuten was gefinisht en belde meteen in de euforie mijn vriendin. Daarna was het allemaal wat warrig qua tijden, het enige dat niet goed geregeld was in Valencia. Ik kreeg 28.09 achter mijn naam, maar een Italiaan die achter mij was geëindigd 28.08. Dus dat klopte niet. Ik heb meteen contact met de atletiekunie opgenomen en protest ingediend. Het duurde vervolgens ruim vier uur voor ik officieel te horen kreeg dat mijn tijd was gecorrigeerd. Nóg mooier was natuurlijk geweest als het 28.07 was geworden, nu moet ik het record delen met Abdi Nageeye. Maar dat is prima hoor.’’

Het verdriet

,,Misschien heeft deze prestatie iets te maken met het overlijden van mijn hond. Ik voel veel meer rust, al heb ik nog veel verdriet en mis ik hem enorm. Atos betekende alles voor me, ik trainde vaak met hem. Maar al een paar jaar maakte ik me zorgen, hij had problemen met zijn hart. Het ging steeds minder en de laatste maand superslecht. Vaak kon ik niet slapen en ging ik ’s nachts mijn bed uit omdat ik bezorgd was. Op 30 december vloog ik naar Oostenrijk en op oudjaarsdag belde ik mijn moeder. Op mijn vraag of ze lekker gewerkt had, liet ze weten dat ze thuis was gebleven en dat vond ik al gek. Tijdens de warming up voor de wedstrijd kreeg ik een rilling, er voelde iets helemaal niet goed. Later bleek Atos dus overleden.’’

De 1500 meter

,,Vanuit Spanje ben ik na de recordrace meteen naar huis gevlogen. Meestal ga ik een dag later, maar mijn vriendin zit vanaf maandag drie weken in Peru en ik vind het wel fijn om haar nog even te zien. Nu een paar dagen rustig aan, even relativeren en herstellen want dit was toch best een belasting. Dit record is toch wel apart, aangezien ik me op de 1500 meter richt en op die afstand nog steeds mijn hart ligt. Voorlopig, misschien schuift dat in de toekomst op naar de langere afstanden.’’

,,Ik ben nu 26 jaar en zit rond het piekmoment in mijn carrière. Wie weet kan ik ook op de 1500 een record lopen (dat staat sinds 2001 met 3.32,89 op naam van Gert-Jan Liefers, red.). En lukt het me ooit om onder de 3.30 te lopen en op de tien kilometer onder de 28; dat zijn magische barrières, die zijn er om verbroken te worden.’’

Meer nieuws uit Sport Zaanstreek

Meest gelezen