Premium

Onbegrijpelijke zorgdeclaraties

Onbegrijpelijke zorgdeclaraties
© Illustratie Marc de Boer

’De declaratie-sluis staat wijd open’ kopten we onlangs de klacht van Adrie Maas over beroerde controle van nota’s die zijn zorgverzekeraar krijgt. De oproep naar gelijke ervaringen leverde bijna dertig reacties op.

Of het om vergissingen gaat of moedwillig te veel declareren, daar valt telkens moeilijk een vinger achter te krijgen. Lezers schrijven dat ze vaak erg hun best moeten doen om hun zorgverzekeraar ervan te overtuigen dat ingediende nota’s (vermoedelijk) niet kloppen.

Verzekeraars sturen klagers door naar zorgverleners, die soms wel nota’s herstellen maar ook aangeven dat het mag wat zij doen. Verzekeraars bevestigen dikwijls dat declaraties - hoe hoog ook -binnen de gemaakte prijsafspraken vallen. Verzekerden blijven zitten met een kater en moeten soms via hun eigen risico meebetalen.

De lezersreacties - waarvoor onze hartelijke dank - kunnen we niet allemaal en zeker niet volledig afdrukken. Hierna een bloemlezing. Hopelijk distilleren zorgverzekeraars eruit dat hun verzekerden graag een kritisch oog op declaraties willen. En uitleg.

John Bosschert was ontstemd door een nota van 558,35 euro die de reumatoloog van een zorginstelling zijn verzekeraar had gestuurd voor een gesprek van slechts 20 minuten met zijn vrouw: ’Te gek voor woorden’. Navraag leverde hem niets op.

Hans meldt dat een apotheker voorgeschreven medicamenten in twee delen uitleverde en gemakshalve twee maal uitgiftekosten berekende. ,,Hiertegen heb ik met succes bezwaar bij de verzekering aangetekend. Ook leverde hij zalf met twee componenten die we zelf moesten mengen en ook hier rekende hij dubbele uitgiftekosten. Dat mocht van de verzekering wél.”

Piet van Schagen deed bij z’n verzekering en het ziekenhuis navraag naar de nota van 450 euro voor een pleister die de eerste hulp plakte op het voorhoofd van zijn zoon die een scheurtje had opgelopen. Nog geen vijf minuten werk. Het mocht, zei de verzekeraar.

Els Theissling-Winder meldt dat in haar geval ONVZ ’klakkeloos’ ruim 1900 euro aan grotendeels onterechte rekeningen van zorgverleners had uitbetaald. ,,Dit is later wel gecorrigeerd, maar ik snap echt niet dat hier niet meer controle op is. Ook maken verzekeraars veel te hoge prijsafspraken voor dingen die via internet veel goedkoper aan te schaffen zijn. Ik snap dat niet.”

De 85-jarige moeder van Aad Verduijn kreeg spontaan thuisbezoek van de fysiotherapeute die vroeg hoe het ging. Aardig, vond mam, tot ze achteraf zag dat het bezoek was gedeclareerd. ,,Zij had ongetwijfeld een uurtje niets te doen en ging even op bezoek bij misschien wel meer cliënten om haar zakken te vullen. Regelrechte graaierij dus.”

Gerry Grothe haalde via de huisarts voor een beenwond vijf pleisters bij de apotheek. Later bleek hij deze dubbel gedeclareerd te hebben. Na bezwaar werd dat teruggedraaid. De verzekeraar was verbaasd dat hij zich over die paar tientjes zo druk maakte. ’Het werd toch vergoed!?’ ,,Maar het ging van mijn eigen risico. Het stoorde me enorm.”

Frits Leemans moest twee keer met een triggervinger naar het ziekenhuis. Twee dezelfde operaties van respectievelijk 15 en 20 minuten; de eerste kostte 599 euro, de tweede 2029 euro. Menzis had al betaald en verwees hem met zijn vragen naar het ziekenhuis, die hem het gevoel gaf een zeurpiet te zijn. ,,Niemand doet er wat aan.”

J. Straman kreeg van Ohra bericht dat ze een ziekenhuisnota van 308 euro hadden betaald voor een behandeling die hij niet heeft ondergaan. Dat kostte hem praktisch zijn hele eigen risico. Na zijn protest werd de ziekenhuisnota ingetrokken. ,,Maar moet ík nota’s nou controleren of de verzekering?”

Hans Vegter zag op het declaratieoverzicht van Univé 1460 euro staan voor een behandeling die 400 euro kost. Na een half jaar (!) gedoe werd het gecorrigeerd, het ziekenhuis had per ongeluk de verkeerde code gebruikt. Ook een tandartsnota was te hoog.

Pam de Groot verbaast zich over het enorme prijsverschil van de aangepaste schoenzolen van de orthopedisch schoenmaker. Als ze zelf betaalt kosten die 90 euro, maar als het via de zorgverzekering loopt, wordt daar 266 euro voor gedeclareerd.

J. van Amstel-Beugelaar zag tot haar verbazing dat haar zorgverzekeraar IZA een zorgbedrijf had betaald voor de huur van een badplank, rolstoel en douchestoel, terwijl zij die nooit had gekregen. De declaratie is na veel bellen ingetrokken. ,,Ik raad iedereen aan declaraties te checken.”

Jenny Nieuwendijk-Heijn had vanwege reuma drie intakegesprekken bij een medisch behandelcentrum, maar dat kon toch niets voor haar doen. Nationale Nederlanden betaalde de nota: 3100 euro.

Renée Keesmaat maakte mee dat bij haar verzekeraar Zilveren Kruis 9400 euro was gedeclareerd én betaald voor bloed- en urine-onderzoek van haar en haar man. ,,Normaal kost dat 90 euro per persoon. Schrijffoutje, dachten we. Mijn man heeft vijf keer moeten bellen voordat het werd teruggedraaid.”

Anna werd door de dermatoloog verwezen naar de plastisch chirurg voor het verwijderen van een klein basaalcelcarcinoom van haar borstbeen, die voor 20 minuten werk 2238 euro rekende. Na protest werd dat verlaagd tot 1500 euro. Krankzinnige bedragen, vindt ze, en goed dus om die kritisch te checken.

Dinie Samsom heeft haar verzekeraar ooit doorgegeven dat op een nota van haar specialist gebruik van de operatiekamer was opgevoerd, terwijl ze daar niet was. Ze weet niet of er iets mee gedaan is. Zij vermoedt dat mensen nota’s amper checken als ze eerst bij hun verzekeraar moeten inloggen.

Heeft u hulp nodig van de Ombudsman? Mail ons!

Ombudsman nieuwsbrief

Durk Geertsma en Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.

Meer nieuws uit Ombudsman

Ombudsman

Ombudsmannen Durk Geertsma & Ed Brouwer springen in de bres voor de consument.