Premium

Zestig jaar getrouwd, dan maak je pieken en dalen mee. Maar Jogchum en Annie IJpma uit Tuitjenhorn blijven altijd positief. ’Chagrijnig en kwaad zijn, daar heb je niks aan’

Zestig jaar getrouwd, dan maak je pieken en dalen mee. Maar Jogchum en Annie IJpma uit Tuitjenhorn blijven altijd positief. ’Chagrijnig en kwaad zijn, daar heb je niks aan’
Jogchum en Annie IJpma met burgemeester Marjan van Kampen. foto marc moussault
© foto Marc Moussault
Tuitjenhorn

Goede tijden, slechte tijden. Zo is het leven. Hoef je Jogchum IJpma (82) en Annie IJpma-Boersen (83) uit Tuitjenhorn niet te vertellen. ,,Hoge pieken, diepe dalen, we hebben het allemaal meegemaakt’’, zegt hij.

Met een lach, dat wel. Want Annie en Jogchum IJpma, op 11 december zestig jaar getrouwd, verstaan als geen ander de kunst om positief te blijven. ,,Je kan wel chagrijnig en kwaad zijn, maar daar heb je niks aan’’, zegt zij. En dus staat ze blij in het leven, ook al is ze slecht ter been en is haar zicht zeer beperkt. ,,Ik kan nog naar de vogeltjes in de tuin kijken.’’ Schrijf maar op dat ze heel veel steun hebben aan de dames van Evean Thuiszorg, zegt hij. ,,Die komen elke dag om haar aan- en uit te kleden. En altijd met een lach. Echt geweldig.’’ Ze wonen nog lekker zelfstandig, met een ruime tuin waarin de kippen kunnen rondscharrelen. Ze hebben altijd beesten gehad, zegt zij. ,,Dat was erg belangrijk voor ons.’’ Hoe zit het met kinderen? Vragen we. Oei, dan komen we bij die diepe dalen van hun leven. Kort samengevat: de kinderwens is sterk, maar zwanger raken lijkt Annie niet gegeven.

Pleegdochter

Ze doktert wat af, maar met weinig succes. Via een vriendin van haar uit België krijgen ze uiteindelijkpleegdochter Tineke. Ze is vier maanden oud als ze in mei 1963 bij hun in huis komt. Jogchum IJpma: ,,Die vriendin van Annie had een kind met een Fransman. Ze wilden naar Australië en liet het kind achter. Ze kwam bij ons, officieel, met papieren. Maar in september 1965 werd ze weer opgehaald door haar moeder. We moesten haar afstaan. Echt, je kunt je geen groter verdriet voorstellen. Ruim 33 jaar hebben we geen contact met haar kunnen krijgen. Uiteindelijk heeft Annie haar opgespoord, ze woont in Frankrijk.’’ Sindsdien is er weer contact, al blijft dat door de taalbarrière lastig. Als Annie later toch zwanger raakt volgt het tweede diepe dal, zoals Jogchum IJpma dat uitdrukt. Hun dochtertje komt veel te vroeg en overlijdt kort na de geboorte. ,,Vreselijk. Ben je zo lang bezig om het te krijgen en als je dan eindelijk een kindje hebt leeft het maar een half uurtje.’’ Sinds dit jaar bestaat Treeske Anna, zoals ze hun dochtertje hebben genoemd, ook officieel. Zodra dat wettelijk mogelijk is laten ze haar inschrijven bij de gemeente. Jogchum IJpma: ,,Na 47 jaar. Een heel belangrijk moment voor ons.’’

Hij staat op en pakt een foto van de muur. Er staan twee leuke kerels op. Hun adoptiezoon Rienk en zijn Zuid-Afrikaanse partner Ross. ,,Ze wonen in Heiloo. Verschrikkelijk lieve jongens, allebei. Een heerlijk stel, daar hebben we heel veel aan. Ze staan altijd voor ons klaar.’’ Hun dagelijkse wandelingetje samen is er bij ingeschoten vandaag, omdat ze vanochtend samen naar de kapper zijn geweest. Op de foto met de burgemeester, dan moet je er een beetje knap uitzien.

Normaal gaan ze elke dag even op pad, zij in de rolstoel, hij er achter. En dan vertelt hij haar wat er allemaal op de landerijen groeit. Soms denken ze dan even terug aan die avond in de Jonge Prins in ’t Zand, dik zestig jaar terug. ’Jou moet ik hebben’, zegt hij die avond tegen haar. Zij maakt geen bezwaar. Nooit spijt van gehad, zegt ze anno 2019. ,,We hebben het gewoon heel goed gehad samen. En nog steeds.’’

Meer nieuws uit Schagen e.o.

Meest gelezen