Commentaar: Donorweek

Commentaar: Donorweek

Synchroon met het vallen van de blaadjes, is de herfst traditioneel ook het jaargetijde van de landelijke donorweek. Maar het is een traditie die dit jaar, gelukkig, haar laatste editie beleeft.

De nieuwe donorwet maakt volgend jaar zomer definitief een eind aan het jaarlijkse ’gebedel en gesmeek’ om donoren. De promotiecampagne levert weliswaar steevast mooie verhalen op vol hoop (en ook vol tranen), maar echt zoden aan de dijk zet de strategie van verleiden tot registreren niet. De wachtlijsten groeien altijd harder dan er nieuwe donoren kunnen worden bijgeschreven.

En daarom kan de nieuwe donorwet nu al als een groot succes worden gezien. Zes weken na invoering van de wet op 1 juli 2020 zal Nederland namelijk in één klap miljoenen potentiële donoren rijker zijn. Meer dan 56 procent van de bevolking heeft zich immers nog altijd niet actief als donor, of juist als niet-donor, geregistreerd. En wie dat over ruim acht maanden nog steeds niet heeft gedaan, wordt automatisch donor.

Dat slechts ruim een half miljoen nieuwe Nederlanders hun keuze - wel/geen donor - hebben vastgelegd sinds de wet in februari 2018 werd aangenomen, is een betrouwbare voorspeller voor de toekomst. Het gros van de Nederlanders vindt het te veel moeite om een paar minuten energie te steken in de eenvoudige registratie. Of vindt het prima om straks automatisch als donor te worden aangemerkt. Iets regelen door niets te doen, de lakse mens is liever lui dan moe.

De donorwet maakt weliswaar een eind aan een traditie, maar zal straks vele levens redden. Lang leve de laksheid.

Meer nieuws uit Opinie-Column

Keuze van de redactie

Lees hier de digitale editie



Volg ons