Premium

’Mijn traan slaat een rimpel in de oceaan’; negen dichters treden op bij Dichtersfestival in De Groote Weiver

’Mijn traan slaat een rimpel in de oceaan’; negen dichters treden op bij Dichtersfestival in De Groote Weiver
Martha Schaap die applaus prima vindt, maar dan wel graag pas na haar gedichten.
© Foto Wim Egas
Wormerveer

’Mag ik u vragen om pas na het gedicht te applaudisseren?’Martha Schaap, een van de deelnemers aan het Dichtersfestival in De Groote Weiver afgelopen vrijdagavond, kent weinig twijfel over haar aanstaande succes.

Van de weeromstuit durft het publiek helemaal niet te klappen. Pas als Martha langere tijd stil is, komt het weifelend op gang. Negen dichters dichten hun beste beentje voor. Acht van hen zijn vrouw. En dus slechts één man. Dat hadden er twee kunnen zijn, maar Abdul Broekema, de winnaar van de vorige editie, is zonder bericht weggebleven.

De gedichten wisselen van vorm en inhoud. Er is de slampoëzie van Joke Kaviaar, die dicht en performt met de vuurkracht van een bazooka, terwijl ze soms ook een zin als ’mijn traan slaat een rimpel in de oceaan’ afvuurt. En er is de meer ingetogen Ien Verrips, die ’ogen laat blozen’ en eerder kwetsbaar op het podium staat.

Te vroeg

Elsa op ’t Holt is de eerste die keurig goedenavond zegt en vervolgens, toch van de zenuwen, haar eigen gedicht vier regels te vroeg eindigt. Pas als ze haar blaadje omslaat ziet ze dat ze nog niet klaar is. Ontwapenend onderbreekt ze het applaus: ,,Sorry, er zijn nog vier regels.’’ Een ander start een gedicht met een kleine uitleg: ,,Het volgende gedicht gaat over de liefde. Het heet ’Bittere Pil’.’’ Gelukkig blijkt die bittere pil in het gedicht verleden tijd.

Er zijn een dertigtal bezoekers, waaronder de dichters zelf en organisator Rob Vos, namens Fluxus. Pom Wolff, zelf ooit winnaar van het festival is presentator én jurylid. In de zaal zit één man die met enige regelmaat iets schreeuwt. Als Pom constateert dat een gedicht klopte, roept de man bijvoorbeeld: ,,Ja, klopt!’’ Dat is soms bijna ook poëzie.

Op bet podium, aangekleed met bank, twee planten, de onvermijdelijke schemerlamp en een vloerkleed, speelt zich de ’eerste helft’ van het festival af. Na de pauze, vol gemusiceerd door Camp, vindt de tweede ronde plaats in het café. Daar luistert het al aanwezige publiek zowaar met aandacht naar de woordenspuwers.

Joke Kaviaar gaat uiteindelijk met de juryprijs, inclusief geldprijs van 75 euro, naar huis. Sophie Way krijgt de aanmoedigingsprijs, en Anne van Walraven, die pas voor de tweede maal een podium beklom, een eervolle vermelding. Ien Verrips krijgt de publieksprijs.

Meer nieuws uit Zaanstreek

Meest gelezen