Premium

Halve finale WK pijnlijke exercitie voor Double V-formatiedanser Nico Beers

Halve finale WK pijnlijke exercitie voor Double V-formatiedanser Nico Beers
Nico Beers tijdens een training van Double V.
© Foto Double V/Yvonne Mol
Hoorn

Je moet de beelden er héél goed voor bekijken, maar dan zie je ’m opeens. Die ene korte, vinnige armbeweging die niet thuishoort in de strakke show die Double V zaterdagavond danste tijdens de halve finale van het WK formatiedansen Latin in Bremen. Nico Beers zet er zijn linkerarm weer mee terug in de kom. ,,Het enige wat ik dacht was niet nu, ik moet door.’’

Anderhalve minuut is de Hoornse ploeg ongeveer bezig met ’Final Countdown’ als zijn arm uit de kom schiet. Beers herkent het gevoel direct. ,,Ik heb een jaar of vijf geleden een motorongeluk gehad waarbij mijn arm uit de kom is geraakt. Die is toen in het ziekenhuis weer op zijn plek gezet. Sindsdien is het een zwakke plek. Ik heb wel vaker momenten gehad dat die schouder even niet lekker aanvoelde’’, vertelt de 28-jarige formatiedanser.

Juist in de halve finale van het wereldkampioenschap laat zijn arm hem dus écht in de steek. De adrenaline drukt de pijn waarmee een ontwrichte arm gepaard gaat naar de achtergrond. ,,Het enige wat ik op dat moment dacht was niet nu, ik moet door. Een paar seconden nadat het gebeurde had ik mijn danspartner even niet vast en zag ik een mogelijkheid om een beweging te maken waarmee ik mijn arm hopelijk weer in de kom kon krijgen. Met een soort zwieper. Dat lukte’’, blikt Beers terug op het pijnlijke moment in de ÖVB Arena in Bremen.

In de resterende minuten is het doorbijten geblazen. ,,Het gebeurde al na ongeveer anderhalve minuut. We waren net begonnen aan het deel dat door de jury wordt beoordeeld. Dan duurt de show nog vier – lange – minuten. Gelukkig was het mijn linkerarm én waren de stukken waarin het voor de man aankomt op kracht al geweest’’, vertelt Beers.

En dus blijft het bij de korte pijnkreet die alleen zijn danspartner hoort. Trainer Tim van Leeuwen blijft na het optreden van zijn ploeg nog even kijken naar het optreden van één van de concurrenten voor een finaleplaats en krijgt zelfs pas in de gaten wat er met zijn routinier aan de hand is als hij in de kleedkamer komt en ziet hoe Beers daar zit met ijspakkingen op zijn schouder.

Eenmaal van het plankier komen de tranen. Niet van de pijn, maar van pure emotie. ,,De pijn is achterwege gebleven’’, zegt Beers over het moment dat hij eindelijk niet meer voor een jury staat en dus moet lachen. ,,Toen besefte ik pas wat er was gebeurd en wat dit kon betekenen. Er staat zoveel op het spel; je staat op een WK en vecht voor een finaleplek. Ik was bang dat het heel erg was opgevallen en dus invloed zou hebben op onze score. Het is heel gek, maar de rest van onze routine is in een roes aan mij voorbij gegaan, dus ik had geen idee of dit zo was. Of zelfs hoe we het hadden gedaan. Die emoties kwamen eruit.’’

Double V eindigt niet bij de beste zes en staat dus niet in de finale. Het komt niet door ’de zwiep’ van Beers, de concurrentie is simpelweg beter. ,,Maar als we de finale wel hadden gehaald, dan had ik die zeker gedanst!’’

Meer nieuws uit Sport West-Friesland

Meest gelezen