Premium

Bakstenen door ruit in Sint Pancras: ’Mafketel weet niet wat hij ons geestelijk aandoet’

Bakstenen door ruit in Sint Pancras: ’Mafketel weet niet wat hij ons geestelijk aandoet’
Christian Muileboom tikt, bijgestaan door Bianca Evers, nog een spijker in de spaanplaat.
© jjfoto.nl / Vincent de Vries
Sint Pancras

Het is schermerig in de woning aan de Benedenweg in Sint Pancras. Spaanplaat, op de plaats van het stukgesmeten thermopane glas, houdt veel daglicht buiten. ,,De schade is materieel gezien allemaal best te herstellen’’, zegt Christian Muileboom, ,,maar die mafketel heeft geen idee van wat hij ons geestelijk aan doet.’’ Bianca Evers vult aan: ,,Wie doet dit nou? En waarom bij ons?’’

Dinsdagavond even na negen uur zitten de twee met dochter Kesia en schoonzoon Lucas in de woonkamer tv te kijken, als ze opgeschrikt worden door een enorme knal. Direct daarna vliegen er met grote kracht drie bakstenen door het raam, dwars door het rolgordijn en de gordijnen heen. Overal ligt glas, de stenen liggen tot in de keuken.

Die stenen vliegen langs het hoofd van Christian, die in een stoel bij het raam zit. Hij krijgt een schervenregen over zich heen maar raakt wonderwel niet gewond. ,,Je snapt niet wat er gebeurt, we dachten eerst nog aan vuurwerk buiten’’, zegt Bianca. ,,Je zit opeens in een soort horrorfilm. Er schiet van alles door je hoofd. Ik stond op mijn sokjes in het glas. Mijn dochter was aan het huilen en gigantisch overstuur.’’

Christian: ,,Ik rukte de gordijnen open en keek vol in het gezicht van de overvaller. Hij stond in het kozijn en wilde naar binnen klimmen. Hij keek ons recht aan, met een verschrikt gezicht, en peerde hem vervolgens. Ik heb m’n klompen aangeschoten, ben achter hem aangegaan maar heb ’m niet meer gezien.’’

Bianca: ,,Opeens staat er zo’n kerel in je raam! We hebben met z’n allen enorm tegen hem staan schreeuwen. Hij had een rare blik in z’n ogen, hij leek zwaar gebruikt te hebben. Hij had een bus pepperspray, die we in de tuin hebben teruggevonden. De volgende dag merkte ik dat ik schor was, zo hard heb ik geschreeuwd.’’

Hoodie

Voor hun gevoel duurt het heel lang voordat de gealarmeerde politie arriveert. ,,Ik dacht: waar blijven de sirenes, waar blijft de helikopter’’, zegt Bianca. Nog steeds zijn ze ontdaan over de agressie en het geweld van de overvaller, een kleine man met een smal hoofd en donker haar en een hoodie. ,,We hebben twee auto’s bij het huis staan, in huis waren overal de lichten aan, de tv stond aan en dan toch met zo veel geweld proberen binnen te komen.’’

De eerste nacht komt er weinig van slapen. Een auto wordt pal voor het met noodglas opgelapte raam geparkeerd. Bianca: ,,Ik heb op de bank gezeten. Stel dat hij terugkomt, dacht ik. Mijn dochter wilde hier niet meer slapen, ze is met haar vriend meegegaan. We snappen nog steeds niet wat ons is overkomen. Was dit tegen ons gericht? De politie vroeg er ook naar: hebben jullie vijanden, is dit drugsrelateerd?’’

Traumatisch

Wat het extra pijnlijk maakt is dat er eerder al bezoek van inbrekers is geweest, acht jaar geleden. Het bezorgt hun dochter een traumatische ervaring. ,,Dit helpt haar absoluut niet. We hebben hier altijd overal het licht aan en de deuren op slot. ’Het lijkt hier Fort Knox wel’, zeggen vrienden soms. Zo’n inbraak gaat nooit meer uit je systeem. ’’

Bianca, eigenaresse van Kapsalon Warrig, gooit hun angstige avontuur op Facebook, hopend op getuigen en camerabeelden. Veel levert het niet op, wel worden ze bedolven onder het medeleven. Ze zijn schrikkerig geworden: ,,Je hoort opeens van alles. Ik voel me binnen niet veilig maar dat voel ik me buiten ook niet’’, zegt Bianca. De tweede nacht slaapt ze, lichtjes. ,,Je kunt niet je hele leven wakker blijven.’’ Christian is vooral kwaad, zit nog vol woede. ,,We gaan het huis nog meer beveiligen. Gelaagd glas, camera’s en nog meer licht’’, zegt Bianca.

Meer nieuws uit Alkmaar

Meest gelezen