Premium

Op Texel wordt hardt gewerkt aan basis voor later, maar centralisatie van voetbaltalent wordt onhaalbaar geacht

Zonder voldoende licht, als bij Texel tegen De Koog, wordt voetbal ineens kunst.
© Foto René Pop
Den Burg

Dat de lampen in de eilandderby tegen Texel (1-1) zomaar uitvielen, had Marko Koorn nog nooit meegemaakt. En nee, de trainer van De Koog vond dat zeker niet kenmerkend voor de huidige staat van het voetbal aan de overkant van het Marsdiep. Met een vette knipoog: ,,Eerder een vorm van sabotage. We hadden de tegenstander in de tang.’’

Toch is er op Texel sprake van sportieve verschraling. Twee jaar terug was de gelijknamige club nog actief in de tweede klasse. Maar ook het visitekaartje van het eiland ligt inmiddels verkreukeld in de hoek. Hooguit het gezelschap, twee afdelingen lager, van De Koog en Oosterend zal nog enigszins verzachtend werken. ,,Het verlies van negen basisspelers was niet op te vangen’’, zegt Marcel Ris. De trainer van Texel ’94 was gedwongen tot compensatiemaatregelen die hij graag had vermeden. ,,Jongens van zeventien in de derde klasse voor de leeuwen gooien was een vorm van roofbouw. Die had ik uiteraard liever geleidelijk laten wennen aan het eerste elftal, zoals dat normaal gesproken gaat.’’ Het voordeel van dit nadeel? ,,Dat ze met een vaste kern, die toen wel bleef, als team zijn gegroeid.’’

Meer nieuws uit Sport Den Helder

Meest gelezen