Premium

’De Bamestra speel je niet zomaar even weg’: Carel Kraayenhof speelt met Symfonisch Orkest Purmerend en Omstreken

’De Bamestra speel je niet zomaar even weg’: Carel Kraayenhof speelt met Symfonisch Orkest Purmerend en Omstreken
Carel Kraayenhof
© Foto Casper Rila

Het Symfonisch Orkest Purmerend en Omstreken bestaat 45 jaar en trakteert op een Zuid-Amerikaans concert. Hier mag een optreden van ’Tanguero’ Carel Kraayenhof uit Noordbeemster natuurlijk niet ontbreken.

„Ik vond het meteen leuk toen dirigent Coen Stuit, die ook uit de Beemster komt, naar mijn huis kwam om te vragen of ik mee wilde spelen”, vertelt de gedreven bandoneonsolist. „Het is ook best bijzonder. Egbert Kreiken, de violist uit de eerste bezetting van mijn ’Sexteto Canyengue’ speelt ook mee bij dit concert van het het Symfonisch Orkest Purmerend en Omstreken, alleen nu met contrabas. Met ’Sexteto’ ben ik vorig jaar noodgedwongen gestopt. Mijn muziek wordt gemarginaliseerd en subsidies verdwijnen. Nu spelen we dus toch weer samen.”

Carel Kraayenhof schreef ter ere van het 400-jarig bestaan van de Beemster in 2012 ’Bamestra’. Voor het jubileumconcert pakt hij de bladmuziek van deze bijzondere compositie weer op. „Ik heb het daarna nog wel een aantal keren gespeeld, onder andere in het Concertgebouw met het Nederlands kamerorkest. Maar, het is geen makkelijk stuk en de bandoneon is geen makkelijk instrument. ’Bamestra’ speel je niet zomaar even weg. Ik heb het voor deze gelegenheid opnieuw grondig ingestudeerd.”

Legende

Over de ontstaansgeschiedenis van ’Bamestra’ vertelt de ’Tanguero’ (de hem in Argentinië toebedeelde erenaam): „Ik vond in een oud geschiedenisboek een aardige anekdote over de Beemster. Over vier schepen die in tijden van de oorlog met Spanje door een storm richting Ierland worden geblazen en daar voor de kust vergaan. De schepen zaten bomvol dukaten. Soldij voor de Spaanse soldaten. Pieter Pikmans, een schipper uit Hoorn wist dat het daar voor de kust heel ondiep was en is er naartoe gevaren. De zeeman wist de kisten uit de scheepswrakken op te vissen en ging naar huis als rijk man. Toen zijn dochters trouwden, gaf hij een flinke bruidsschat mee. Volgens de legende traden deze dames in het huwelijk met mannen die meewerkten aan de drooglegging van de Beemster.” Lachend: „Volgens de sage woon ik dus op Spaans goud. Ik voel me dan ook een rijk man!”

’Bamestra’ kent een bewust gekozen opbouw. „We beginnen in C-majeur. Heel plechtig, echt op zijn Hollands. Daarna volgt een Spaanse 6/8-maat die zich vervolgens omwentelt in Ierse maten. Daarna komen we in het ritme van het platteland, de langzame Milonga Campera. Dit alles wordt afgedekt met het ’Beemsterlied’. In ’Bamestra’ komen alle ingrediënten waar ik van hou bij elkaar. Noordbeemster is voor mij de Hollandse versie van de Zuid-Amerikaanse vruchtbare vlakten, de Argentijnse Pampa. Ik mag dan in Eindhoven geboren zijn, ik voel me een Beemster in hart en nieren. Ik probeer een paar maanden per jaar in Argentinië door te brengen. Ik ben gek van Argentijnse muziek én de mensen. In Nederland wordt de akoestische muziek afgebroken, het wordt hier minder en minder. In Argentinië is dat gelukkig anders! Daarom vind ik het Symfonisch Orkest Purmerend en Omstreken ook zo fijn!”

Zaterdag 15 december. Taborkerk Purmerend. Aanvang 15 uur www.symfonisch-orkest.nl/.

Meer nieuws uit Waterland

Meest gelezen