Ans Weber uit Haarlem: ’Dolgelukkig dat ik weer aan het werk ben’

Ans Weber uit Haarlem: ’Dolgelukkig dat ik weer aan het werk ben’
Ans Weber: ,,Het ging van kwaad tot erger.’’
© Foto United Photos/Toussaint Kluiters

Ze had drie gebroken ribben, Ans Weber uit Haarlem, en op een gegeven moment ging het echt niet meer op het werk.

Na vijftien weken intensieve revalidatie is ze weer terug op haar oude werkplek, de broodafdeling van een supermarkt. En ze is dolgelukkig.

Het begon met griep, zegt ze. „Dat duurde zeventien weken, maar daarna bleef ik hoesten. Door dat hoesten heb ik drie ribben gebroken, een aan de linkerkant, twee aan de rechterkant. Daar ben ik een hele tijd mee doorgelopen, ik wist ook niet zeker dat ze gebroken waren.”

„De dokter had gezegd dat ze gekneusd konden zijn, maar ook gebroken. En je kan het toch niet in het gips doen. Dat moet uit zichzelf helen.”

Doorzetter

„Ik ben een doorzetter, een vechter. Dus ben ik doorgegaan met werken. Maar het ging van kwaad tot erger. Ik werkte op de broodafdeling van een supermarkt. Als ik het rustig aan deed, ging het wel, maar als ik moest tillen, voelde ik het knappen. Ik gunde mezelf geen rust, ik wilde door. Maar op een gegeven moment werd het echt te zwaar, en ben ik eruit geklapt. Dat was vorig jaar oktober.”

De huisarts stuurde haar door naar het Spaarneziekenhuis. De arts daar stelde revalidatie in Heliomare voor. „Ik wist het zelf ook niet meer hoe ik verder moest, dus ik wilde wel. Toen kwam het verlossende woord, ik kon er nog dezelfde dag beginnen.”

Toen was het intussen al wel januari, februari. „Mijn werkgever werkte gelukkig mee. Dit is zo’n mooie kans, zei die, die moet je met beide handen grijpen. Dat heb ik gedaan. Tijdens de revalidatie ging ik op de afdeling verkoop werken, op arbeidstherapeutische basis.”

Vijftien weken revalideerde Weber, sporten en praten, allemaal om te leren gaan met de pijn. „De gesprekken met de psychologe waren een eye-opener. Hij leerde me hoe pijn werkt. Dat je pijnzenuwen iedere keer geactiveerd worden als je een beweging maakt die je brein aan pijn koppelt. Ik heb ook meegedaan aan groepsgesprekken. Het was mooi om te horen hoe anderen ernaar kijken, hoe zij met hun pijn omgaan. Wat positief was, was dat ik soms dacht: zo heb ik er nooit naar gekeken. En: als ik het nu ook zo doe...”

Drempel

„En het sporten hielp me een drempel over. Ik was doodsbenauwd om sommige bewegingen te maken, omdat dat iedere keer pijn deed. Ik was ook eigenlijk te lang doorgegaan. Ze lieten me eerst heel licht tillen - al was het maar twee keer, zeiden ze dan. Van lieverlee werd het steeds meer. Het was een mooie begeleiding. Ik kreeg het vertrouwen weer terug.”

„Ik ben ook met de werkcoach naar mijn werkplek gegaan, om te kijken wat ik doe en hoe ik het doe, omdat ik steeds tegen dat tillen aanliep. Hij heeft me tips gegeven, en daar heb ik wel baat bij gehad.”

„Ik ben nu in principe pijnvrij. Maar bij een verkeerde beweging heb ik nog wel wat pijn, maar lang niet zo erg meer als voorheen.” Sinds juni van dit jaar is de Haarlemse weer volledig aan de slag in de supermarkt, twee dagen in de week op de afdeling verkoop, de andere drie als kwaliteitsmedewerker. „Ik ben weer voor honderd procent aan het werk, met veel plezier.”

Eric Kok

Meer nieuws uit Achtergrond

Keuze van de redactie

Lees hier de digitale editie



Volg ons