Esmee Visser legt de concurrentie haar wil op en verovert twee wereldbekertickets, op de 3000 en 5000 meter

Esmee Visser legt de concurrentie haar wil op en verovert twee wereldbekertickets, op de 3000 en 5000 meter
Concentratie op het gezicht van Esmee Visser op de 5000 meter.
© Foto ANP/Vincent Jannink
Heerenveen

Esmee Visser uit Beinsdorp won al eens de Europese titel op de 3000 meter, en afgelopen seizoen tekende ze op deze afstand voor een Nederlands record. Toch was er de twijfel of ze zich zou kwalificeren voor de eerste wereldbekercyclus. Die vrees bleek ongegrond.

Bij de ouverture van een nieuwe schaatsjaargang onderstreepte Visser zaterdagmiddag in het Friese ijsstadion Thialf haar eerzucht. Ze nestelde zich niet alleen onder de beste vijf, benodigd om het ticket te bemachtigen, maar zegevierde ook nog eens.

Tikje

Zo versloeg Visser de als tweede geëindigde Antoinette de Jong, de NK-winnares van de afgelopen twee seizoenen en vice-wereldkampioene, met een fractie: 4.00,27 om 4.00,29 minuten.

Deelde ze in een rechtstreeks duel een tikje uit aan Carlijn Achtereekte, de olympisch titelhoudster die tot 4.00,51 reikte. En zag ze dat ploeggenote Ireen Wüst, de drievoudig wereldkampioene en tweevoudig olympisch heerseres, zesde werd (4.03,41) en buiten de boot viel.

Lees ook: Schaatsster Esmee Visser ook de beste op 5000 m [video]

Visser is de regerend olympische kampioene op de 5000 meter, het onderdeel waarop ze gisteren de concurrentie opnieuw haar wil oplegde. Niemand kwam ook maar in de buurt van haar winnende tijd van 6.52,75 minuten. Revelatie Reina Anema was met 6.57,58 de beste van de rest, terwijl ook Carlijn Achtereekte (6.59,25), Antoinette de Jong (6.59,69) en Irene Schouten (7.00,95) een startbewijs veroverden.

Twee overwinningen uit twee optredens: geen vuiltje aan de lucht dus. Toch past het bij de stormachtige ontwikkeling van Visser dat ze zich aan de vooravond onzeker zei te hebben gevoeld. Immers, de nog altijd prille topsportcarrière van de 23-jarige Beinsdorpse kent een atypisch verloop.

Aan het begin van het olympisch seizoen, nu twee jaar geleden, was ze een onbeschreven blad. Ze schaatste bij een gewestelijke ploeg en reed in de anonimiteit rond, totdat ze bij het kwalificatietoernooi voor de Winterspelen plots een startbewijs voor de 5000 meter claimde.

Daarna ontvouwde zich een sprookje. Eerst werd ze Europees kampioene op de 3000 meter, om vervolgens als debutante er met olympisch goud op de vijf kilometer vandoor te gaan. Dat terwijl Visser tot dan toe zelfs nog nooit een Nederlandse titel had veroverd.

De surrealistische machtsgreep zette het leven van de farmaciestudente op z’n kop. Ze maakte vorig najaar de overstap naar het commerciële team TalentNed, waarvan Nederlands beste olympiër ooit Ireen Wüst het boegbeeld werd. Na die verhuizing bewees Visser geen eendagsvlieg te zijn, geïllustreerd door de nationale titel én de tweede plek op het WK op de 5000 meter. De status van olympisch kampioene bleek geen ballast te vormen. En er was dus het Nederlands record op de drie kilometer.

Omdat het ongelooflijk snel is gegaan, weet Visser – aldus haar coach Peter Kolder – niet half hoe getalenteerd ze is. Op haar kwaliteiten vertrouwen, is er daarom niet bij. Onterecht, zo bleek.

IJsgevoel

Visser was, verklaarde ze, ’zenuwachtig geweest, omdat het niveau nu eenmaal erg hoog is’. ,,Ik heb veel ijsgevoel nodig, ben iemand die pas later in het seizoen op stoom raakt, het is zoeken naar de snelheid. Daarom was er de onzekerheid, vroeg ik me af of ik er al klaar voor was.’’

Ze verraste zichzelf in positieve zin, zodoende. En putte daar hoop uit. ,,Dit is kennelijk de basis waarop ik kan voortbouwen. Da’s een fijne gedachte, er zo vroeg al zo goed al voorstaan. Want ik heb niet alleen ambities op de 5000 meter, maar ook op de 3000 meter.’’

Visser doelt op het WK afstanden, dat komend jaar van 13 tot en met 16 februari in Salt Lake City wordt afgewerkt. Ze kijkt er reikhalzend naar uit, ook omdat de Utah Olympic Oval als ’s werelds snelste schaatsbaan wordt beschouwd en er dus recordkansen liggen. ,,Maar in de eerste plaats aas ik op een zege, hoor. Want ik mag dan de olympische titel hebben, wereldkampioene ben ik nog nooit geweest.’’

Meer nieuws uit Sport Haarlem

Keuze van de redactie

Lees hier de digitale editie



Volg ons