Premium

Onderweg: Adeodata (’Door God gegeven’) Kwakkelstein (71) verruilde vijf jaar geleden een Amsterdams ’huis vol herinneringen’ voor een nieuwe start in Alkmaar.

Onderweg: Adeodata (’Door God gegeven’) Kwakkelstein (71) verruilde vijf jaar geleden een Amsterdams ’huis vol herinneringen’ voor een nieuwe start in Alkmaar.

Storm en regen teisteren de Paardenmarkt in Alkmaar. Voorbijgangers schuilen voor de entree van de Jumbo, waar de reclameborden met dag- en weekaanbiedingen niet bestand blijken tegen de windvlagen.

Ook Adeodata Kwakkelstein is aan komen waaien.

Die naam: daar begint iedereen over, beaamt ze. Vandaar dat ze maar meteen de betekenis toevoegt: ’Door God gegeven’.

,,Mijn vader was vlootpredikant bij de marine. Vandaar dat ik in mijn jeugd zo vaak verhuisde. Tot mijn vijfde woonde ik op de Veluwe. Daarna werd het Den Helder, Hilversum, Curaçao, Amsterdam. Steeds als mijn vader een andere standplaats kreeg moesten we verhuizen. Addie werd ik in mijn jeugd meestal genoemd, maar later heb ik er toch weer Adeodata van gemaakt. Ik vond het toch wel wat hebben, die naam. Je hoort ’m vrijwel nooit.’’

,,Mijn naam tekent ook het rotsvaste geloof van mijn ouders. In mijn leven speelt dat al lang geen rol meer. Destijds ben ik van Curaçao teruggegaan naar Nederland. Ik ging op eigen benen staan. Toen ben ik gaan twijfelen. Daarna verwaterde het meer en meer. Mijn vader had er verdriet van. Maar hij berustte er in. ’Zolang je de normen en waarden die we je hebben meegegeven maar in ere houdt’, zei hij. Dat heb ik gedaan. Je hoeft voor normen en waarden niet per se een geloof bij te hebben.’’

Adeodata woont sinds vijf jaar in Alkmaar. Haar woning in de Amsterdamse Rivierenbuurt was te groot voor haar alleen, en ook eigenlijk wel wat te duur voor iemand met een klein pensioen en AOW. Het lukte om in Alkmaar, de stad waar haar zus al jaren woonde, een meer passende en minder dure woning te vinden. ,,Nooit spijt van gehad. Het was een heel goede beslissing.’’

De Amsterdamse woning was niet alleen te groot en te duur, het was ook een huis vol herinneringen. Herinneringen aan haar in 1995 verongelukte zoon, en haar man die in 2003 overleed.

,,Onze zoon is bij een verkeersongeluk om het leven gekomen. Hij was nog maar 23. Hoe je met zo’n groot verlies omgaat is niet duidelijk te maken aan mensen die niet hetzelfde meegemaakt hebben. Simpelweg niet voor te stellen. Hoe moet je ermee omgaan: ook dat is niet aan te geven. Het zal voor iedereen anders zijn.’’

,,Mijn man en ik besloten afleiding te zoeken in ons werk. Wij hadden een café in de buurt van de Rai. Ik werkte ’s ochtends, hij ’s avonds tot sluitingstijd. Na het ongeluk hadden we er geen zin meer in. We verkochten het café en gingen op zoek naar ander werk. Ik vond een baan als secretaresse op een advocatenkantoor. Leuke drukke baan, goede werksfeer. Dat heeft me wel geholpen denk ik. Toen ik 66 was en met pensioen kon stond ik voor de keuze: in Amsterdam blijven en doorgaan om het huis te kunnen bekostigen, of het huis opgeven en verhuizen. Dat laatste heb ik gedaan en dat was goed. Een andere omgeving helpt om een nieuwe start te maken.’’

Adeodata is een reislustig type. Met de Trans Siberië Expres van Moskou naar Beijing. Het Rode Plein en de Chinese Muur ’in het echt’ zien. Genieten van de weidse vergezichten van Mongolië. Naar Botswana en Kenia olifanten en leeuwen spotten. Naar de grootse schoonheid van de Noorse fjorden of de ruige Canadese wildernis.

,,Genieten van de tijd die je gegund is, dat is belangrijk. Ik hoop nog wel een tijdje mee te gaan, maar ik besef dat het belangrijk is om je heen te blijven kijken en te genieten van alles wat de planeet te bieden heeft. Maar ook van mijn kleinkinderen die in Genève wonen. Van het theater, van de musea en de natuur. In Amsterdam was ik vrijwilliger bij de Hortus. Hier heb ik een kleine tuin. Maar ook daar kan ik van genieten.’’

Meer nieuws uit Alkmaar

Meest gelezen