Premium

Mees Blom kán domweg niet zonder het plezier en genoegen dat volleybal hem ook in eredivisie biedt

Mees Blom kán domweg niet zonder het plezier en genoegen dat volleybal hem ook in eredivisie biedt
Mees Blom: ,,De kans om minuten te maken en me te ontwikkelen is bij Zaanstad groter dan aan de top.’’
© Archieffoto
Tuitjenhorn

In principe zou Mees Blom (21) bij Zaanstad nu al meer dan twee wedstrijden ervaring in de eredivisie volleybal kunnen hebben. Maar het talent dat bij Beachvolleybal Team Nederland de deur werd gewezen, had tijd nodig om die op zich grote teleurstelling eerst te verwerken. Hij zegt: ,,Toen ik de eerste keer werd benaderd had ik eigenlijk net besloten het volleybal op een lager pitje te zetten.’’

Maar Zaanstad hield vol. Liet zich niet ontmoedigen door een speler die de focus op andere zaken wenste te richten. Een studie toegepaste psychologie belangrijker vond dan het volleybal waar hij de laatste vijf jaar alles voor had gegeven en gelaten. Dat het ondanks zilver bij het NK senioren en brons in het kader van de World Tour in Ljubljana voor bondscoach Roland Rademaker geen aanleiding was hem in het nationale programma te handhaven, deed pijn.

Maar niet alleen beachvolleybal was daardoor een afgesloten hoofdstuk. De zaalvariant waar hij lang geleden begon, maakte aanvankelijk evenmin ambities los bij de Tuitjenhorner. Die weer opdook bij De Boemel, de dorpsclub waar zijn hele familie zich van jongs af aan thuis voelde. ,,Lekker dichtbij en het kostte me weinig tijd.’’

Dat gegeven bleef in de kleine volleybalwereld niet lang onopgemerkt. ,,Na de eerste training kwam Zaanstad al. Ik kende er nog jongens. De beste club in dit deel van Noord-Holland.’’ En op zich ook een leuke uitdaging om te kijken hoe hij de overstap van zand naar zaal zou verteren. ,,Maar wat mij betrof niet eerder dan in het nieuwe jaar’’, aldus Blom die zijn aandeel in de selectie van trainer-coach Sandor Rieuwers de eerste maanden beperkte tot een wekelijkse sessie. ,,Toen al merkte ik dat het steeds meer ging kriebelen.’’ Daar kreeg hij ook de signalen in ieder geval het niveau van de hekensluiter aan te kunnen. ,,Daarom was ik niet bovenmatig nerveus voor de wedstrijd tegen Sliedrecht. Gezonde wedstrijdspanning was er wel.’’ Dat hij meteen een dominante bijdrage, als topscorer zelfs, kon leveren was toch een verrassing. En voor zijn nieuwe werkgever meteen de bevestiging dat Zaanstad zich niet z0nder slag of st0ot neer hoefde te leggen bij een voorspelbare rol in de degradatiestrijd. Al kwam de 3-2 nederlaag vervolgens tegen concurrent Vocasa hard aan. ,,Daarnaast was het verlies tegen de nummer drie zeker een opsteker voor onze ploeg die gewend was weinig punten te pakken.’’

Maar voor hem persoonlijk nog geen garantie dat de zaal er een nieuwe attractie bij heeft. ,,Hoe dan ook zal de kans om minuten te maken en me te ontwikkelen hier groter zijn dan aan de top.’’

In eerste instantie gaat het hem om de komende vier maanden. Daarna komen de opties vanzelf op tafel, veronderstelt Mees Blom. Die hoe dan ook een belangrijke les meeneemt van het strand. Waar hij een mentale omslag moest maken om er het plezier te herontdekken en er vanuit dat vertrekpunt weer de prestaties na te jagen. ,,Ik heb het absolute topniveau als beachvolleyballer niet mogen bereiken. Er zat in mijn geval, denk ik, ook niet zoveel rek meer in.’’

In de zaal zouden de mogelijkheden groter kunnen zijn. Hij is bereid om die, naast een studie waar hij de komende jaren nog druk mee zal zijn, te onderzoeken. ,,Want het spelletje op zich is veel te leuk. Ik heb het zeker gemist.’’ En zand of zaal, de verschillen zijn net zo talrijk als de overeenkomsten. Helemaal aanvallend, zijn ding, maar het weinig uit. ,,In de zaal is wel meer sprake van een eigen positie. Maar spelers zijn ook daar op elkaar aangewezen. Zij het dat er met zes in het veld meer wisselmogelijkheden zijn. En er minder sprake is van een uitputtingsslag.’’ Al tikte hij, bekent Blom, bij zijn debuut tegen Sliedrecht meteen ook de bodem aan. ,,Mijn conditie brak me ergens in de vijfde set behoorlijk op.’’

Maar verder? ,,Alleen maar genoten’’, zegt hij. Ingenomen dat het zo goed ging op een niveau dat hem past. En het vooruitzicht dat zijn broer Wessel op 1 februari bij Dynamo aan de andere kant van het net zal staan. ,,Daar heb ik zin in. Hij heeft via de live stream al iets mee kunnen krijgen van wat ik bij Zaanstad aan het doen ben.’’

Meer nieuws uit Sport Schagen

Meest gelezen